سلام علیکم جناب استاد مطلبی را دوستان در کندو به اشتراک گذاشته بودند که امیر المومنین ازآنچه در رحم هاست از آن با خبر هستند البته جناب جباریان زحمت آدرس آیه را متقبل شدند در سوره لقمان آیه 34 می باشد ولی این نسبت را خداوند به خود می دهند که آن چه در رحم ها است فقط خداوند از آن با خبر هستند لطفا توضیح بفرمائید متشکرم
آیا امیرالمؤمنین از آنچه در رحمهاست باخبر است؟
عصاره و پاسخاول در یک نگاه (خلاصه ۶۰ کلمهای)
علم به آنچه در رحمهاست، در اصل مختص خداوند است، چنانکه در قرآن نیز آمده است. اما خداوند به اراده و مشیت خویش، بخشی از این علم را به اولیاء خود، مانند پیامبر و ائمه اطهار، عطا کرده است. این علم، بخشی از علوم غیبی است که با آشکار شدن، از حالت غیبی خارج میشود. مقایسه علم الهی با علم مخلوق، صحیح نیست.
پاسخ حضرت استاد علی ساعی (عبدالله مشکات)
مدرس و پژوهشگر منظومه معارف حکمت و عترت | کانون فرهنگی سروش بامدادانوالایی و عظمت علم و قدرت الهی بزرگتر از آن است که به وصف آید و با آگاهی خلایق بر علوم خاص یگانگی و یکتایی عالمیت حق برتریت خود را از دست نمیدهد چرا که خدای علیم به اراده و مشیت خود به آنها آگاهی میبخشد
خالق به حضرات این امتیاز ویژه را عنایت فرموده که بتوانند بر علوم خاص و ویژه اشراف یابند، همانطوریکه این عنایت را به خلایق نموده که میتوانند با تکنولوژی خاصی بر بعضی امور مخفی اطلاع یابند مثلا از طریق اسکن و سونوگرافی میتوانند به مونث و مذکر بودن جنین و بعضی از خصوصیات آن اطلاع یابند و این امکانات علمی با الهامات الهی بر مغز خلایق تحقق یافته و با توجه به اینکه علم الهی نهایتی ندارد و با کشف هر علم غیب علوم غیبی غیر قابل شمارشی در برابر خلایق وجود دارد، یعنی علم غیب تا زمانی غیبی محسوب میشود که آشکار نشده باشد و با ظهورش در زیر مجموعه علم شهادت و آشکار قرار میگیرد.
از طرف دیگر اشراف خلایق بر ارحام تمام جوانب اشراف را در بر نمیگیرد جنین درون ارحام جهان عظیمی است که که خالق عظیم بر تمام اجزاء و اطرافش مطلع میباشد. هر گونه مقایسه علم الهی با علم خلایق مردود است.
الرعد : 8 الله یعلم ما تحمل کل أنثى و ما تغیض الأرحام و ما تزداد و کل شیء عنده بمقدار
خدا از جنینهایى که هر (انسان یا حیوان) مادهاى حمل مىکند آگاه است و نیز از آنچه رحمها کم مىکنند و هم از آنچه افزون مىکنند و هر چیز نزد او مقدار معینى دارد
لقمان : 34 إن الله عنده علم الساعه و ینزل الغیث و یعلم ما فی الأرحام و ما تدری نفس ما ذا تکسب غدا و ما تدری نفس بأی أرض تموت إن الله علیم خبیر
خدای علیم به هر که بخواهد به میزان مشخص ومعین از علوم پنهانش آشکار میسازد.
یوسف : 96 فلما أن جاء البشیر ألقاه على وجهه فارتد بصیرا قال أ لم أقل لکم إنی أعلم من الله ما لا تعلمون
اما هنگامى که بشارت دهنده فرا رسید، آن (پیراهن) را بر صورت او افکند ناگهان بینا شد! گفت: «آیا به شما نگفتم من از خدا چیزهایى مىدانم که شما نمىدانید؟!»
النحل : 43 و ما أرسلنا من قبلک إلا رجالا نوحی إلیهم فسئلوا أهل الذکر إن کنتم لا تعلمون
و پیش از تو، جز مردانى که به آنها وحى مىکردیم، نفرستادیم! اگر نمىدانید، از آگاهان بپرسید (تا تعجب نکنید از اینکه پیامبر اسلام از میان همین مردان برانگیخته شده است)!
عن عبد الله بن عباس قال: مرت بالحسن بن علی ع بقره فقال هذه حبلى بعجله أنثى لها غره فی جبهتها و رأس ذنبها أبیض فانطلقنا مع القصاب حتى ذبحها فوجدنا العجله کما وصف على صورتها فقلنا له أ و لیس الله عز و جل یقول و یعلم ما فی الأرحام فکیف علمت قال إنا نعلم المخزون المکتوم الذی لم یطلع علیه ملک مقرب و لا نبی مرسل غیر محمد و ذریته ع.
گاو ماده اى را براى کشتار مى بردند. حسن بن على علیه السلام فرمود: این گاو، گوساله ماده اى در شکم دارد، که پیشانى و سر دمش سفید است. ابن عباس مى گوید به همراه قصاب به راه افتادیم تا گاو را کشت. گوساله اى در شکمش به همان ترتیب که امام حسن (ع) توصیف کرده بود، دیدیم. به او عرض کردیم: مگر خداوند نمى فرماید: «و یعلم ما فى الارحام، فقط خدا از انچه در رحم ها است آگاه است» پس چگونه آن را دانستى؟ فرمود: ما گنج هاى نهان را که نه ملک مقرب از آن مطلع است و نه پیامبر مرسل، فقط محمد ص و ذریه پاکیزه اش، مى دانیم