منظور از علمی که در روایات تاکید شده که حتما به دنبال علم برید بخصوص به جوانها سفارش شده چه علمی است؟

سوال482 :
منظور از علمی که در روایات تاکید شده که حتما به دنبال علم برید بخصوص به جوانها سفارش شده چه علمی است؟ اینکه الان اکثر جوانها تحصیلات دانشگاهی و مدارج و مقاطع بالای درسی رو طی میکنند میتونه شامل این علم باشه؟ اگر مقصود علمی هست که ما رو به خدا برسونه ..از کجا بدونیم علمی که دنبالش هستیم ما رو به خدا میرسونه یا نه برعکس مارو دور میکنه از خدا؟؟
🍀❄️چواب:
🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ482
🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
🔆🔅🌱علم یعنی نور و نور و روشنایی لازمه حیات آدمی است، هر نوع علم جاده ی سلوک آدمی را بری سیر ، روشن خواهد نمود، حتی علم معاش.
🔆🔅🌱اما تشخیص علم از جهل بدون قرآن و عترت سخت بوده و فاصله ین دو از هم از مو باریکتر میباشد، چه بسیار انسان هایی که بجای طلب علم جهل را جستجو میکنند، و به خطا نه دانشجو ، بلکه جوینده ی جهلند و خبر ندارند!
🔆🔅🌱پس علم به معنای علم جستنی است! اما علومی که بایستی برای کسب آن از جان مایه بگذاریم علم تقوا و یقین و علم معرفت نفس است.
🌸🔆🔅قالَ الصَّادِقُ ع الْعِلْمُ أَصْلُ كُلِّ حَالٍ سَنِيٍّ وَ مُنْتَهَى كُلِّ مَنْزِلَةٍ رَفِيعَةٍ وَ لِذَلِكَ قَالَ النَّبِيُّ ص طَلَبُ الْعِلْمِ فَرِيضَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَ مُسْلِمَةٍ أَيْ عِلْمِ التَّقْوَى وَ الْيَقِينِ وَ قَالَ عَلِيٌّ ع اطْلُبُوا الْعِلْمَ وَ لَوْ بِالصِّينِ وَ هُوَ عِلْمُ مَعْرِفَةِ النَّفْسِ وَ فِيهِ مَعْرِفَةُ الرَّبِّ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قَالَ النَّبِيُّ ص مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ ثُمَّ عَلَيْكَ مِنَ الْعِلْمِ بِمَا لَا يَصِحُّ الْعَمَلُ إِلَّا بِهِ وَ هُوَ الْإِخْلَاصُ قَالَ النَّبِيُّ ص نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ وَ هُوَ الْعِلْمُ‏ الَّذِي يُضَادُّ الْعَمَلَ بِالْإِخْلَاصِ وَ اعْلَمْ أَنَّ قَلِيلَ الْعِلْمِ يَحْتَاجُ إِلَى كَثِيرِ الْعَمَلِ لِأَنَّ عِلْمَ سَاعَةٍ يُلْزِمُ صَاحِبَهُ اسْتِعْمَالَهُ طُولَ دَهْرِهِ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ع رَأَيْتُ حَجَراً عَلَيْهِ مَكْتُوبٌ اقْلِبْنِي فَقَلَبْتُهُ فَإِذَا عَلَى بَاطِنِهِ مَكْتُوبٌ مَنْ لَا يَعْمَلُ بِمَا يَعْلَمُ مَشْئُومٌ عَلَيْهِ طَلَبُ مَا لَا يَعْلَمُ وَ مَرْدُودٌ عَلَيْهِ مَا عَلِمَ أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى دَاوُدَ ع إِنَّ أَهْوَنَ مَا أَنَا صَانِعٌ بِعَالِمٍ غَيْرِ عَامِلٍ بِعِلْمِهِ أَشَدُّ مِنْ سَبْعِينَ عُقُوبَةً بَاطِنَةً أَنْ أُخْرِجَ مِنْ قَلْبِهِ حَلَاوَةَ ذِكْرِي وَ لَيْسَ إِلَى اللَّهِ سُبْحَانَهُ طَرِيقٌ يُسْلَكُ إِلَّا بِعِلْمٍ وَ الْعِلْمُ زَيْنُ الْمَرْءِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ سَائِقُهُ إِلَى الْجَنَّةِ وَ بِهِ يَصِلُ إِلَى رِضْوَانِ اللَّهِ تَعَالَى وَ الْعَالِمُ حَقّاً هُوَ الَّذِي يَنْطِقُ عَنْهُ أَعْمَالُهُ الصَّالِحَةُ وَ أَوْرَادُهُ الزَّاكِيَةُ وَ صِدْقُهُ وَ تَقْوَاهُ لَا لِسَانُهُ وَ مُنَاظَرَتُهُ وَ مُعَادَلَتُهُ وَ تَصَاوُلُهُ وَ دَعْوَاهُ وَ لَقَدْ كَانَ يَطْلُبُ هَذَا الْعِلْمَ فِي غَيْرِ هَذَا الزَّمَانِ مَنْ كَانَ‏ فِيهِ عَقْلٌ وَ نُسُكٌ وَ حِكْمَةٌ وَ حَيَاءٌ وَ خَشْيَةٌ وَ إِنَّا نَرَى طَالِبَهُ الْيَوْمَ مَنْ لَيْسَ فِيهِ مِنْ ذَلِكَ شَيْ‏ءٌ وَ الْعَالِمُ يَحْتَاجُ إِلَى عَقْلٍ وَ رِفْقٍ وَ شَفَقَةٍ وَ نُصْحٍ وَ حِلْمٍ وَ صَبْرٍ وَ قَنَاعَةٍ وَ بَذْلٍ وَ الْمُتَعَلِّمُ يَحْتَاجُ إِلَى رَغْبَةٍ وَ إِرَادَةٍ وَ فَرَاغٍ وَ نُسُكٍ وَ خَشْيَةٍ وَ حِفْظٍ وَ حَزْم‏
مصباح الشريعة، ص: 13
❄️🔆🔅 حضرت صادق (ع) فرموده است: علم داشتن ريشه هر گونه از حالات مخصوص بوده، و نهايت هر مقام بالا و بلندى مى‏باشد، و از اينجاست كه رسول اكرم (ص) فرموده است: طلب كردن و به دست آوردن علم واجب است براى هر فردى از مرد و زن مسلمان، و مراد علوم مربوط به تقوى و تحصيل يقين است.
