معجزه آثار
🌻🔆معجزه آثار🔆🌻
🌼🔆🌼توحید، پیشاوسیله🌼🔆🌼
🌹🔅☘️ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ☘️🔅🌹
🔅🌹 «اعجاز آب» «مبارزه با دشمن» «سامری و معاویه» «راز محبت خالصانه» «ادامه شرح دعای 20 فراز 13» و … چکیده با تکمله 1405.04.25 علی ساعی(عبدالله مشکات) 110.141(903) 🌹🔅
🌻 🌷 🔆 اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَا يُلْقِي الشَّيْطَانُ فِي رُوعِي🔆 🌷 🌻
☀️🌹مِنَ التَّمَنِّي وَ التَّظَنِّي وَ الْحَسَدِ🌹☀️
🕋
🤲 🔆ذِكْراً لِعَظَمَتِكَ، وَ تَفَكُّراً فِي قُدْرَتِكَ، وَ تَدْبِيراً عَلَى عَدُوِّك🔆 🤲
❇️ محو اثر دشمن با محو آثار دشمن!
ادامه مباحث تدبیر بر علیه دشمن خدا!
❇️ریشه دشمنی با خدا
دنیا را هزینه بندگی خدا نمایید!
مبادا هزینه دنیا شوید، مبادا منقل شهوات دنیا را شعلهور سازید!
حمله به دنیای دنیا زدگان گرفتن جان و سوخت و سرمایه دشمنان خداست!
برای دشمنان خدا دنیا نگذارید! جان دشمنان خدا به منافع دنیوی آنها بسته است!
آسایش دنیوی دشمنان خدا را از آنها سلب کنید!
✅ انسان پاک مزین به آثار پاک است
انسانهای پاک اثرپاک را به جان میپذیرند و آثار بیشماری از ساحت قدس الهی در وجود خود دارند، مثل عطر پاک که ردپای مکارم است.
آثار رحمانی اثرات معجزهآسائی دارند!
هر اثر یک تحول عظیمی را بوجود میآورد!
✅راز اعجاز قرآن و عترت
اثر آیات الهی تنها با قرابت عترت معجزهگری خواهد نمود! و اثر عترت نیز با قرابت قرآن معجزهگری میکند!
بدون عترت انسان به درد سامری گرفتار خواهد شد!
نباید دین، قرآن و عترت را ابزار دنیای خود قرار دهیم! که بزرگترین ظلم در حق آنهاست!
❇️دو آئینه در آغوش هم
ثقلاکبر و ثقل اصغر نسبت به هم نرمافزار و سختافزارند، مکمل و متمم هماند، نمایشگر و آئینه هماند!
نمایش ثقل اکبر از جان ثقل اصغر، تجلی اعجاز و عظمت است!
❇️قرآن تبیان و عترت محل احصاء اشیاء
قرآن و عترت یک حقیقت با دو چهره متفاوت، هر دو معرف هم، مفسر هم، جمال و جلال یکدیگرند!
قرآن علوم جوشنده، چشمه علم و تبیان هر چیزی است و عترت کتابخانه هستی است!
✨🔆 النحل : 89 وَ يَوْمَ نَبْعَثُ في كُلِّ أُمَّةٍ شَهيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنا بِكَ شَهيداً عَلى هؤُلاءِ وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمينَ
🔆 (به ياد آوريد) روزى را كه از هر امتى، گواهى از خودشان بر آنها برمىانگيزيم؛ و تو را گواه بر آنان قرار مىدهيم! و ما اين كتاب را بر تو نازل كرديم كه بيانگر همه چيز، و مايه هدايت و رحمت و بشارت براى مسلمانان است!
✨🔆 يس : 12 إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ في إِمامٍ مُبينٍ
🔆 به يقين ما مردگان را زنده مىكنيم و آنچه را از پيش فرستادهاند و تمام آثار آنها را مى نويسيم؛ و همه چيز را در كتاب آشكار كنندهاى برشمردهايم!
❇️اعجاز با آثار
اثر آیات بر آیات، اعجاز بر فراز اعجاز است، در ارتباط آیات با یکدیگر، آیات صغیر با آیات کبیر به تعالی میرسند، آیه قطره باید به اقیانوس آیات بپیوندد!
✅آیا با آیه یعنی وقوع معجزه الهی
ارتباط آثار با آثار یعنی تحقق آفرینشهای نو!
