حب الهی و عشق ورزیدن به خداوند و معصومین باید چه خصوصیاتی داشته باشد آیا از همین نوع حبی است که ما به عزیزان خود داریم و با همین لفظی که برای عزیزان خود بکار می بریم کفایت می کند؟

سوال۱۴۶۱ :
با سلام جناب استاد حب الهی و عشق ورزیدن به خداوند و معصومین باید چه خصوصیاتی داشته باشد آیا از همین نوع حبی است که ما به عزیزان خود داریم و با همین لفظی که برای عزیزان خود بکار می بریم کفایت می کند یا نوع بیان و آداب و شرایط خاصی را می طلبد ازاین نوع حب خصو صیاتی را لطف فرموده بیان می فرمودید و چگونه متوجه شویم که متقابلا آنها نیز به ما حبی دارند متشکرم
🍀 #سوال1460 معرفتی که(همراه تقوا) از راه مشاهده به دست می آید یکسره حدس و گمان است؟
🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ1461
🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
🌻🍀🌱🌱🍀🌻
🔆🔅🌱اگر محبت ما نسبت به خدا شبیه و نظیر محبت به خلایق باشد،نوعی شراکت در محبت محسوب خواهد شد، بایستی ساختار محبت او چون خودش شبیه و نظیری نداشته باشد وگرنه در طریق محبت الهی دچار خسران شده ایم.
🔆🔅🌱از جمله نشانه های محبت الهی خاموش شده محبت اغیار است، تنها محبت افرادی که خالق اذن حضور در دل عاشق خود را داده باشد خواهد ماند، خالق صاحب اصلی وجود او خواهد شد، یعنی به دیگران اجازه تصرف آن را صادر نخواهد نمود، این محبت متعالی باعث خواهد شد که خلایق بطور کل عاشق او شوند.
🔆🔅🌱بی میلی به دنیا و لذات آن از علامت مهم حب الهی است! زهد و ورع دو خصوصیت بارز محبوب الهی است.
🔆🔅🌱عاشق واقعی شیفته ی دیدار محبوی خویش بوده و ملاقاتش را لحظه شماری میکند! یاد معاد شور و نشاط خاصی در جان او ایجاد میکند!
🔆🔅🌱محبت رسول و ولیّ خدا جاده ی بسوی محبت الهی است، هر چه محبت اهل بیت علیهم السلام در دل تشدید شودشوق و ذوق عاشق برای عبادت و مناجات و شب زنده داری با معبود تقویت خواهد شد و بنده شیفته ی عبادت
🔆🔅🌱طریق ابراز محبت به حضرات بایستی به تناسب شان و منزلت آنها باشد، زیارت نامه های ماثور الگوی خوبی برای این طریق است.
🌸🔅🌱 قالَ وَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ إِذَا تَخَلَّى الْمُؤْمِنُ مِنَ الدُّنْيَا سَمَا وَ وَجَدَ حَلَاوَةَ حُبِّ اللَّهِ وَ كَانَ عِنْدَ أَهْلِ الدُّنْيَا كَأَنَّهُ قَدْ خُولِطَ وَ إِنَّمَا خَالَطَ الْقَوْمَ حَلَاوَةُ حُبِّ اللَّهِ فَلَمْ يَشْتَغِلُوا بِغَيْرِهِ.
الكافي (ط – الإسلامية)، ج‏2، ص: 130
☀️شنيدم امام صادق (ع ) مى فرمود: چون (دل) مؤ من از دنيا خالی شود، رفعت پيدا كند و شيرينى محبت خدا را دريابد، و نزد اهل دنيا ديوانه نمايد، در صورتيكه شيرينى محبت خدا بآنها آميخته شده كه بچيز ديگر مشغول نشوند.
