مهدویت

اگر از کار خود شرمنده شوید، به سوی خدا توبه کنید و بر عدم تکرار خطا تصمیم بگیرید، امام زمان را مهربان‌تر از پیش خواهید یافت و مورد توجه حضرت قرار خواهید گرفت. ایشان همواره ناظر اعمال ما هستند و با توبه و پشیمانی، باب رحمت ایشان به روی ما گشوده می‌شود.

توبه در زمان ظهور امام زمان (عج) پذیرفته نخواهد شد، زیرا عصر ظهور نشئتی ویژه و آخرالزمانی است و توبه در آن زمان مانند توبه در برزخ است که دیگر سودی ندارد. توبه باید قبل از وقوع عذاب و در فرصت مناسب انجام شود. این بدان معناست که نباید از توبه برای گستاخی در گناه استفاده کرد، بلکه باید در زمان امکان گناه و قبل از رسیدن عذاب، به درگاه الهی روی آورد.

کسانی که در گذشته خطاهای زیادی مرتکب شده‌اند، اگر توبه کنند و احرار باشند، بخت حضور در بین یاران و انصار امام مهدی (عج) را خواهند داشت. امام زمان (عج) توبه‌کاران را دوست دارد و خداوند نیز در قرآن کریم فرموده است: «إن الله یحب التوابین و یحب المتطهرین».

توبه، استغفار و ندبه خالصانه و همگانی آثار و برکات عظیمی در تعجیل ظهور حضرت خواهد داشت. چنانچه بنی اسرائیل با چهل صبح رو به درگاه الهی آورده و به گریه و زاری پرداختند، خداوند فرج آنها را نزدیک کرد و صد و هفتاد سال از چهار صد سال گرفتاری آنها را برداشت. ما نیز اگر چنین کنیم، خداوند فرج ما را نزدیک خواهد کرد.

در زمان احساس دوری از امام زمان (عج)، باید با دل و جان به درگاه الهی روی آورده و با توسل به ایشان، طلب حضور و گشایش کرد. حضرت باب الله هستند و با دعا و تضرع می‌توان به ایشان نزدیک شد و از ایشان شفاعت طلبید.

توبه بنی‌اسرائیل با چهل روز گریه و انابه، موجب شد خداوند ۱۷۰ سال از عذابشان را ببخشد. حضرت صادق (ع) فرمودند که اگر شیعیان نیز چنین کنند، خداوند فرج را می‌رساند. وظیفه ما این است که با گریه، دعا و عمل صالح برای تعجیل ظهور امام زمان (عج) تلاش کنیم.

با ظهور امام زمان (عج)، شرایط فرق خواهد کرد و مجری قوانین الهی، جزای معصیت‌کاران را مطابق حکم الهی خواهد داد. کسانی که از لحظهٔ فکری در ضعف هستند برنامهٔ خاصی دارند، اما آنان که پا روی فطرت گذاشته‌اند باید واهمه داشته باشند. احتیاط حکم می‌کند در حال توبه به استقبال حضرت برویم. پذیرش توبه از سوی خدا، تنها برای کسانی است که کار بدی را از روی جهالت انجام میدهند، سپس زود توبه میکنند.