در چه حالتی از شیطان فارغ می‌شویم و چگونه خدا را صدا بزنیم؟

استعاذه خالصانه و خود به خدا سپاری مخلصانه راز خلوت مونسانه با انیس القلوب است!
خلوت دل از خوراک شیطانی از رموزات کری شیطانی است، اگر از ناحیه آدمی خوراکی نیابد امکان نفوذ نخواهد داشت!
حب دنیا در دل آدمی، هم شنوائی شیطان را تقویت می‌کند و هم راه نفوذ او را به دل آدمی هموار می‌کند!
گذر از حب دنیا، گوش شیطان را کر چشمش را نابینا و زبانش را کر می‌کند!
آمد و شد با نیکان و اهل تقوا، انس قرآن و عترت و اعمال صالحه و ... از رازهای خلوت دل با معبود است!
با فرکانس کمال الاخلاص خدا را صدا زن
قَالَ الصَّادِقُ ع صَاحِبُ الْعُزْلَةِ مُتَحَصِّنٌ بِحِصْنِ اللَّهِ تَعَالَى وَ مُتَحَرِّسٌ بِحَرَاسَتِهِ فَيَا طُوبَى لِمَنْ تَفَرَّدَ بِهِ سِرّاً وَ عَلَانِيَةً وَ هُوَ يَحْتَاجُ إِلَى عَشَرَةِ خِصَالٍ عِلْمِ الْحَقِّ وَ الْبَاطِلِ وَ تَحَبُّبِ الْفَقْرِ وَ اخْتِيَارِ الشِدَّةِ وَ الزُّهْدِ وَ اغْتِنَامِ الْخَلْوَةِ وَ النَّظَرِ فِي الْعَوَاقِبِ وَ رُؤْيَةِ التَّقْصِيرِ فِي الْعِبَادَةِ مَعَ بَذْلِ الْمَجْهُودِ وَ تَرْكِ الْعُجْبِ وَ كَثْرَةِ الذِّكْرِ بِلَا غَفْلَةٍ فَإِنَّ الْغَفْلَةَ مِصْطَادُ الشَّيْطَانِ وَ رَأْسُ كُلِّ بَلِيَّةٍ وَ سَبَبُ كُلِّ حِجَابٍ وَ خَلْوَةِ الْبَيْتِ عَمَّا لَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ فِي الْوَقْتِ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ع أَحْرِزْ لِسَانَكَ لِعِمَارَةِ قَلْبِكَ وَ لْيَسَعْكَ بَيْتُكَ وَ احْذَرْ مِنَ الرِّيَاءِ وَ فُضُولِ مَعَاشِكَ وَ اسْتَحِ مِنْ رَبِّكَ وَ ابْكِ عَلَى خَطِيئَتِكَ وَ فِرَّ مِنَ النَّاسِ فِرَارَكَ مِنَ الْأَسَدِ وَ الْأَفْعَى فَإِنَّهُمْ كَانُوا دَوَاءً فَصَارُوا الْيَوْمَ دَاءً ثُمَّ الْقَ اللَّهَ تَعَالَى مَتَى شِئْتَ قَالَ رَبِيعُ بْنُ خَيْثَمٍ إِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ الْيَوْمَ فِي مَوْضِعٍ لَا تَعْرِفُ وَ لَا تُعْرَفُ فَافْعَلْ فَفِي الْعُزْلَةِ صِيَانَةُ الْجَوَارِحِ وَ فَرَاغُ الْقَلْبِ وَ سَلَامَةُ الْعَيْشِ وَ كَسْرُ سِلَاحِ الشَّيْطَانِ وَ مُجَانَبَةٌ مِنْ كُلِّ سُوءٍ وَ رَاحَةُ الْقَلْبِ وَ مَا مِنْ نَبِيٍّ وَ لَا وَصِيٍّ إِلَّا وَ اخْتَارَ الْعُزْلَةَ فِي زَمَانِهِ إِمَّا فِي ابْتِدَائِهِ وَ إِمَّا فِي انْتِهَائِه‌

مصباح الشريعة، ص: 99
امام صادق (علیه السلام) فرمود: اهل عزلت (انزوا و خلوت معنوی) در حصار و دژ خداوند متعال است و تحت حفاظت و نگهبانی او قرار دارد. پس خوشا به حال کسی که در نهان و آشکار، تنها با او [= خدا] باشد. و چنین کسی به ده ویژگی نیازمند است:
دانستن حق از باطل
دوست‌داشتن فقر (بینوایی در پیشگاه خدا)
برگزیدن سختی
زهد (بی‌رغبتی به دنیا)
غنیمت‌شمردن خلوت
نگریستن به عاقبت‌ها
دیدن کوتاهی در عبادت با وجود به‌کارگیری کوشش
ترک خودبینی (عجب)
بسیار یاد [خدا] کردن بدون غفلت؛ چرا که غفلت، دام شیطان و سرچشمه هر بلایی و سبب هر حجابی است.
تهی‌نگه‌داشتن خانه از آنچه در آن زمان به آن نیاز نیست.
حضرت عیسی بن مریم (علیه السلام) فرمود:
زبانت را برای آبادانی قلبت حفظ کن.
خانه‌ات برایت گنجایش داشته باشد (یعنی از آن خارج مشو).
از ریا و زیادیِ معاشت بپرهیز.
از پروردگارت شرم داشته باش.
بر گناهت بگری.
از مردم بگری، همچون گریزت از شیر و مار؛ چرا که آنان [مردم در اصل] دارو بودند، اما امروز بیماری شده‌اند.
سپس هرگاه خواستی، با خداوند متعال خلوت کن.