و باز فرموده است كه: بطلبيد علم را اگر چه در سرزمين چين باشد، و مراد علومى است كه مربوط به معرفة النفس باشد، و شناختن نفس موجب معرفت‏ پروردگار متعال خواهد بود.
و رسول اكرم (ص) فرموده است: كسى كه نفس خود را بشناسد البته خداى خود را شناخته است. و سپس تو را باد كه علومى را ياد بگيرى كه در اصلاح اعمال و تصحيح وظائف تو مؤثر باشد، و آن علوم مربوط به اخلاص است كه بدون آن عملى صحيح و قبول نمى‏شود.
رسول اكرم (ص) فرموده است كه: پناه مى‏برم به خدا از عملى كه نافع نباشد، و آن عملى است كه اخلاص نياورده و بلكه بر خلاف اخلاص نتيجه دهد.
و متوجه باش كه اندكى از علم مقتضى بر عمل بسيار است، زيرا چون در موضوعى براى انسان علم حاصل گشت، مى‏بايد پيوسته و تا آخر عمر خود مطابق آن عمل كند.
حضرت عيسى (ع) فرمود: سنگى را ديدم كه روى آن نوشته شده بود مرا بر گردان! پس آن را برگردانيدم، و در طرف ديگر آن نوشته شده بود: كسى كه به علم خود عمل نكند، تحصيل كردن علوم براى او شوم است، و آنچه تا بحال دانسته است به ضرر او برگشت مى‏كند، زيرا علمى كه برابر با عمل نباشد براى صاحبش و بال خواهد بود.
خداوند متعال به حضرت داود وحى فرمود: كمترين چيزى كه با يك عالم بى‏عمل معامله مى‏كنم اينست كه حلاوت و لذت ذكر و مناجات خود را از دل او خارج مى‏نمايم، و اين معنى براى او از هفتاد عقوبت باطنى شديدتر است.
و بايد متوجه شد كه راهى براى سلوك به سوى خداوند متعال نيست مگر به وسيله علم و تا انسان عالم، به وظائف خو نشده و از نشانى‏هاى راه و از خصوصيات سلوك آگاه نباشد؛ نخواهد توانست اين راه را سير كند. پس علم در زندگى دنيوى و از نظر ظاهر زينت انسان است، و از لحاظ معنى و حقيقت؛ او را به سوى بهشت سوق داده، و به مرحله رضوان و خوشنودى پروردگار متعال هدايت خواهد كرد.
و عالم حقيقى كه سزاوار است از او استفاده بشود كسى است كه اعمال صالح و پاك و درستى و پرهيز كارى او از درون و مقام او آگاهى بدهد، نه زبان و بحث و جدل كردن و مقابل و برابر شدن با ديگران و نزاع و حمله كردن و ادعا نمودن او كه اين معانى از مقام و مرتبت حقيقى او نشان نخواهد داد. و در زمان گذشته كسى در طلب علم و تحصيل آن بود كه متصف مى‏شد با عقل و عبادت كردن و حياء داشتن و خشوع توأم با خوف پيدا نمودن، ولى در زمان ما كسانى طلب علم مى‏كنند كه چيزى از اين صفات در وجود آنها نيست. و شخص عالم نيازمند است به عقل داشتن و نرم و ملايم بودن و مهربانى و خلوص و صفا در رفتار و كردار و حليم بودن و صبر و بردبارى و بذل علم و دست باز بودن. و شخص دانشجو نيز مى‏بايد داراى صفات علاقه و شوق و تصميم و فراغت خاطر و عبادت و بندگى و خشوع توأم با خوف و محافظت بر وظائف و حفظ مطالب و احتياط در امور باشد، تا بتواند در تحصيل علم توفيق پيدا كرده و در اين راه پا برجا و استقامت داشته باشد.
مصباح الشريعة / ترجمه مصطفوى، متن، ص: 257

تمام پرسش ها در گروه تلگرامی کهف سوال و یاقوت جواب مطرح شده است و پاسخ ها از طرف استاد علی ساعی می باشد.