نبایستی از مسیر بندگی عدول نمود، بنده بایستی در بند بندگی خدا باشد
روزه هدف نیست اسباب بسوی هدف والاست و شرط اساسی اطاعت محض پروردگار است، چه به روزه و به چه شکستن آن، در عید فطر و قرآن هر که روزه بگیرد فعل حرامی را مرتکب گشته است، در ایام روزه داری هم هر انسانی به میزان توان خویش مکلف است، اگر روزه برای بدن زیان داشته باشد تکلیف به شکستن روزه است،
البقره : 185 شهر رمضان الذی أنزل فیه القرآن هدى للناس و بینات من الهدى و الفرقان فمن شهد منکم الشهر فلیصمه و من کان مریضا أو على سفر فعده من أیام أخر یرید الله بکم الیسر و لا یرید بکم العسر و لتکملوا العده و لتکبروا الله على ما هداکم و لعلکم تشکرون
(روزه، در چند روز معدود) ماه رمضان است ماهى که قرآن، براى راهنمایى مردم، و نشانههاى هدایت، و فرق میان حق و باطل، در آن نازل شده است. پس آن کس از شما که در ماه رمضان در حضر باشد، روزه بدارد! و آن کس که بیمار یا در سفر است، روزهاى دیگرى را به جاى آن، روزه بگیرد! خداوند، راحتى شما را مىخواهد، نه زحمت شما را! هدف این است که این روزها را تکمیل کنید و خدا را بر اینکه شما را هدایت کرده، بزرگ بشمرید باشد که شکرگزارى کنید!