آیا عذاب قبر جسمانی است یا روحانی؟

مرگ در دنیا به معنای رحلت روح از عالم دنیاست، ترک روح از جسم دنیوی و ورود آن به جسم برزخی یا مثالی است، جسم رها میشود، پس آنچه میمیرد جسم آدمی است و آنچه که زنده میشود جسم برزخی انسان است. پس با مرگ دنیوی حیات برزخی آغاز میشود و حس برزخی آغاز میگردد! پس هر بلایی که به جسم آدمی وارد شود از نظر حسی هیچ درد و عذابی نخواهد داشت، چرا که جسم دنیوی نه سلسله اعصابش زنده است و نه گیرنده ای برای اطلاعاتش وجود دارد، در این اگر روح بخاطر جسمس دنیوی اش متاثر شود، این تاثر مثل تاثیری است که از پاره شدن لباس آدمی به انسان دست میدهد!
پس سلسله اعصاب مادی آدمی از بین رفته اما با جسم برزخی سلسله اعصاب برزخی آدمی فعال میگردد پس مار و عقرب های برزخی بر جسم برزخی بدکاران حمله خواهند برد و دل و جان آدمی معذب خواهد شد، در مقابل نیکوکاران با نعمات برزخی متنعم و در خوشی و آسایش خواهند بود!
فشار قبر در واقع فشار بر بدن برزخی است، ضیق و وسعت قبر در واقع تنگی و گشادی منزل برزخی آدمی است!
اعمال نیک و بد آدمی بصورت تصاویر و اجساد برزخی برای انسان مجسم خواهد شد! تصویر و تجسم اعمال انسان به اشکال برزخی نمایان خواهد شد!
وقتی در کتب حدیث از عالم قبر سخن به میان میاید، مراد از آن همان عالم برزخی میباشد، نه قبر مادی!
فقال الصادق ع البرزخ القبر و فیه الثواب و العقاب بین الدنیا و الآخره
تفسیر القمی، ج‏1، ص: 19
امام صادق علیه السلام فرمودند: برزخ همان قبر است و در آن پاداش و عذاب وجود دارد که بین دنیا و آخرت است!
باید مواظب برزخ خود باشیم نجات از برزخ امید به رستگاری عالم آخرت را تقویت میکند
قول الصادق ع و الله ما أخاف علیکم إلا البرزخ- فأما إذا صار الأمر إلینا فنحن أولى بکم‏
امام صادق علیه السلام فرمودند: به خدا قسم برای شما نمیترسیم مگر از برای برزخ، پس زمانی که امر به سوی برگردد، پس ما شایسته تر به شماییم!
بهشت و جهنم برزخی غیر از بیهشت و جهنم اخروی است!
و قال علی بن الحسین ع إن القبر روضه من ریاض الجنه أو حفره من حفر النیران‏
تفسیر القمی، ج‏2، ص: 94
امام سجاد علیه السلام: همانا قبر یا باغی از باغ های بهشت است و یا حفره ای از حفره های جهنم!
الکافی (ط - الإسلامیه)، ج‏3، ص: 244
بعد از مرگ ارواح مومنین در بدنهایی مثل بدنهای مادی شان قرار میگیرند!
عن أبی عبد الله ع قال: قلت له جعلت فداک یروون أن أرواح المؤمنین فی حواصل طیور خضر حول العرش فقال لا المؤمن أکرم على الله من أن یجعل روحه فی حوصله طیر و لکن فی أبدان کأبدانهم.

دارالسلام بهشت برزخی و برهوت جهنم برزخی است!
عن أبی عبد الله ع قال: قلت له إن أخی ببغداد و أخاف أن یموت بها فقال ما تبالی حیثما مات أما إنه لا یبقى مؤمن فی شرق الأرض و غربها إلا حشر الله روحه إلى وادی السلام قلت له و أین وادی السلام قال ظهر الکوفه أما إنی کأنی بهم حلق حلق قعود یتحدثون.

