پیرامون آیه ی ولا تقربا هذه الشجره،آیا منظورازشجره همان درخت علم محمدوآل محمدعلیهم السلام است؟وفقط اختصاص به آنها داشت؟
سوال724: خداقوت استاد. پیرامون آیه ی ولا تقربا هذه الشجره،آیا منظورازشجره همان درخت علم محمدوآل محمدعلیهم السلام است؟وفقط اختصاص ب آنها داشت؟ سپاسگذارم.
🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ724
🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
🔆🔅🌱با توجه به مجموعه روایات موازی این نتیجه حاصل میشود که شجره ی منهیه ای که توسط آدم و حوا خورده شد، گندم و یا انگور و یا … بود، اما به ظاهر -الله اعلم- آدم و حوا به درد خفیف حسد هم مبتلا بودند!
🔆🔅🌱در واقع میتوانیم به دو نوع شجره منهیه قائل شویم
🍀1 یک🍀شجره ی منهیه ای که در دل آدم و حوا بود و میبایست آنرا طعام دل خود قرار ندهند و به آن نزدیک نشوند، که عبارت بود از شجره حرص و حسد و …
🍀2 دو🍀 شجره منهیه ی بیرونی که درواقع نشانه ای از شجره ی منهیه ی درونی(باطنی) بود.
🔆🔅🌱شجره ی منهیه ی باطنی روح شجره منهیه ی ظاهری است.
🔆🔅🌱اگر در روایات از شجره منهیه به شجره علم تعبیر شود ، مراد از آن حسادت به شجره علم است، حسادت به مقام شجره علم است نه خوردنش! نزدیک شدن به شجره علم در واقع مثل نزدیک شدن به خورشید برای گرفتن جای خورشید است ولی میبایست از خورشید فقط ارتزاق نور نمود و به باروری رسید! بالا بردن پرچم علم و خلافت و ولایت بایستی به انتصاب حضرت باریتعالی باشد نه از روی خود انتصابی و یا دیگران گزینی!
🔆🔅🌱نزدیک نشدن میتواند به شناخت حد و مرز و عدم عدول از آن تعبیر شود، هر کس بایستی در جایگاه خود قرار بگیرد ، جای گوش و چشم و … قلب مشخص و معین است که بایستی هر کدام در جای خود و به وظیفه خود مشغول شوند، در غیر این صورت نظم و نظام از هم میپاشد!
🔆🔅🌱جای آدم و دیگر پیامبران و رسول اکرم ص و اولیاء الله مشخص و معین است و همه و همه بایستی در کرسی خودش قرار بگیرد در دل مقام دیگری را آرزو کردن و سعی در عزل و کسب آنرا داشتن نتیجه ای جز هبوط و سقوط نخواهد داشت!
🔆🔅🌱درخت شدن امری است خاص و از درخت خوردن موضوعی است مجزا و کسی با خوردن میوه درخت، درخت نمیشود!
🔆🔅🌱آدم و حوا روسفید شدند و در جای حقیقی خود قرار گرفتند و آدم به مدال پر افتخار نبوت مفتخر هم شد! اما از میان فرزندانش به شجره منهیه ولایت نزدیک شدند و خلافت رسول الله را به جفا غصب نمودند…
🔆🌸🔆الله اعلم بحقایق الامور!
🔆🌸🔆جواب صحیح و حقیقی نزد امام زمان سلام الله علیه میباشد، در انتظار ظهور و جوابش بیصرانه میمانیم.
