حدوث دهری چیست و چه تفاسیری از آن ارائه شده؟

چرا به دهر خود را خسته زمانی کنیم و به ذات سرمدی جسارت روا داریم، سکوت در برابر ذات یگانه ی حق زیباترین تعریف ما از آستان اوست
موضوع حدوث دهری از نظریات ابداعی میرداماد است که ایشان تقریبا در همه کتبش علی الخصوص در کتاب قبسات به تبین این موضوع پرداخته است، اما محققان توضیحات میرداماد را در باره نظریه حدوث دهری کافی نمیدانند و به اجمال و ابهام آن قائلند!
میرداماد قائل است که جامع و فراگیرنده تمام هستی‏ها، در واقع و نفس الامر، سه چیز است: زمان، دهر و سرمد و از آنها به نام وعاء یاد می‏کند و اینچنین توضیح میدهد:.
1. وعاء زمان، و آن جامع و فراگیرنده اشیاء و هستی‏های دارای کمیت و سیلان، و یا نیستی موصوف به کمیت و استمرار مربوط به موجودات متغیر جهانی است و از خصوصیات و ویژگی‏های تمامیت آنها، دگرگونی و تغییر پذیری است.
2. وعاء دهر، و آن فراگیرنده تمام هستی‏های ثابت و پایدار غیر مسبوق به عدم زمانی و فاقد تغییر و کمیت است و در حقیقت و در واقع، صفحه تمام عالم هستی است.
3. وعاء سرمد، و آن شامل هستی محض و حقیقت حقه کل حقایق جهانی است، و منزه و به دور از هرگونه تغییر و دگرگونی است و همیشه بوده و به هیچوجه، سابقه نیستی برای او نیست و از هر نظر، در فعلیت محض و کمال مطلق است. و چنان که وعاء دهر گسترده‏تر و در منزلت و پایگاهی والاتر از زمان است، وعاء سرمد نیز چنین است، یعنی فراتر و برتر و اقدس و اکبر و اجل از دهر است. پس حدوث به حسب سبق العدم سزاوار است که حدوث دهری باشد. ...

این مطالب مختصری مطلبی از نظریه حدوث دهری میرداماد میباشد، شرح و نقد نظر او و بیان آراء و نظریات و دیدگاه های محققان به فراغتی فراتر از این محیط را میطلبد ...
اما مختصر بیان
میرداماد علی الظاهر چگونگی استخراج و اثبات و ابداع این نظریه را بیان نکرده، علی الخصوص به چگونگی ارتباط این سه ظرف-سرمد و دهر و زمان- نپرداخته، علی الخصوص وعاء سرمد که به منزله ی حصر سرمدی است یعنی حد سرمدی - نعوذ بالله- اگر سرمد را ظرف و حضرت سرمدی را مظرف آن در نظر بگیریم در واقع وجودی لایتناهی را در حد و مرزی بنام سرمد محدود کرده ایم!

حال هیچ اشاره ای به چگونگی ارتباط موجودی زمانی با وجود سرمدی نشده است، آیا وعاء دهر حائل و مانع بین وعاء زمان و وعاء سرمدی است؟؟؟ آیا وعاء سرمدی بر وعاء زمانی هیچ احاطه ای ندارد؟ آیا این سه وعاء از همدیگر جدا هستند؟ آیا این جدایی به نوعی بر نقصان و کاستی وعاء سرمدی اشاه نمیکند؟ یعنی سرمد دیگر سرمدی نیست؟
آیا بنا به توضیحات میر داماد آیا عدم هم نوعی وجود هست؟؟؟
آیا این نظریه -نعوذ بالله - به عجز کبریایی اشاره نمیکند_ ثم ثم ثم نعوذ بالله- آیا این نظریه موجود سرمدی را عددی نمیکند، یعنی موجود سرمدی را در کنار موجود دهری و زمانی قرار نمیدهد؟؟؟
و هزاران سوالی که این نظریه عاجز از جوابگویی آن است!
آنچه از یقینیات است اینستکه الله، موجودات را در حالیکه نبودند آفرید و وجود موجودات هیچ تزاحمی برای ذات یگانه و غیر قابل وصف کبریایی ایجاد نمیکند! خدای واحد و احد با اسماء حسنایش بر تمام ابعاد هستی محیط است و ذات غیر قابل بیان حضرتش فراتر از آن است که با احاطت بر موجودات وصف شود، یعنی «الله اکبر» خدا بالاتر از آن است که وصف شود و به تعریف و توضیح آید و راه ما در شناخت او تا مرز آیات و اسماء و امثال اوست!