هر فرد با هر آیه آفرینشهای جدیدی را در وجود خودش تجربه می کند!
انسان هر لحظه با آیات به یک صفت جدیدی میرسد، تجدید میگردد و غیر از موجود قبلی خواهد بود!
انسان با آیات به ترکیب و تبدیل و تبدیع است!
انسان با آیات مثل مزرعه در حال رشد و تکثیر و تحول است!
انسان با هر آیه انفسی و ارضی و سماوی و عرشی و عترتی و قرآنی متحول و تجدید میگردد!
✅تناسب آیات نرم با آیات سخت
هر نرمافزاز الهی، سختافزاز الهی متناسب خود را طلب میکند!
تنها آب حیاتبخش با سختافزار زمین پاک اعجاز میکند!
آب پاک با زمین پاک معجزه میکند، معجزه زیبائیها و شگفتیها، همچنین آب با هر چیزی عجزه علمی میکند ذات و خواص اشیاء را آشکار میکند، مثل رایانهای عمل میکند که باطن اشیاء را متجسم می سازد و به نمایش میگذارد!
✨🔆الرعد : 4 وَ فِي الْأَرْضِ قِطَعٌ مُتَجاوِراتٌ وَ جَنَّاتٌ مِنْ أَعْنابٍ وَ زَرْعٌ وَ نَخيلٌ صِنْوانٌ وَ غَيْرُ صِنْوانٍ يُسْقى بِماءٍ واحِدٍ وَ نُفَضِّلُ بَعْضَها عَلى بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ إِنَّ في ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
🔆و در روى زمين، قطعاتى در كنار هم قرار دارد كه با هم متفاوتند؛ و (نيز) باغهايى از انگور و زراعت و نخلها، (و درختان ميوه گوناگون) كه گاه بر يك پايه مىرويند و گاه بر دو پايه؛ (و عجيبتر آنكه) همه آنها از يك آب سيراب مىشوند! و با اين حال، بعضى از آنها را از جهت ميوه بر ديگرى برترى مىدهيم؛ در اينها نشانههايى است براى گروهى كه عقل خويش را به كار مىگيرند!
✨🔆الأعراف : 58 وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ الَّذي خَبُثَ لا يَخْرُجُ إِلاَّ نَكِداً كَذلِكَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَشْكُرُونَ
🔆سرزمين پاكيزه و شيرين)، گياهش به فرمان پروردگار مىرويد؛ امّا سرزمينهاى بد طينت (و شورهزار)، جز گياه ناچيز و بىارزش، از آن نمىرويد؛ اين گونه آيات (خود) را براى آنها كه شكرگزارند، بيان مىكنيم
❇️ سختافزار دانه گل و خار
آب، دانه را راهاندازی میکند و ذات گل و خار را آشکار میکند!
❇️محبت خالصانه معجزهگر است
محبت آثه و اثر ویژهای است که تاثیرات خاص میگذارد، خواص صاحبانش را آشکار میکند!
محبت پاک محلی برای ظهور رفتار ناپاک نمیگذارد!
محبت پاک و خالص در دل قطبنمای دل را به سوی نیکیها سوق میدهد!
ایمان محبوب قلوب است و کفر و فسوق و عصیان مکروه هر قلوبی است، چرا که خالق رب العالمین خود چنین اراده فرموده است، هر که از ایمان گریزان و به مکروهات گرایش یابد نشان برگشت فطری است!
✨🔆 الحجرات : 7 وَ اعْلَمُوا أَنَّ فيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطيعُكُمْ في كَثيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإيمانَ وَ زَيَّنَهُ في قُلُوبِكُمْ وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيانَ أُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ
🔆 و بدانيد رسول خدا در ميان شماست؛ هر گاه در بسيارى از كارها از شما اطاعت كند، به مشقّت خواهيد افتاد؛ ولى خداوند ايمان را محبوب شما قرار داده و آن را در دلهايتان زينت بخشيده، و (به عكس) كفر و فسق و گناه را منفورتان قرار داده است؛ كسانى كه داراى اين صفاتند هدايت يافتگانند!
❇️راز تاثیر حب پاک خلاصی از اسارت دنیاست
حب، لطیفترین اثر در جهان هستی است و مؤثرین سلاح عالم است!
حب الهی در دل یعنی تجهیز جان آدمی به عظیم سلاح جهان هستی است!