🌸🔅🌱 عنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ صَالِحٍ الْهَرَوِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِلرِّضَا ع يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنِ الشَّجَرَةِ الَّتِي أَكَلَ مِنْهَا آدَمُ وَ حَوَّاءُ مَا كَانَتْ فَقَدِ اخْتَلَفَ النَّاسُ فِيهَا فَمِنْهُمْ مَنْ يَرْوِي أَنَّهَا الْحِنْطَةُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَرْوِي أَنَّهَا الْعِنَبُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَرْوِي أَنَّهَا شَجَرَةُ الْحَسَدِ فَقَالَ كُلُّ ذَلِكَ حَقٌّ قُلْتُ فَمَا مَعْنَى هَذِهِ الْوُجُوهِ عَلَى اخْتِلَافِهَا فَقَالَ يَا أَبَا الصَّلْتِ إِنَّ شَجَرَةَ الْجَنَّةِ تَحْمِلُ أَنْوَاعاً فَكَانَتْ شَجَرَةَ الْحِنْطَةِ وَ فِيهَا عِنَبٌ وَ لَيْسَتْ كَشَجَرَةِ الدُّنْيَا وَ إِنَّ آدَمَ ع لَمَّا أَكْرَمَهُ اللَّهُ تَعَالَى ذِكْرُهُ بِإِسْجَادِ مَلَائِكَتِهِ لَهُ وَ بِإِدْخَالِهِ الْجَنَّةَ قَالَ فِي نَفْسِهِ هَلْ خَلَقَ اللَّهُ بَشَراً أَفْضَلَ مِنِّي فَعَلِمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَا وَقَعَ فِي نَفْسِهِ فَنَادَاهُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا آدَمُ فَانْظُرْ إِلَى سَاقِ عَرْشِي فَرَفَعَ آدَمُ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَى سَاقِ الْعَرْشِ فَوَجَدَ عَلَيْهِ مَكْتُوباً لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ- مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ وَ زَوْجَتُهُ فَاطِمَةُ سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَقَالَ آدَمُ يَا رَبِّ مَنْ هَؤُلَاءِ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ يَا آدَمُ هَؤُلَاءِ ذُرِّيَّتُكَ وَ هُمْ خَيْرٌ مِنْكَ وَ مِنْ جَمِيعِ خَلْقِي وَ لَوْلَاهُمْ مَا خَلَقْتُكَ وَ لَا خَلَقْتُ الْجَنَّةَ وَ النَّارَ وَ لَا السَّمَاءَ وَ الْأَرْضَ فَإِيَّاكَ أَنْ تَنْظُرَ إِلَيْهِمْ بِعَيْنِ الْحَسَدِ فَأُخْرِجَكَ عَنْ جِوَارِي فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ بِعَيْنِ الْحَسَدِ وَ تَمَنَّى مَنْزِلَتَهُمْ فَتَسَلَّطَ عَلَيْهِ الشَّيْطَانُ حَتَّى أَكَلَ مِنَ الشَّجَرَةِ الَّتِي نُهِيَ عَنْهَا وَ تَسَلَّطَ عَلَى حَوَّاءَ لِنَظَرِهَا إِلَى فَاطِمَةَ بِعَيْنِ الْحَسَدِ حَتَّى أَكَلَتْ مِنَ الشَّجَرَةِ كَمَا أَكَلَ آدَمُ فَأَخْرَجَهُمَا اللَّهُ عَنْ جَنَّتِهِ وَ أَهْبَطَهُمَا عَنْ جِوَارِهِ إِلَى الْأَرْضِ.
معاني الأخبار، النص، ص: 125
هروى گويد: به امام رضا عليه السلام عرض كردم: اى فرزند پيامبر خدا مرا آگاه فرما: آن درختى كه از ثمرهاش حضرت آدم و حوّا خوردند چه بود؟
چون در باره آن سخنان مختلفى مىگويند بعضى روايت كنند كه درخت گندم بوده، و برخى گويند انگور بوده، و عدّهاى پندارند كه درخت حسد بوده! حضرت فرمود: همه آن گفتهها صحيح است، عرض كردم: پس معناى اين چند قول با اين اختلافى كه دارند چيست؟ فرمود: اى ابا صلت يك درخت بهشتى مىتواند چند نوع ميوه داشته باشد، آن درخت گندم كه انگور نيز ميوهاش بود، مانند درختان دنيوى نبود، هنگامى كه خداوند با گراميداشت آدم به فرشتگان دستور داد تا به او سجده كنند و او را وارد بهشت ساخت، پس آدم به خود گفت: آيا پروردگار، بشرى گرانمايهتر از من آفريده است! خداوند كه از اين خطور قلبى آدم آگاه بود به او فرمود: اى آدم سرت را بلند كن و به ساق عرش بنگر آدم سر بلند كرد و بر ساق عرش ديد كه چنين نوشته است: «لا اله الّا اللَّه محمداً رسول اللَّه» و همين طور در دنبالش نوشته على فرزند ابو طالب، امير مؤمنان است، و همسرش فاطمه، برترين زنان جهان، و حسن و حسين سرور جوانان اهل بهشتند. آدم گفت: خدايا آنان چه اشخاصى هستند؟
خداوند فرمود: اى آدم آنان فرزندان تو هستند، و بهتر از تو و همه آفريدگان من مىباشند، و اگر بخاطر وجود آنان نبود تو را نمىآفريدم، و بهشت و جهنّم و آسمان و زمين را پديد نمىآوردم مبادا به چشم حسد به ايشان بنگرى كه از جوار خود اخراجت نمايم، ولى او به ديده رشك به ايشان نگريست، آرزوى مقام ايشان را نمود، و آنگاه شيطان بر او مسلّط شد، تا از درختى كه نهى شده بود، خورد.
همچنين شيطان بدين جهت بر حوّا مسلّط گشت كه به مقام فاطمه بديده حسد نگريست، همانند آدم از ثمره آن درخت خورد، و در نتيجه خداوند آن دو را از بهشت خود بيرون راند، و از جوار خود به زمين فرودشان آورد.
معاني الأخبار / ترجمه محمدى، ج1، ص: 287
نظرتون در مورد این پست چیه؟