اگر فضل خدا نبود، از ما نشان و خبری نبود
شیعیان ما از فاضل طینت ما آفریده شده اند! فاضل را اگر به زیادی و اضافه معنی کنیم خطا کرده ایم، چرا که فضل بوی بخشش و موهبت و عنایت و برتری و لطف دارد،
خالق در قرآن خود را با فضل ستوده است، فضل ارتباط خاصی با کرم الهی دارد.
اگر چنین تصور کنیم که خالق می آفریند و آنگاه به نتیجه ی خلقت خود نگاه میکند، نشانه ی کوته فکری ما خواهد بود، وقتی خالق اراده میکند پس میشود(کن فیکون) ، آنچه را که اراده نموده خلق میشود اضافه از هر چیز را اگر اراده فرماید، پس اضافه از آن خلقتش هم خلق میشود، یعنی هر چند نزد او معلوم و مشخص اند! (و کل شیء عنده بمقدار )
مراد از فاضل طینت حضرات این است که خالق حضرات را خلق فرمود و عنایات الهی بر حضرات چنان گسترده و عظیم بود که مهر و کرم و محبت و عنایت ش نسبت به آنها افزون افزونتر میگردد و خالق از آن عنایان لبریز شده از قامت والای آنها شیعیان حضرات را آفرید.
فاضل طینت حضرات یعنی ما لایق این محبت خالق نبودیم و او این عنایت را افاضه نمود به فضلش به ما مرحمت فرمود!
اگر فضل خدا نبود نابود میشدیم! حضرات نسبت به ما فضل و کرم اویند!
النور : 10 و لو لا فضل الله علیکم و رحمته و أن الله تواب حکیم
و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود و این که او توبه پذیر و درستکار است (خدا داند که چه مىشد).
خالق صاحب فضل است!
آلعمران : 74 یختص برحمته من یشاء و الله ذو الفضل العظیم
هر کس را بخواهد ویژه رحمت خود مىکند، و خداوند داراى مواهب عظیم است
الحدید : 29 لئلا یعلم أهل الکتاب ألا یقدرون على شیء من فضل الله و أن الفضل بید الله یؤتیه من یشاء و الله ذو الفضل العظیم
تا اهل کتاب بدانند که آنها قادر بر چیزى از فضل خدا نیستند، و فضل (و رحمت) تماما به دست اوست، به هر کس بخواهد مىبخشد و خداوند داراى فضل عظیم است.