🌸🔅🌱… ثُمَّ قَالَ ع إِنَّ أُولِي الْأَلْبَابِ الَّذِينَ عَمِلُوا بِالْفِكْرَةِ حَتَّى وَرِثُوا مِنْهُ حُبَّ اللَّهِ فَإِنَّ حُبَّ اللَّهِ إِذَا وَرِثَهُ الْقَلْبُ اسْتَضَاءَ بِهِ وَ أَسْرَعَ إِلَيْهِ اللُّطْفُ فَإِذَا نَزَلَ مَنْزِلًا صَارَ مِنْ أَهْلِ الْفَوَائِدِ فَإِذَا صَارَ مِنْ أَهْلِ الْفَوَائِدِ تَكَلَّمَ بِالْحِكْمَةِ فَإِذَا تَكَلَّمَ بِالْحِكْمَةِ صَارَ صَاحِبَ فِطْنَةٍ فَإِذَا نَزَلَ مَنْزِلَةَ الْفِطْنَةِ عَمِلَ فِي الْقُدْرَةِ فَإِذَا عَمِلَ بِهِ مَا فِي الْقُدْرَةِ عَرَفَ الْأَطْبَاقَ السَّبْعَةَ فَإِذَا بَلَغَ هَذِهِ الْمَنْزِلَةَ جَعَلَ شَهْوَتَهُ وَ مَحَبَّتَهُ فِي خَالِقِهِ فَإِذَا فَعَلَ ذَلِكَ نَزَلَ مَنْزِلَةَ الْكُبْرَى فَعَايَنَ رَبَّهُ فِي قَلْبِهِ وَ وَرِثَ الْحِكْمَةَ بِغَيْرِ مَا وَرِثَهُ الْحُكَمَاءُ وَرِثُوا الْحِكْمَةَ بِالصَّمْتِ وَ إِنَّ الْعُلَمَاءَ وَرِثُوا الْعِلْمَ بِالطَّلَبِ وَ إِنَّ الصِّدِّيقِينَ وَرِثُوا الصِّدْقَ‏ بِالْخُشُوعِ وَ طُولِ الْعِبَادَةِ فَمَنْ أَخَذَهُ بِهَذِهِ السِّيرَةِ إِمَّا أَنْ يَسْفُلَ وَ إِمَّا أَنْ يُرْفَعَ وَ أَكْثَرُهُمْ الَّذِي يَسْفُل …
كفاية الأثر في النص على الأئمة الإثني عشر، ص: 258
☀️اولو الالباب‌ و خردمندان‌، کسانی‌ هستند که‌ با تفکّر سر و کار دارند تا آنکه‌ نتیجه حاصله از آن‌ محبّت‌ خدا می‌گردد. زیرا چون‌ دلها حبّ خدا را در خود گرفت‌ و پذیرفت‌، دل‌ به‌ حبّ خدا روشن‌ می‌شود، و لطف‌ خدا بدان‌ سرعت‌ می‌گیرد. و چون‌ در منزل‌ لطف‌ قرار گرفت‌ از گروه‌ و اهل‌ فوائد می‌شود. و چون‌ از گروه‌ و اهل‌ فوائد گشت‌ با حکمت‌ سخن‌ می‌گوید. و چون‌ با حکمت‌ سخن‌ گفت‌ از گروه‌ و اهل‌ فِطنت‌ (حذاقت‌ و جودت‌ فهم‌) می‌گردد. و چون‌ در منزل‌ فطنت‌ وارد شد با فطنت‌ ، در قدرت‌ دست‌ می‌برد. و چون‌ با فطنت‌ در قدرت‌ دست‌ برد در طبقات‌ هفتگانه آسمان‌ اثر و عمل‌ می‌کند. و چون‌ بدین‌ مرتبه‌ بالغ‌ شد، وجودش‌ در لطف‌ و حکمت‌ و بیان‌ دگرگون‌ می‌شود. و چون‌ بدین‌ منزلت‌ رسید ، شهوت‌ و میل‌ و محبّتش‌ را در خالق‌ خودش‌ قرار می‌دهد.
