مفهوم این عبارت از نهج البلاغه را لطفا شرح دهید. ” كُلُّ ظَاهِرٍ غَيْرَهُ [غَيْرُ بَاطِنٍ‏] بَاطِنٌ‏ وَ كُلُّ بَاطِنٍ‏ غَيْرَهُ غَيْرُ ظَاهِر

سوال1512 :
مفهوم این عبارت از نهج البلاغه را لطفا شرح دهید. ” كُلُّ ظَاهِرٍ غَيْرَهُ [غَيْرُ بَاطِنٍ‏] بَاطِنٌ‏ وَ كُلُّ بَاطِنٍ‏ غَيْرَهُ غَيْرُ ظَاهِر”. خطبه 65 ( تشکراز زحماتتان)
🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ1512
🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
🌻🍀🌱🌱🍀🌻
🔆🔅🌱ظاهریت و باطنیت از جمله اوصافی است که در حضرت باریتعالی وارد شده و الظاهر و الباطن از جمله اسماء حسنای پروردگار متعال میباشند، وقتی میگوییم ظاهر است، یعنی الله معروف ترین معروفی است که بدون هیچ شناختی این معرفت را هر مخلوقی نسبت به او داراست و او باطن است یعنی، در عین این معروفیت ناشناخته ترین است، از جنبه ی دیگر علت باطن بودنش شدت اعلای ظاهر بودنش میباشد؛ یعنی، از فرط ظهور در باطن است. باز از نگاه دیگر میتوانیم بگوییم که علت هر ظهوری در این عالم وابسته به اوست، همچنین علت هر بطون و خفایی به اوست.
🔆🔅🌱او ظاهر است در عین حال که باطن است، همانطوریکه او در عین حال که اول است، آخر هم هست و همچنین در عین حال که نزدیک است از عقول خلایق دور است، در واقع صفات ظاهریت و باطنیت هم از آیات ذات بی مثال و غیر قابل وصف اوست، تنها به خاطر نیاز خلایق برای رسیدن به اطمینان قلبی این اوصاف از ناحیه الله تبارک و تعالی قرار داده شده است.
🔆🔅🌱اینکه هر ظاهری سوای او غیر باطن است و هر باطنی سوای او غیر ظاهر است، یعنی هر موجودی دارای حد و حدود مشخص و معین است و مرزبندی خاصی دارد ، اما ذات الهی به هیچ حدی محدود نمیشود، اول و آخری ندارد، لایزالی است، به هر معرفتی که نسبت به ساحت مقدس اش بدست می آید دامنه ی ناشناخته بودنش بیشتر آشکار میگردد ، در عین ناشناخته بودنش نزد خلایق شناس ترین است . اولش بی ابتدا و آخرش بی انتهاست و خلایق از درک او عاجز و درمانده اند.
🌸🔅🌱يا أَظْهَرَ مِنْ كُلِّ ظَاهَرٍ يَا أَخْفَى مِنْ كُلِّ خَفِي‏
🌸🔅🌱 و أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، الدَّانِي فِي عُلُوِّهِ، وَ الْعَالِي فِي دُنُوِّه‏
قسمتی از دعای 47 صحیفه سجادیه
🌸🔅🌱: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَلَا فِي دُنُوِّهِ وَ دَنَا فِي عُلُوِّهِ وَ ظَهَرَ وَ بَطَنَ وَ ارْتَفَعَ فَوْقَ‏ كُلِّ مَنْظَرٍ أَوَّلًا وَ آخِراً وَ ظَاهِراً وَ بَاطِنا
وقعة صفين، النص، ص: 296
🌸🔅🌱 يا بَاطِناً فِي ظُهُورِهِ وَ ظَاهِراً فِي بُطُونِهِ وَ مَكْنُونِه‏
مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج‏2، ص: 804