منظور از حکمت «المرأة عقرب حلوة اللسبة» چیست؟

روایات منسوب به مولا در مذمت زنان را میتوان یک توطئه بر علیه مولا امیرالمومنین علیه السلام در نظر گرفت، حضرت هیچ مطلب ناقص و ابتری را مطرح نفرموده اند، مولا در طرح موضوعات به تمام جوانب آن توجه داشتند، اما متاسفانه نقل روایات از حضرت بعضا با تقطیع آن همراه بوده که فقه حدیث را با دشواری هایی مواجه نموده! متاسفانه با گزینش قسمت هایی از حدیث بعضا زوایای اصلی احدیث را پنهان میدارد.
نمونه توصیف مولا از زنان با حدیث منسوب بالا زمین تا آسمان فاصله دارد.
فإن المرأه ریحانه و لیست بقهرمانه
نهج البلاغه (للصبحی صالح)، ص: 405
زن گلی خوشبو است؛ نه یک قهرمان
اگر این حدیث منسوب (المرأه عقرب حلوه اللسبه) به مولا را با شناختی که از مولا داریم بخواهیم مورد تحلیل قرار دهیم به این حقیقت میرسیم که مراد مولا از زن در اینجا زنی است که در جاده فحشا به فریب مردان پرداخته، که ملاقات نامشروع مرد با او در ظاهر خوش و مطلوب و گواراست اما به باطن هلاک کننده است، چرا که شیرینی نیش فریبی است که باعث میشود از این مصیبت نگریزد بلکه به آن جلب شود.
ظاهر وحشت ناک عقرب و سوزناک بودن زهر آن توفیقی است که باعث فرار از عقرب و دوری و گریز از آن میشود و عاملی برای نجات از هلاکت با زهر عقرب میباشد، اما زن فاحشه ، ( به تسویل و تزیین شیطانی) هم ظاهرش خوشایند و هم نیش (ملاقاتش) شیرین است که باعث میشود که انسان فریب خورده ، دین و آخرت خود را با پایش نابود سازد!
اگر انسان چهره کریه معصیت را میدید از آن می گریخت، گریختنی سخت تر از آنکه از مار و عقرب میگریخت، اما وقتی دید بصیرت آدمی کور شود مجذوب گناه و معصیت شود.
و من عشق شیئا أعشى بصره و أمرض قلبه فهو ینظر بعین غیر صحیحه و یسمع بأذن غیر سمیعه قد خرقت الشهوات عقله و أماتت الدنیا قلبه و ولهت علیها نفسه
نهج البلاغه (للصبحی صالح)، ص: 160
البته مراد از عشق در اینجا عشق دنیوی است!