الکافی (ط - الإسلامیه)، ج‏3، ص: 244

2- عده من أصحابنا عن سهل بن زیاد عن عبد الرحمن بن أبی نجران عن مثنى الحناط عن أبی بصیر قال قال أبو عبد الله ع إن أرواح المؤمنین لفی شجره من الجنه یأکلون من طعامها و یشربون من شرابها و یقولون ربنا أقم الساعه لنا و أنجز لنا ما وعدتنا و ألحق آخرنا بأولنا.
عن أبی بصیر عن أبی عبد الله ع قال: سألته عن أرواح المشرکین فقال فی النار یعذبون یقولون ربنا لا تقم لنا الساعه و لا تنجز لنا ما وعدتنا و لا تلحق آخرنا بأولنا.
2- عده من أصحابنا عن سهل بن زیاد عن عبد الرحمن بن أبی نجران عن مثنى عن أبی بصیر عن أبی عبد الله ع قال: إن أرواح الکفار فی نار جهنم یعرضون علیها یقولون ربنا لا تقم لنا الساعه و لا تنجز لنا ما وعدتنا و لا تلحق آخرنا بأولنا.
الکافی (ط - الإسلامیه)، ج‏3، ص: 246
ن محمد بن أحمد بإسناد له قال قال أمیر المؤمنین ع شر بئر فی النار برهوت «1» الذی فیه أرواح الکفار.
عن أبی عبد الله ع قال: ما من موضع قبر إلا و هو ینطق کل یوم ثلاث مرات أنا بیت التراب أنا بیت البلاء أنا بیت الدود قال فإذا دخله عبد مؤمن قال مرحبا و أهلا أما و الله لقد کنت أحبک و أنت تمشی على ظهری فکیف إذا دخلت بطنی فسترى ذلک قال فیفسح له مد البصر و یفتح له باب یرى مقعده من الجنه قال و یخرج من ذلک رجل لم تر عیناه شیئا قط أحسن منه فیقول یا عبد الله ما رأیت‏ شیئا قط أحسن منک فیقول أنا رأیک الحسن الذی کنت علیه و عملک الصالح الذی کنت تعمله قال ثم تؤخذ روحه فتوضع فی الجنه حیث رأى منزله ثم یقال له نم قریر العین فلا یزال نفحه من الجنه تصیب جسده یجد لذتها و طیبها حتى یبعث قال و إذا دخل الکافر قال لا مرحبا بک و لا أهلا أما و الله لقد کنت أبغضک و أنت تمشی على ظهری فکیف إذا دخلت بطنی سترى ذلک قال فتضم علیه فتجعله رمیما و یعاد کما کان و یفتح له باب إلى النار فیرى مقعده من النار ثم قال ثم إنه یخرج منه رجل أقبح من رأى قط قال فیقول یا عبد الله من أنت ما رأیت شیئا أقبح منک قال فیقول أنا عملک السیئ الذی کنت تعمله و رأیک الخبیث قال ثم تؤخذ روحه فتوضع حیث رأى مقعده من النار ثم لم تزل نفخه من النار تصیب جسده فیجد ألمها و حرها فی جسده إلى یوم یبعث و یسلط الله على روحه تسعه و تسعین «1» تنینا تنهشه لیس فیها تنین ینفخ على ظهر الأرض فتنبت شیئا.
الکافی (ط - الإسلامیه)، ج‏3، ص: 241

از امام صادق علیه السلام: هیچ قبری نیست مگر اینکه هر روز سه بار می‌گوید من خانه خاکی‌ام. من خانه پوسیده شدنم و من خانه کرم هستم. این را هر قبر هر روز می‌گوید. وقتی بنده‌ی مؤمنی به قبر وارد شود، قبر به او می‌گوید: خوش آمدی، قسم به خدای متعال من تو را آن وقت که بر روی زمین راه می‌رفتی دوست می‌داشتم، حال که به درون من راه یافته‌ای بیش از پیش تو را دوست می‌دارم و به زودی خواهی دید چه چیزی برای تو در این‌جا هست. پس عالم او به اندازه‌ای که چشم او کار می‌کند وسعت یافته و بابی به روی او باز می‌شود که جایگاه خود را در بهشت مشاهده می‌کند. از همان دری که به روی او باز شده، شخصی بیرون می‌آید که چشمان وی هرگز چیزی زیباتر از آن ندیده است. به آن شخص بسیار زیبا می‌گوید: ای بنده‌ی خدا، من چیزی زیباتر از تو ندیده‌ام تو کیستی؟ آن صورت زیبا گوید: من عقیده‌ی تو هستم که در دنیا داشتی «انا رأیک الحسن الذی کنت علیه» و من عمل صالحی هستم که انجام می‌دادی «و عملک الصالح الذی کنت تعمله». سپس روح بنده‌ی مؤمن اخذ گردیده و در بهشت، در همان جایگاه خویش که مشاهده کرده بود، قرار داده می‌شود. و بعد به او گفته می‌شود با تمام آرامش و روشنی چشم، آرام باش. پس به طور مرتب نسیمی از بهشت به جسم او می‌رسد که لذت و خوبی آن را تا روزی که مبعوث می‌شود، می‌یابد.
امام(ع) در ادامه فرمودند: و وقتی کافر به قبر وارد شود، قبر به او می‌گوید: خوش مباد بر تو، قسم به خدای متعال که من تو را آن وقت که بر روی زمین راه می‌رفتی، مبغوض می‌داشتم، حال که به درون من راه یافته‌ای چگونه خواهد بود و به زودی این امر را خواهی دید. پس او را فشار می‌دهد و به صورت ذرات ریز متلاشی می‌کند و باز به همان حالی که داشت، برگردانیده می‌شود و بابی به سوی آتش به روی او باز می‌گردد و جایگاه خود را در آن می‌بیند. سپس از همان دری که باز شد، شخصی بیرون می‌آید که هرگز کسی زشت‌تر از آن دیده نشده است، به آن صورت زشت می‌گوید: ای بنده‌ی خدا، تو کیستی؟ من چیزی زشت‌تر از تو ندیده‌ام ! در جواب می‌گوید: من عمل بد تو هستم که انجام می‌دادی و عقیده و رأی ناپاک تو هستم. امام(ع) فرمودند: سپس روح وی اخذ شده و در همان جایگاه خود که در آتش دیده بود، قرار داده می‌شود. پس به طور مدام سوزی به جسم او می‌رسد که درد و سوزش آن را تا روز قیامت در جسم خود می‌یابد و خدای متعال مسلط می‌گرداند بر روح او 99 مار بزرگ که به او نیش می‌زنند، که اگر یکی از آن مارها بر زمین بدمد، امکان ندارد دیگر زمین چیزی برویاند»