بعضی از اشخاص در معرض بلا و گرفتاری زیادی قرار می گیرند و پشت سر هم تیر های بلا و گرفتاری بر سرشان فرو می ریزد در چنین مواقعی چه را ه حلی باید ارائه نمود تا بتوانند خود را از این گرفتاریها نجات بدهند ممنون اگر راهنمائی بفرمائید

سوال1345:
با سلام جناب استاد بعضی از اشخاص در معرض بلا و گرفتاری زیادی قرار می گیرند و پشت سر هم تیر های بلا و گرفتاری بر سرشان فرو می ریزد در چنین مواقعی چه را ه حلی باید ارائه نمود تا بتوانند خود را از این گرفتاریها نجات بدهند ممنون اگر راهنمائی بفرمائید
🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ1345
🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
🌻🍀🌱بلا برای مومن روغن چراغ جان اوست🌱🍀🌻
🔆🔅🌱اگر بلاء علتش گناه و تعدی است بهترین طریق خلاصی از آن استغفار و توبه و انابه به درگاه الهی است، همچنین تلاش برای جبران معاصی و تهذیب نفس و زدودن مظالم از جان و تن است، هر چند که استغفار در هر شرایط و در هر موقعیتی نیکوست!
🔆🔅🌱اگر بلا برای مومن پاک و مُهذّبی بروز نموده، پس بداند که فرصتی استثنایی برای او باز شده و در صف انبیاء عظام قرار گرفته، پس از این موقعیت پیش آمده بایستی نهایت بهره و استفاده را ببرد و بلا را مهندسی نماید و همچون معدن چی گوهر های نابش را استخراج نماید!
🔆🔅🌱لذت بارک الله حضرت مبارک به سر رسید بلا، لذت فوق لذات به جان مومن صابر خواهد افکند!
🔆🔅🌱حق صبر را با نیکو شکیبایی بایستی ادا نمود!
🍀🔅نسخه ای صادقی از صادق آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم، برای مدیریت بلا🔅🍀
🌸🔅🌱قالَ الصَّادِقُ ع الْبَلَاءُ زَيْنٌ لِلْمُؤْمِنِ وَ كَرَامَةٌ لِمَنْ عَقَلَ لِأَنَّ فِي مُبَاشَرَتِهِ الصَّبْرَ عَلَيْهِ وَ الثَّبَاتَ عِنْدَهُ تَصْحِيحُ نِسْبَةِ الْإِيمَانِ قَالَ النَّبِيُّ ص نَحْنُ مَعَاشِرَ الْأَنْبِيَاءِ أَشَدُّ النَّاسِ بَلَاءً وَ الْمُؤْمِنُونَ الْأَمْثَلُ فَالْأَمْثَلُ وَ مَنْ ذَاقَ طَعْمَ الْبَلَاءِ تَحْتَ سِرِّ حِفْظِ اللَّهِ لَهُ تَلَذَّذَ بِهِ أَكْثَرَ مِنْ تَلَذُّذِهِ بِالنِّعْمَةِ وَ اشْتَاقَ إِلَيْهِ إِذَا فَقَدَهُ لِأَنَّ تَحْتَ نِيرَانِ الْبَلَاءِ وَ الْمِحْنَةِ أَنْوَارَ النِّعْمَةِ وَ تَحْتَ أَنْوَارِ النِّعْمَةِ مِيزَانَ الْبَلَاءِ وَ الْمِحْنَةِ وَ قَدْ يَنْجُو مِنَ الْبَلَاءِ وَ يَهْلِكُ فِي النِّعْمَةِ كَثِيرٌ وَ مَا أَثْنَى اللَّهُ عَلَى عَبْدٍ مِنْ‏ عِبَادِهِ مِنْ لَدُنْ آدَمَ ع إِلَى مُحَمَّدٍ ص إِلَّا بَعْدَ ابْتِلَائِهِ وَ وَفَاءِ حَقِّ الْعُبُودِيَّةِ فِيهِ فَكَرَامَاتُ اللَّهِ فِي الْحَقِيقَةِ نِهَايَاتٌ بِدَايَاتُهَا الْبَلَاءُ وَ بِدَايَاتٌ نِهَايَاتُهَا الْبَلَاءُ وَ مَنْ خَرَجَ مِنْ سِكَّةِ الْبَلْوَى جُعِلَ سِرَاجَ الْمُؤْمِنِينَ وَ مُونِسَ الْمُقَرَّبِينَ وَ دَلِيلَ الْقَاصِدِينَ وَ لَا خَيْرَ فِي عَبْدٍ شَكَا مِنْ مِحْنَةٍ تَقَدَّمَهَا آلَافُ نِعْمَةٍ وَ اتَّبَعَهَا آلَافُ رَاحَةٍ وَ مَنْ لَا يَقْضِي حَقَّ الصَّبْرِ فِي الْبَلَاءِ حُرِمَ قَضَاءَ الشُّكْرِ فِي النَّعْمَاءِ كَذَلِكَ مَنْ لَا يُؤَدِّي حَقَّ الشُّكْرِ فِي النَّعْمَاءِ يُحْرَمُ عَنْ قَضَاءِ الصَّبْرِ فِي الْبَلَاءِ وَ مَنْ حُرِمَهُمَا فَهُوَ مِنَ الْمَطْرُودِينَ وَ قَالَ أَيُّوبُ ع فِي دُعَائِهِ اللَّهُمَّ قَدْ أَتَى عَلَيَّ سَبْعُونَ فِي الرَّاحَةِ وَ الرَّخَاءِ حَتَّى تَأْتِيَ عَلَيَّ سَبْعُونَ فِي الْبَلَاءِ وَ قَالَ وَهْبُ بْنُ مُنَبِّهٍ الْبَلَاءُ لِلْمُؤْمِنِ كَالشِّكَالِ لِلدَّابَّةِ وَ الْعِقَالِ لِلْإِبِلِ وَ قَالَ عَلِيٌّ ع الصَّبْرُ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ وَ رَأْسُ الصَّبْرِ الْبَلَاءُ وَ مَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَامِلُون‏
مصباح الشريعة، ص: 183
☀️🔅🌱 حضرت صادق (ع) فرموده است: ابتلا و گرفتاريهاى دنيوى براى مؤمن زينت است، و كرامت و عزت است براى كسانى كه صاحبان تدبر و عقل باشند، زيرا در مباشرت و مصاحبت با بلا هر گاه توأم با صبر و ثبات قدم صورت‏ بگيرد: ارتباط ايمان و نسبة اعتقاد، محكمتر و قويتر و پاكتر و نورانى‏تر گشته، و آلودگيها و تيرگيهاى دل برطرف خواهد شد.