🌸🔅🌱عنْ إِبْرَاهِيمَ الْكَرْخِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ ع يَقُولُ لَا يَجْمَعُ اللَّهُ‏ لِمُؤْمِنٍ الْوَرَعَ وَ الزُّهْدَ فِي الدُّنْيَا إِلَّا رَجَوْتُ لَهُ الْجَنَّةَ ثُمَّ قَالَ وَ إِنِّي لَأُحِبُّ لِلرَّجُلِ الْمُؤْمِنِ مِنْكُمْ إِذَا قَامَ فِي صَلَاتِهِ أَنْ يُقْبِلَ بِقَلْبِهِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى وَ لَا يَشْغَلَهُ بِأَمْرِ الدُّنْيَا فَلَيْسَ مِنْ مُؤْمِنٍ يُقْبِلُ بِقَلْبِهِ فِي صَلَاتِهِ إِلَى اللَّهِ إِلَّا أَقْبَلَ اللَّهُ إِلَيْهِ بِوَجْهِهِ- وَ أَقْبَلَ بِقُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ إِلَيْهِ بِالْمَحَبَّةِ لَهُ بَعْدَ حُبِّ اللَّهِ إِيَّاه‏
الأمالي (للمفيد)، النص، ص: 149
☀️امام صادق : در قلب یک انسان مومن وقتی دوری از حرام و زهد وتوجه به خدا درنماز جمع شد قطعا او بهشتی است و من دوستدارم شما شیعیان نماز با حضور قلب بخوانید تا خداوند به شما توجه کند وتوجه خدا به بنده اینگونه است که اولا خداونددوست نماز گزار می شود وثانیا محبت نماز گزاررا درقلب مومنان نیز می افکند
🌸🔅🌱قالَ الصَّادِقُ ع حُبُّ اللَّهِ إِذَا أَضَاعَ عَلَى سِرِّ عَبْدِهِ أَخْلَاهُ عَنْ كُلِّ شَاغِلٍ وَ كُلُّ ذِكْرٍ سِوَى اللَّهِ ظُلْمَةٌ وَ الْمُحِبُّ أَخْلَصُ النَّاسِ سِرّاً لِلَّهِ وَ أَصْدَقُهُمْ قَوْلًا وَ أَوْفَاهُمْ عَهْداً وَ أَذْكَاهُمْ عَمَلًا وَ أَصْفَاهُمْ ذِكْراً وَ أَعْبَدُهُمْ نَفْساً تَتَبَاهَى بِهِ الْمَلَائِكَةُ عِنْدَ مُنَاجَاتِهِ وَ تَفْتَخِرُ بِرُؤْيَتِهِ وَ بِهِ يَعْمُرُ اللَّهُ تَعَالَى بِلَادَهُ وَ بِكَرَامَتِهِ يُكْرِمُ اللَّهُ عِبَادَهُ يُعْطِيهِمْ إِذَا سَأَلُوهُ بِحَقِّهِ وَ يَدْفَعُ عَنْهُمُ الْبَلَايَا بِرَحْمَتِهِ وَ لَوْ عَلِمَ الْخَلْقُ مَا مَحَلُّهُ عِنْدَ اللَّهِ وَ مَنْزِلَتُهُ لَدَيْهِ مَا تَقَرَّبُوا إِلَى اللَّهِ إِلَّا بِتُرَابِ قَدَمَيْهِ وَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع حُبُّ اللَّهِ نَارٌ لَا تَمُرُّ عَلَى‏ شَيْ‏ءٍ إِلَّا احْتَرَقَ وَ نُورُ اللَّهِ لَا يَطْلُعُ عَلَى شَيْ‏ءٍ إِلَّا أَضَاءَ وَ سَمَاءُ اللَّهِ مَا ظَهَرَ مِنْ سَحَابٍ تَحْتَهُ من [زائد] شَيْ‏ءٌ إِلَّا غَطَّاهُ وَ رِيحُ اللَّهِ مَا تَهُبُّ فِي شَيْ‏ءٍ إِلَّا حَرَّكَتْهُ وَ مَاءُ اللَّهِ يَحْيَا بِهِ كُلُّ شَيْ‏ءٍ وَ أَرْضُ اللَّهِ يَنْبُتُ مِنْهَا كُلُّ شَيْ‏ءٍ فَمَنْ أَحَبَّ اللَّهَ أَعْطَاهُ كُلَّ شَيْ‏ءٍ مِنَ الْمُلْكِ وَ الْمِلْكِ قَالَ النَّبِيُّ ص إِذَا أَحَبَّ اللَّهُ عَبْداً مِنْ أُمَّتِي قَذَفَ فِي قُلُوبِ أَصْفِيَائِهِ وَ أَرْوَاحِ مَلَائِكَتِهِ وَ سُكَّانِ عَرْشِهِ مَحَبَّتَهُ لِيُحِبُّوهُ فَذَلِكَ الْمُحِبُّ حَقّاً طُوبَى لَهُ ثُمَّ طُوبَى لَهُ وَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ شَفَاعَةٌ يَوْمَ الْقِيَامَة
