سجاد وصف سجاد
«امام سجاد (ع) معلم عشق و مناجات است که جان عالم را با انوار خود ربوده و گل آسمان بندگی است. تجربه حس بندگی او و یافتن اقلیم سجاد در جانمان، شور بندگی را در ما احیا می‌کند.»
🌼سجده به سجاد مباهات می‌کند🌼
🌸🔆🌿 امامت امام سجاد علیه السلام از دل صدف تاریخ
🌼 علی ساعی(عبدالله مشکات) 110.141(903) 🌼
🌸امامت امام سجاد علیه السلام رازی است در دل صدف اسرار آفرینش.
🌸امام سجاد علیه السلام درّ پنهان جهان ولایت است، جان عالم را به تک بارقه‌ای از دریای انوارش ربوده است.
🌸امام سجاد علیه السلام گل آسمان بندگی و آرایشگر زمین و زمان و آسمان است.
🌸امام سجاد علیه السلام معلم عشق و مناجات به کلاس آفرینش است.
🌸عشق و مناجات تنها یک هنر از بحار عظیم هنر سجادی است.
🌸امام سجاد علیه السلام به زمان امامتش در زمین موثرتر از اکسیژن و آب و نان و نور بر جان عالم بود و هست.
🌸حس امام سجاد علیه السلام را در جانمان احیا کنیم. حس او را تجربه نماییم.
🌸آفاق وجود و منطقه جغرافیایی امام سجاد علیه السلام را در جانمان پیدا کنیم.
🌸زیبایی حبس در جوار سجاد لذیذتر از باغ جنان است.
🌸گردش ساعات ولایت در جان ما را پیدا کنیم.
🌸امام سجاد علیه السلام معروف قبل از تولد، مشهور حین ولایت و فخر حین حشرند.
🌸کاشف مقامات سجادی در جهان و جان باشیم. به جانمان سجادگردی نماییم.
🌸تبدیل به اعضاء و جوارح و جوانح حضرت سجاد شویم تا شور بندگی را تجربه نماییم.
🌸لحظه ای وصل جان سجاد شدن و طعم و حسش را چشیدن و حال و هوای بندگی را در یافتن.
🌸اقلیم سجاد در جان ما کجاست؟
🌷🔅 يَا أُبَيُّ وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ نَبِيّاً إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ فِي السَّمَاءِ أَكْبَرُ مِنْهُ فِي الْأَرْضِ وَ إِنَّهُ لَمَكْتُوبٌ عَنْ يَمِينِ عَرْشِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِصْبَاحُ هُدًى وَ سَفِينَةُ نَجَاةٍ وَ إِمَامٌ غَيْرُ وَهْنٍ وَ عِزٌّ وَ فَخْرٌ وَ عِلْمٌ وَ ذُخْرٌ وَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ رَكَّبَ فِي صُلْبِهِ نُطْفَةً طَيِّبَةً مُبَارَكَةً زَكِيَّةً … قَالَ لَهُ أُبَيٌّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا هَذِهِ النُّطْفَةُ الَّتِي فِي صُلْبِ حَبِيبِي الْحُسَيْنِ قَالَ مَثَلُ هَذِهِ النُّطْفَةِ كَمَثَلِ الْقَمَرِ وَ هِيَ نُطْفَةُ تَبْيِينٍ وَ بَيَانٍ يَكُونُ مَنِ اتَّبَعَهُ رَشِيداً وَ مَنْ ضَلَّ عَنْهُ هَوِيّاً قَالَ فَمَا اسْمُهُ وَ مَا دُعَاؤُهُ قَالَ اسْمُهُ عَلِيٌّ وَ دُعَاؤُهُ يَا دَائِمُ يَا دَيْمُومُ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا كَاشِفَ الْغَمِّ وَ يَا فَارِجَ الْهَمِّ وَ يَا بَاعِثَ الرُّسُلِ وَ يَا صَادِقَ الْوَعْدِ مَنْ دَعَا بِهَذَا الدُّعَاءِ حَشَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَعَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ كَانَ قَائِدَهُ إِلَى الْجَنَّةِ فَقَالَ لَهُ أُبَيٌّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَهَلْ لَهُ مِنْ خَلَفٍ وَ وَصِيٍّ قَالَ نَعَمْ لَهُ مَوَارِيثُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ قَالَ مَا مَعْنَى مَوَارِيثِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْقَضَاءُ بِالْحَقِّ وَ الْحُكْمُ بِالدِّيَانَةِ وَ تَأْوِيلُ الْأَحْكَامِ وَ بَيَانُ مَا يَكُونُ قَالَ فَمَا اسْمُهُ قَالَ اسْمُهُ مُحَمَّدٌ وَ إِنَّ الْمَلَائِكَة[1]
🌼 علی ساعی(عبدالله مشکات) 110.141(903) 🌼
[1] عيون أخبار الرضا عليه السلام ؛ ج1 ؛ ص60 ابن بابويه، محمد بن على، 2جلد، نشر جهان – تهران، چاپ: اول، 1378ق.