حضرت رسول اكرم (ص) فرمود: ما جماعت أنبياء شديدترين مردم هستيم از لحاظ ابتلاءات، و سپس گروه مؤمنين هستند، در حال نزديكتر و شبيه‏تر، و سپس نزديكتر به آنها به همين ترتيب. و كسى كه طعم ابتلاء را چشيد البته در زير توجه و سايه مراقبت و حفظ پروردگار متعال، هر آينه التذاذ و خوشى او بيش از آن افرادى خواهد بود كه از نعمتهاى دنيوى و خوشيهاى مادى لذت مى‏برند، و هميشه علاقه‏مند به اين ابتلا بوده، و مشتاق آن خواهد بود. آرى در تحت آتش‏هاى ابتلا و گرفتارى و سختى، انوار رحمت و نعمت فروزان است، و به عكس در زير انوار نعمت و وسعت مادى آتش‏هاى گرفتارى و ابتلا گذاشته شده است. و در اين دو مرحله آنان كه نجات و تخلص پيدا كرده، و نتيجه مطلوب بگيرند، بسيار كم هستند.
و خداوند متعال بنده‏اى را از زمان آدم تا خاتم مورد ستايش و تعريف قرار نداده است، مگر بعد از ابتلا و سنجيدن و آزمايش او با شدايد، و پس از وفا و عمل او به وظايف بندگى و حقوق عبوديت. پس كرامتها و مقامات بلندى كه از جانب پروردگار متعال عطا مى‏شود، در واقع نتيجه‏ها و آثار ابتلاءات اوليه است، و بدايات و مقدماتيست كه نهايات و مراتب متأخره آنها ابتلاءات و سختيها و شدائد است. و كسى كه از مرحله و محوطه ابتلا بيرون آمده، و در اين منزل وظائف لازم خود را به نيكويى انجام داد چراغ اهل ايمان قرار داده مى‏شود كه از روشنايى آن استفاده كنند، و رفيق و انيس بندگان مقرب پروردگار مى‏شود كه با او مأنوس مى‏شوند، و راهنما و هدايت‏كننده مى‏شود آنان را كه قصد سير و سلوك معنوى و وصول به منزل نهايى دارند. و خيرى نيست در آن بنده‏اى كه شكايت مى‏كند از ابتلا و ناراحتى و محنتى كه هزاران رحمت و نعمت و گشايش در ايام گذشته او را بوده است، و هم هزاران نعمت و مرحمت و مهربانى در امتداد زندگى او را رو خواهد آورد. و چون كسى به آن طورى كه لازم است در موارد رو آوردن سختى و ابتلاءات، صبر و ثبات از خود نشان ندهد، از به جا آوردن حق شكر و سپاس نيز در موارد نعمت و وسعت و رحمت كوتاهى خواهد كرد. و از آن طرف نيز چنين است: كسى كه حق شكر را در مورد وسعت به جا نيارد: حق صبر را نيز در مورد بلا ادا نخواهد كرد. و البته اگر شخصى از اداى اين دو وظيفه مهم محروم گشت: به طور مسلم از طردشدگان و واماندگان در مسير روحانى خواهد بود.
حضرت ايوب در دعاى خود عرض مى‏كرد: پروردگارا هفتاد سال در زندگى من فراخى و نعمت به من رو آورده است، تا هفتاد سال ديگر ابتلاءات و سختيها را تحمل كرده، و به رنگ ديگر زندگى صابر باشم.
و وهب بن منبه گفت: بلا براى شخص مؤمن چون كلافه‏اى است براى چهارپايان و مانند زانوبندى باشد براى اشتر.
و امير المؤمنين (ع) فرمود: صبر از ايمان چون سر است از جسد حيوان، و سر صبر هم بلاست، و نمى‏فهمند اين معنى را مگر آنان كه اهل بصيرت هستند.
مصباح الشريعة / ترجمه مصطفوى، متن، ص: 408