مصباح الشريعة، ص: 192
☀️حضرت صادق (ع) فرموده است: محبت خدا چون روشنايى داد بر باطن بنده خود، تخليه مى‏كند آن را از هر گونه مشغول‏كننده و هر رقم توجه و ياد كردنى كه از غير خدا باشد. و شخص محب خالصترين افراد مردم است از جهت باطن، و راستگوترين آنان باشد، و باوفاترين آنهاست در مقابل تعهدات و پيمانها، و پاكترين ايشان است از لحاظ اعمال، و باصفاترين مردم باشد از نظر توجه و ذكر پروردگار متعال، و كاملترين نفوس است از جهت بندگى و عبادت. ملائكه آسمان هنگام مناجات كردن او خوشحالى نشان مى‏دهند، و با ديدن و مشاهده او افتخار مى‏كنند، و خداوند متعال به وجود او بلاد و زمين‏هاى خود را آباد كرده، و با تكريم و گرامى داشت وى مردم را اكرام و گرامى مى‏دارد. پروردگار متعال خواسته‏هاى مردم را چون به مقام او متوسل شوند عطا مى‏فرمايد، و ابتلائات و گرفتاريهاى آنان را با لطف و مهربانى خود برطرف مى‏سازد، و هر گاه آنان توجه پيدا كرده و بدانند كه چه مقام بلند و مرتبه رفيعى او را نزد خداوند متعال مى‏باشد، هر آينه با خاك قدم او به خدا تقرب جويند.
و امير المؤمنين (ع) فرموده است: محبت به خداوند آتشى است كه به چيزى نفوذ نمى‏كند مگر آنكه سوخته شود، و نور الهى است كه به قلبى اشراف نمى‏كند مگر آنكه روشنايى دهد، و چون آسمانيست كه هر چه در زير سايه آن قرار گرفت از فيوضات آن بهره‏مند گردد، و مانند نسيم و رحمت رحمانى است كه به هر چه عبور كرده و بوزد آن را حيات و حركت بخشد، و مثل آب نازل از آسمانست كه همه چيز را به وسيله آن زنده نمايد، و چون زمين است كه نباتات را از آن به وجود آورد. پس كسى كه خدا را دوست داشت: خداوند متعال همه چيز از امور مادى و معنوى او را اعطا فرمايد.
رسول اكرم (ص) فرمود: چون خداوند متعال بنده‏اى را دوست بدارد، محبت او را در دل بندگان بر گزيده و پاك و ملائكه آسمان و ساكنين عرش خود القا مى‏فرمايد، و همگى او را دوست مى‏دارند، و محب حقيقى خداوند متعال اين چنين آدم است، خوشا به حال او، و براى روز قيامت رتبه شفاعت او را عطا مى‏شود، تا كسى را كه مى‏خواهد شفاعت نمايد.
مصباح الشريعة / ترجمه مصطفوى، متن، ص: 436
🌸🔅🌱و قَالَ ص عَلَامَةُ حُبِّ اللَّهِ حُبُّ ذِكْرِ اللَّهِ وَ عَلَامَةُ بُغْضِ اللَّهِ بُغْضُ ذِكْرِ اللَّهِ‏
جامع الأخبار(للشعيري)، ص: 129