🌱 و فِی خِلَالِ ذَلِكَ مَا كَتَبَ لِیَ الْكَاتِبَانِ مِنْ زَكِیِّ الْأَعْمَالِ، مَا لَا قَلْبٌ فَكَّرَ فِیهِ، وَ لَا لِسَانٌ نَطَقَ بِهِ، وَ لَا جَارِحَةٌ تَكَلَّفَتْهُ، بَلْ إِفْضَالًا مِنْكَ عَلَی، وَ إِحْسَاناً مِنْ صَنِیعِكَ إِلَی 🌱

🌱و آنچه را كه نویسندگان اعمال در خلال بیماری و گرفتاری برای من از اعمال پاكیزه و با بركت نوشتند، آن چیزهایی را كه هیچ قلبی را توان تفكر در آن نیست (به هیچ قلبی خطور نکرده) و هیچ زبانی به آن گویا نگشته و هیچ عضوی از اعضای بدنم آن را به رنج و مشقت به دست نیاورده، بلكه این، به خاطر نیكویی عظیم از جانب تو بر من و احسانی از زیبایی رفتارت نسبت به من است🌱

✅ معادله ی لذت، در حقیقیت حاصل جمع علم و عمل است، آمیختگی علم و عمل، معجون شهد و شربت دل انسان را تشکیل میدهد.
✅ اگر دانه از دل خاک سر بر نیاورد و شکوفه و بار ندهد، همان بِه که علوفه ی دام و انعام شود.
✅ سلامتی ذائقه ی دل با عمل به علم حاصل شود.
✅ بیماری عالِم بی عمل از جهل جاهل شدیدتر است.
✅ عالِم بی عمل به کویری ماند که خورشید بر آن بدرخشد، اما دریغ از هر گونه گل و گیاه و بوته که حیات‌بخش دشت باشد.
✅ علم امانت الهی و عمل اَدای امانت است.
✅ عالم بی‌عمل، علم را در دلش زندانی نموده است، علم باید همچون خورشید درخشنده و روشنی‌بخش باشد.

📚 برگرفته از کتاب #دانشگاه_درد_و_درمان (استاد علی ساعی)
#⃣ #صحیفه_سجادیه