مدیریت حب الهی یعنی مدیریت عظیمترین جهاز هستی!
حب پاک را باید از حب ناپاک تفکیک نمایید!
آلودگی آدمی به حب دنیا یعنی یعنی از دوستی خدا به دشمنی با خدا رسیدن!
کسی که سرش به اسفل سافل فرو رفتهاست به اعلی علیین نظر نتواند کرد!
کسی که خود را محکوم دنیا ساخته حلاوت حب الهی را درک نخواهد نمود!
حب دنیا نشان بارز دشمنان خداست!
💫🔆قَالَ وَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ إِذَا تَخَلَّى الْمُؤْمِنُ مِنَ الدُّنْيَا سَمَا وَ وَجَدَ حَلَاوَةَ حُبِ اللَّهِ وَ كَانَ عِنْدَ أَهْلِ الدُّنْيَا كَأَنَّهُ قَدْ خُولِطَ وَ إِنَّمَا خَالَطَ الْقَوْمَ حَلَاوَةُ حُبِ اللَّهِ فَلَمْ يَشْتَغِلُوا بِغَيْرِهِ.[1]
💫 امام صادق (ع) فرمود:
«چون مؤمن از دلبستگیِ دنیا رها شود، به مقاماتِ والا صعود کند و شیرینیِ محبتِ خدا را بیابد. آنگاه در نظرِ اهلِ دنیا، چون کسی مینماید که عقل از او ربودهاند؛ در حالی که او را شیرینیِ عشقِ الهی از خود بیگانه ساخته است و به غیرِ او مشغول نمیکند.»
❇️آیاتی که خفاشان را کور میکند!
آیات الهی هم عامل هدایتاند و همین آیات برای اصحاب جهل عامل ضلالتاند!
آیات قرآنی و دستورات الهی مثل نور و آب عمل میکنند، حقیقت افراد و اشخاص و اشیاء را هویدا میسازند!
لطافت اهل حق را با روشنائی هدایتشان نشان میدهند و خباثت اهل باطل را با گمراهیشان آشکار میکنند!
چه بسا لطف خدا برای اهل خبائث مایه ضلالت آنهاست، نعمت خدا برای آنها حکم نقمت را داراست و نور در حکم ظلمت!
در کوره آزمون الهی عدهای زر ناب میشوند و گروهی مفرغ جانشان آشکار میشود!
✨🔆 الرعد : 27 وَ يَقُولُ الَّذينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدي إِلَيْهِ مَنْ أَنابَ
🔆 كسانى كه كافر شدند مىگويند: «چرا آيه (و معجزه) اى از پروردگارش بر او نازل نشده است؟!» بگو: «خداوند هر كس را بخواهد گمراه، و هر كس را كه بازگردد، به سوى خودش هدايت مىكند! (كمبودى در معجزهها نيست؛ لجاجت آنها مانع است!)»
✨🔆 النحل : 93 وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ لكِنْ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدي مَنْ يَشاءُ وَ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
🔆 و اگر خدا مىخواست، همه شما را امت واحدى قرار مىداد؛ (و همه را به اجبار وادار به ايمان مىكرد؛ امّا ايمان اجبارى فايدهاى ندارد!) ولى خدا هر كس را بخواهد (و شايسته بداند) گمراه، و هر كس را بخواهد (و لايق بداند) هدايت مىكند! (به گروهى توفيق هدايت داده، و از گروهى سلب مىكند!) و يقيناً شما از آنچه انجام مىداديد، بازپرسى خواهيد شد!
✨🔆 فاطر : 8 أَ فَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدي مَنْ يَشاءُ فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ بِما يَصْنَعُونَ
🔆 آيا كسى كه عمل بدش براى او آراسته شده و آن را خوب و زيبا مىبيند (همانند كسى است كه واقع را آن چنان كه هست مىيابد)؟! خداوند هر كس را بخواهد گمراه مى سازد و هر كس را بخواهد هدايت مىكند؛ پس جانت به خاطر شدّت تأسف بر آنان از دست نرود؛ خداوند به آنچه انجام مىدهند داناست! (8)
❇️ آثار الهی در سختافزار توحیدی معجزهگر است
قرآن و عترت در جان موحدانه منشأ بروز اعجاز الهی است!
ایمان و تقوا شرط بهرهمندی از وسائل الهی است! وسائلی که در جاده بندگی خدا اعجاز می کنند!
