منظور از «نور» در آیه ۸ سوره تغابن چیست؟

التغابن : 8 فآمنوا بالله و رسوله و النور الذی أنزلنا و الله بما تعملون خبیر
به خدا و رسول او و نورى که نازل کرده ‏ایم ایمان بیاورید؛ و بدانید خدا به آنچه انجام مى‏دهید آگاه است.‏
آنچه به رسول خدا صلی الله و آله وسلم نازل شده که میبایست به آن ایمان آوریم قرآن است. اما قرآن با تمام تاویل و تفسیر و نطق و ظاهر و باطنش که همان قرآن در معیت اهل بیت علیهم السلام است، در واقع همان قرآن ناطق و قرآن مبین الهی است که در درجه اول مولا امیرالمومنین علیه السلام و در مرحله بعدی اهل بیت علیهم السلام را شامل است.

عن أبی أیوب عن أبی خالد الکابلی قال: سألت أبا جعفر علیه السلام عن قول الله عز و جل: فآمنوا بالله و رسوله و النور الذی أنزلنا فقال: یا با خالد النور و الله الأئمه من آل محمد صلى الله علیه و آله إلى یوم القیامه، و هم و الله نور الله الذی أنزل، و هم و الله نور الله فی السماوات و فی الأرض، و الله یا با خالد لنور الإمام فی قلوب المؤمنین أنور من الشمس المضیئه بالنهار. و هم و الله ینورون قلوب المؤمنین و یحجب الله عز و جل نورهم عمن یشاء فتظلم قلوبهم؛ و الله یا با خالد لا یحبنا عبد و یتولانا حتى یطهر الله قلبه، و لا یطهر الله قلب عبد حتى یسلم لنا و یکون سلما لنا، فإذا کان سلما لنا سلمه الله من شدید الحساب و آمنه من فزع یوم القیامه الأکبر.
تفسیر نور الثقلین، ج‏5، ص: 341
ابى خالد کابلى گوید: از امام باقر (ع) از تفسیر قول خداى عز و جل (8 سوره تغابن): «بگروید به خدا و رسولش و نورى که ما فرو فرستادیم» پرسیدم، فرمود: اى ابو خالد، مقصود از نور- بخدا- نور ائمه از خاندان محمد است (ع) تا روز قیامت، هم ایشانند به خدا نور خدا که فرو فرستاده و هم آنانند به خدا نور خدا در آسمان و زمین، به خدا اى ابا خالد نور امام در دل مؤمنان از پرتو خورشید تابان در روز روشن‏تر است، به خدا آنها دل مؤمنان را نورانى کنند و خدا عز و جل نورشان را از هر که خواهد محجوب دارد تا دلشان تاریک گردد، به خدا اى ابا خالد بنده‏اى ما را دوست ندارد و پیروى نکند تا خدا دلش را پاک کند و خدا دل بنده‏اى را پاک نکند تا تسلیم ما شود و با ما در سازش و صفا باشد و چون نسبت به ما در صلح و صفا باشد، خدا او را در سختى حساب سالم دارد و از فزع بزرگ روز قیامت آسوده‏اش کند.
أصول الکافی / ترجمه کمره‏اى، ج‏2، ص: 103