ربیع بن خیثم گفت: اگر توانستی که امروز در جایی باشی که نه کسی را بشناسی و نه کسی تو را بشناسد، چنین کن. زیرا در عزلت، محافظت اعضا، آسودگی دل، ایمنی زندگی، شکست سلاح شیطان، دوری از هر بدی و آسایش قلب است.
و هیچ پیامبر و وصی‌ای نیست، مگر آنکه در زمان خود – چه در آغاز و چه در پایان – عزلت را برگزیده است.

َ إِلَهِي هَبْ لِي كَمَالَ الِانْقِطَاعِ إِلَيْكَ وَ أَنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِيَاءِ نَظَرِهَا إِلَيْكَ حَتَّى تَخِرَقَ أَبْصَارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إِلَى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصِيرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ إِلَهِي‌
رَبِّ لَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ أَبَداً لَا أَقَلَّ مِنْ ذَلِكَ وَ لَا أَكْثَر
دعای 17 صحیفه سجادیه
مناجات الشاکین:
َّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِلَهِي إِلَيْكَ أَشْكُو نَفْساً بِالسُّوءِ أَمَّارَةً وَ إِلَى الْخَطِيئَةِ مُبَادِرَةً، وَ بِمَعَاصِيكَ مُولَعَةً، وَ لِسَخَطِكَ مُتَعَرِّضَةً، تَسْلُكُ بِي مَسَالِكَ الْمَهَالِكِ، وَ تَجْعَلُنِي عِنْدَكَ أَهْوَنَ هَالِكٍ، كَثِيرَةَ الْعِلَلِ طَوِيلَةَ الْأَمَلِ، إِنْ مَسَّهَا الشَّرُّ تَجْزَعُ وَ إِنْ مَسَّهَا الْخَيْرُ تَمْنَعُ، مَيَّالَةً إِلَى اللَّعِبِ وَ اللَّهْوِ، مَمْلُوءَةً بِالْغَفْلَةِ وَ السَّهْوِ، تُسْرِعُ بِي إِلَى الْحَوْبَةِ وَ تُسَوِّفُنِي بِالتَّوْبَةِ، إِلَهِي إِلَيْكَ أَشْكُو عَدُوّاً يُضِلُّنِي، وَ شَيْطَاناً يُغْوِينِي، قَدْ مَلَأَ بِالْوَسْوَاسِ صَدْرِي، وَ أَحَاطَتْ هَوَاجِسُهُ بِقَلْبِي، يُعَاضِدُ إِلَى الْهَوَى وَ يُزَيِّنُ لِي حُبَّ الدُّنْيَا، وَ يَحُولُ بَيْنِي وَ بَيْنَ الطَّاعَةِ وَ الزُّلْفَى، إِلَهِي إِلَيْكَ أَشْكُو قَلْباً قَاسِياً مَعَ الْوَسْوَاسِ مُتَقَلِّباً، وَ بِالرَّيْنِ وَ الطَّبْعِ مُتَلَبِّساً، وَ عَيْناً عَنِ الْبُكَاءِ مِنْ خَوْفِكَ جَامِدَةً، وَ إِلَى مَا يَسُوؤُهَا طَامِحَةً، إِلَهِي لَا حَوْلَ لِي وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِقُدْرَتِكَ، وَ لَا نَجَاةَ لِي مِنْ مَكَارِهِ الدُّنْيَا إِلَّا بِعِصْمَتِكَ، فَأَسْأَلُكَ بِبَلَاغَةِ حِكْمَتِكَ وَ نَفَاذِ مَشِيئَتِكَ، أَنْ لَا تَجْعَلَنِي لِغَيْرِ جُودِكَ مُتَعَرِّضاً، وَ لَا تُصَيِّرْنِي لِلْفِتَنِ غَرَضاً، وَ كُنْ لِي عَلَى الْأَعْدَاءِ نَاصِراً، وَ عَلَى الْمَخَازِي وَ الْعُيُوبِ سَاتِراً وَ مِنَ الْبَلَاءِ وَاقِياً، وَ عَنِ الْمَعَاصِي عَاصِماً بِرَأْفَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.