مهدویت

تحمل انتظار ظهور با تلاش برای معرفت حجت الهی، تطهیر باطنی، و طلب یاری از خداوند میسر می‌شود. مراقبه و محاسبه نفس، رونق بخشیدن به امر به معروف و نهی از منکر، و ارسال هدایای معنوی برای حضرت نیز در این مسیر کمک‌کننده است.

یاس مورد اشاره در روایت، ناامیدی از اسباب و خلق است، نه ناامیدی از تحقق خود ظهور. فرج و گشایش پس از شدت صبر و ناامیدی از غیر خدا حاصل می‌شود. این ناامیدی به معنای ترس از درک نکردن ظهور حجت حق است، نه ناامیدی از خود ظهور.

در آخرالزمان، حفظ زبان به معنای پرهیز از سخنان بیهوده و دوری از اهل گناه است. خانه نشینی نیز به معنای دوری از اهل دنیا، استواری بر عبادت و انتظار فرج است، نه بی‌تفاوتی نسبت به مسائل دینی و اجتماعی. منتظر واقعی کسی است که اهل امر به معروف و نهی از منکر باشد.

اگر معنای اشارت یا جواب حضرت درک نشد، باید در سلامت دل و اخلاص کوشید. خداوند با نیکوکاران است و جهاد در راه او، هدایت به راه‌هایش را به همراه دارد. پاکی و اخلاص باعث جوشش علوم از عمق جان و گشوده شدن رازهای دل می‌شود.