آیا حدیث زیر از نظر سند معتبر میباشد؟ در صورت معتبر نبودن سند،از لحاظ مضمون آیا مطلب حقی میباشد؟ امام صادق (ع): هیچ کسی از ما اهل بیت، برای دور کردن ظلمی یا گرفتن حقی پیش از قائم( عج )ما به پا نمی خیزد مگر آنکه دچار مصیبت و بلا میشود، و به پا خواستن او سبب زیاد شدن رنج ما و رنج شیعیان ما می شود.
وسایل الشیعه ج8ص188
آیا حدیث «هیچکس از ما اهل بیت پیش از قائم (عج) به پا نمیخیزد مگر اینکه دچار مصیبت میشود» صحیح است؟
عصاره و پاسخاول در یک نگاه (خلاصه ۶۰ کلمهای)
این حدیث به قیامهایی اشاره دارد که با داعیهٔ برافراشتن پرچم خلیفهٔ الهی، پیش از قیام حضرت قائم (عج) صورت میگیرد. قیام بدون اذن امام معصوم، سبب مصیبت و بلا و افزایش رنج اهل بیت و شیعیان میشود. سخن امام حسین (ع) در مورد لزوم قیام در برابر ستمگران، در شرایطی که خود ایشان نیز به دلیل همین قیام دچار مصیبت شدند، مؤید این مطلب است.
پاسخ حضرت استاد علی ساعی (عبدالله مشکات)
مدرس و پژوهشگر منظومه معارف حکمت و عترت | کانون فرهنگی سروش بامدادانهمانطوریکه در شماره 974 اشاره شد، اشاره حدیث به قیامی است که با داعیه ی برافراشتن پرچم خلیفه الهی قبل از قیام حضرت قائم علیه السلام دارد!
کلام امام حسین علیه السلام برای تنویر مبحث اخیر:
من الحسین بن علی إلى سلیمان بن صرد و المسیب بن نجبه و رفاعه بن شداد و عبد الله بن وال و جماعه المؤمنین أما بعد فقد علمتم أن رسول الله ص قد قال فی حیاته من رأى سلطانا جائرا مستحلا لحرم الله ناکثا لعهد الله مخالفا لسنه رسول الله یعمل فی عباد الله بالإثم و العدوان ثم لم یغیر بقول و لا فعل کان حقیقا على الله أن یدخله مدخله و قد علمتم أن هؤلاء القوم قد لزموا طاعه الشیطان و تولوا عن طاعه الرحمن و أظهروا الفساد و عطلوا الحدود و استأثروا بالفیء و أحلوا حرام الله و حرموا حلاله و إنی أحق بهذا الأمر لقرابتی من رسول الله ص و قد أتتنی کتبکم و قدمت علی رسلکم ببیعتکم أنکم لا تسلمونی و لا تخذلونی فإن وفیتم لی ببیعتکم فقد أصبتم حظکم و رشدکم و نفسی مع أنفسکم و أهلی و ولدی مع أهالیکم و أولادکم فلکم بی أسوه و إن لم تفعلوا و نقضتم عهودکم و خلعتم بیعتکم فلعمری ما هی منکم بنکر لقد فعلتموها بأبی و أخی و ابن عمی و المغرور من اغتر بکم فحظکم أخطأتم و نصیبکم ضیعتم- فمن نکث فإنما ینکث على نفسه و سیغنی الله عنکم و السلام.
بحار الأنوار (ط - بیروت)، ج44، ص: 382
اى مردم! پیامبر خدا(ص) فرمودند: «هر کس سلطان ستمگرى را ببیند که حرام خدارا حلال شمرده، پیمان الهى را شکسته و با سنت رسول خدامخالفت ورزیده، در میان بندگان خدابه ستم رفتار مى کند; و او با زبان و کردارش با وى به مخالفت بر نخیزد، سزاوار است خداوند او را در جایگاه آن سلطان ستمگر (دوزخ) بیاندازد».
هان اى مردم! این گروه (بنى امیه) به طاعت شیطان پایبند شده و از پیروى خداوند سرپیچى کرده اند، فساد را آشکار ساخته و حدود الهى را تعطیل کرده اند. آنان بیت المال را به انحصار خویش درآورده، حرام خدارا حلال و حلال خدارا حرامشمرده اند و من (که فرزند رسول خدایم) به قیام براى تغییر این اوضاع، از همه کس سزاوارترم.