notifications_active جلسه هفتگی مشکات نور: پنج‌شنبه‌ها ساعت 20:۳۰ در مسجد حاج رضا
درباب عینیت صفات با ذات الهی ک دوگروه موافق ومخالف عینیت، دوبرداشت متفاوت ازحدیثی ک درنهج البلاغه آمده (وکمال الاخلاص نفی الصفات .....) کردن،آیا دلیل روایی صریحی وحود داره ک بحث غیریت آن را ثابت کند؟ ( فقط دلیل روایی)
گفتگو دربارهٔ ذات خدا کفرآمیز است و روایات بر تفکر در مخلوقات و پرهیز از اندیشیدن به ذات الهی تأکید دارند. صفاتی که از آن‌ها سخن می‌گوییم، اسم خدا هستند و اطلاق صفت بر ذات از روی تسامح است، نه اینکه صفات عین ذات باشند.
جواب با سؤال ساده،
آیا ما اجازه داریم که در مورد ذات خدا گفتگو کنیم و ذاتش را -نعوذ بالله- توصیف و تعریفش کنیم!؟؟؟
اگر ذات حق دارای صفت و آن هم عین ذات باشد پس گفتگو در باره آن کفر خواهد بود! در حالیکه در باره صفات منتصب به ذات حق گفتگو و بحث میشود و موردش تعقل میشود! پس به واقع صفتی که از آن گفتگو میشود اسم خداست، این اسم اوست که عین صفتش میباشد نه ذاتش! و اطلاق صفت برای ذات از روی تسامح است!
- قال امیرالمومنین علی علیه السلام: م
نبل و من أفکر فی ذات الله تزندق
هر شخصی که در ذات خدا اندیشه کند زندیق می شود.
الکافی (ط - الإسلامیه)، ج8، ص: 22
قال ابن عباس رضی الله عنه إن قوما تفکروا فی الله عز و جل فقال النبی ص تفکروا فی خلق الله و لا تفکروا فی الله فإنکم لن تقدروا قدره
مجموعه ورام، ج1، ص: 250
درباره مخلوقات الهی تفکر کنید و درباره خدا تفکر نکنید.
عن أبی جعفر ع قال: إیاکم و التفکر فی الله و لکن إذا أردتم أن تنظروا إلى عظمته فانظروا إلى عظیم خلقه
الکافی (ط - الإسلامیه)، ج1، ص: 93
از تفکر درباره خداوند بر حذر باشید و هرگاه اراده کردید عظمت او را دریابید، به عظمت آفرینش بنگرید.