استاد لطفا در مورد صفات ثبوتیه و سلبیه توضیح بفرمایید. آیا چنین کلمه یا مفهومی در روایات قابل استخراج است یا خیر؟ سوالم از حدیث زیر ناشی شده است :
و کل متجزئ و متوهم بالقله و الکثره فهو مخلوق دال على خالق له فقولک إن الله قدیر خبرت أنه لا یعجزه شیء فنفیت بالکلمه العجز و جعلت العجز سواه و کذلک قولک عالم إنما نفیت بالکلمه الجهل و جعلت الجهل سواه ( التوحید (للصدوق)، ص: 193 - باب 29 حدیث7)
برداشت حقیر این هست که چون باید صفات را از ذات خداوند سبحان نفی کرد، پس وقتی می گوییم خدا قادر است، در حقیقت این صفت را بر او اثبات نمی کنیم بلکه عجز را از ذات بی مثالش نفی می کنیم.
بنابراین اصطلاح صفات سلبیه وثبوتیه برایم مفهوم نیست.
صفات ثبوتیه و سلبیه در روایات چگونه استخراج میشود؟
عصاره و پاسخاول در یک نگاه (خلاصه ۶۰ کلمهای)
توصیف خداوند با صفات کمالیه بلا اشکال است، زیرا ذات او از هر توصیفی بالاتر است. صفات ثبوتیه و سلبیه در روایات به این معناست که با اثبات صفات کمالی، نقایص و عدمها از ذات الهی نفی میشود. برای مثال، گفتن «خدا قادر است» به معنای نفی عجز از اوست.
پاسخ حضرت استاد علی ساعی (عبدالله مشکات)
مدرس و پژوهشگر منظومه معارف حکمت و عترت | کانون فرهنگی سروش بامدادانتوصیف پرودگار متعال با صفات کمالیه با این باور که ذات لا یوصف او از هر توصیفی بالاتر است بلا اشکال میباشد! در واقع واصف به اذن خالق اجازه وصف او را با صفات پیدا میکند، و این امر به این خاطر است که بنده به تعطیلی مبتلا نشود و فقر ذاتی مخلوق ارتباط او را با خالق به تعطیلی نکشاند!