تفکر در صفات الهی چه تفاوتی با تفکر در ذات الهی دارد؟

سوال127 :‌
بسم الله الرحمن الرحیم

علم یک صفت الهی است و عالم یک اسم برای خداست. تفاوت بین اسمای الهی و صفات الهی، تفاوت در حمل اولیه ذاتی و حمل شایع صناعی است.
با تشکر از پاسخ های قبلی شما چند سوال دارم.
1- تفکر در صفات الهی چه تفاوتی با تفکر در ذات الهی دارد؟ با توجه به این که صفات نیز ذات خدا را توصیف می کنند؟ و ما از تفکر در ذات الهی نهی شده ایم چون موجب کفر می شود.
2- به نظر شما چرا در نظریه وحدت وجود ، تفکر در ذات الهی محسوب می شود با این که وجود نیز یک صفت الهی است.
#پاسخ127
سلام علیکم
1)اگر صفات الهی را عین ذات الهی در نظر بگیریم تفکر در صفات عین تفکر در ذات محسوب شده و از مصادیق کفر به شمار میرود!
اگر صفات را عین ذات ندانسته و آن را از ذات نفی نماییم خود بخود مفهوم صفت به مفهوم اسم تغییر خواهد معنا خواهد داد و تفکر در دایره ملاحظات و با توجه به محذورات بلااشکال است.
2)اشکال عمده وحدت وجود – علی رغم دفاعیات و توجیهات – چون وجود به انتهایی ختم میشود، نوعی ماهیت مادیت بخشیدن به ذات حق است(نعوذ بالله)، در ثانی وقتی از وجود از حیث وجود در مورد پروردگار یکتا و بی همتا صحبت میشود همان جسارت ورود بحث به مکانت ذات است!