تربیت دینی و خانواده

پیاده کردن عدالت در آموزش و پرورش بسیار دشوار است؛ معلم در شرایطی که مدرسه برای افزایش آمار قبولی فشار می‌آورد و دانش‌آموزان و خانواده‌هایشان شرایط سختی دارند، باید با ملاحظه تمام جوانب و بدون ظلم به کسی، به مصلحت عمل کند.

وظیفه فرزند در قبال انتظارات نابجای والدین، اطاعت نکردن در معصیت خالق است. فرزند باید با حفظ ادب و احترام، از دعوت والدین به گناه خودداری کرده و آن‌ها را امر به معروف و نهی از منکر نماید.

احترام به والدین به معنای قهر و قطع رحم به خاطر بی‌احترامی دیگران نیست؛ بلکه باید با امر به معروف و نهی از منکر، طرف خاطی را متنبه کرد. در اطاعت از دستور والدین، اگر خلاف شرع نباشد باید اطاعت کرد، اما اگر باب میل نبود با گفتگوی مشفقانه می‌توان انصراف از دستور را تشویق نمود و در صورت عدم امکان اطاعت، با محبت جبران کرد.

احترام والدین به معنای سکوت در برابر ستم آنها نیست و مرد نباید در برابر آزار والدین به همسرش، او را تنها بگذارد. وظیفه مرد آن است که با حفظ احترام والدین و با درایت، مانع ظلم و ستم آنها به همسرش شود و حقوق را رعایت کند. امر به معروف و نهی از منکر در مورد نزدیکان باید با قوت بیشتری انجام شود.

معرفی دختر و پسر برای ازدواج، امانتی است که باید با عدل و بر اساس شناخت صورت گیرد. باید توجه داشت که پاکان از آن پاکانند و ناپاکان از آن ناپاکان. بنابراین، معرف باید پیش از معرفی، شناخت کافی از هر دو طرف داشته باشد تا امانت را به درستی ادا کند.