در غیر اینصورت انسان مثل سامری میشود از اسباب الهی در مسیر هوای نفس بهره میگیرد!
✨🔆 المائدة : 35 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ وَ جاهِدُوا في سَبيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
🔆 اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد! و وسيلهاى براى تقرب به او بجوئيد! و در راه او جهاد كنيد، باشد كه رستگار شويد!
❇️شیعه و شبه شیعه
شبه شیعه با خود شیعه متفاوت است! شبه شیعه منافقی است که خود را در میان شیعیان اهل بیت علیهم السلام جا زده است! با اسم محبت علیهم السلام بیشترین آزار و اذیت را نسبت به اهل بیت علیهم السلام روا میدارد! چه به رفتاری نسجیده، چه به غلوّ، چه به تفاسیر ناصحیح از کلام آنها و چه به نگاه یکطرفه به عترت و نادیده گرفتن قرآن و چه به طرق مختلف دیگری که اسباب دردسر دین الهی میگردند!
شبهشیعیان شبیه سامری هستند، از اسباب الهی در جهت منافع شخصی و دنیوی بهره میگیرند!
چه بسا شیعهنمایانی که با نام اهل بیت علیهم السلام مردم را میخورند، نه فقط جان و مالشان را بلکه حتی ایمان آنها را نیز میخورند!
💫🔆 وَ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ أَخِيهِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ شِيعَتُنَا ثَلَاثَةُ أَصْنَافٍ صِنْفٌ يَأْكُلُونَ النَّاسَ بِنَا وَ صِنْفٌ كَالزُّجَاجِ يَتَهَشَّمُ وَ صِنْفٌ كَالذَّهَبِ الْأَحْمَرِ كُلَّمَا أُدْخِلَ النَّارَ ازْدَادَ جَوْدَةً. [2]
💫 از یونس بن یعقوب، از برادرش، از امام باقر (ع) روایت شده که فرمود:
«شیعیان ما سه گروهند:
گروهی که به وسیله ما مردم را میخورند (از ما ابزاری برای دنیا و ریاست میسازند).
و گروهی چون شیشهاند که (با نخستین سختی) میشکنند.
و گروهی چون طلای سرخاند که هر بار در آتش روند، بر خوبیشان افزوده شود.»
❇️احسن به سختافزار اقبح
✨🔆 السجدة : 7 الَّذي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ وَ بَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسانِ مِنْ طينٍ
🔆 او همان كسى است كه هر چه را آفريد نيكو آفريد؛ و آفرينش انسان را از گِل آغاز كرد؛
التين : 4 لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ في أَحْسَنِ تَقْويمٍ
التين : 5 ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلينَ
❇️از سامری تا معاویه
مدعیان دروغین محبت قرآن و عترت مثل کسانی هستند که نور خدا بر فراز نیزه امیال نفسانی خود بالا میبرند.
از سامری تا معاویه که سامری با «اثر رسول» گوساله را به صدا درآورد و یا مثل معاویه قرآن را بالای نیزه برد، و یا کسانی که پیش از او حق مسلم امیرالمومنین علیه السلام را با عَلَم کردن مبدلات از او گرفتند!
❇️علم چگونه بر جهل میافزاید!
حامل اصلی علم عقل است، بدون عقل، علم تولید جهل میکند، نه اینکه ذات علم چنین باشد بلکه حاملش علم را به مسلخ می کشاند! مثل جهان امروزی که از علم در جهت تولید ظلم و فساد استفاده میکند!
علم اثر متعالی الله است، بشر جاهل حامل این اثر، اگر اهل آن نباشد مثل سامری مردم را گوسالهپرست میکند!
آری! اگر علم به دست نا اهل بیفتد، ابزار ضلالت و جهالت میگردد.
❇️از اثر پای رسول تا خود رسول!
سامری دارای بصیرت و شهود قلبی بود اما تابع هوای نفس شد و جاهلانه از قابلیت و توانمندیهای خود بهره جست هم خود و بسیاری از تابعان خود را به ضلالت کشاند!
✨🔆طه : 96 قالَ بَصُرْتُ بِما لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُها وَ كَذلِكَ سَوَّلَتْ لي نَفْسي
🔆(سامری)گفت: «من چيزى ديدم كه آنها نديدند؛ من قسمتى از آثار رسول (و فرستاده خدا) را گرفتم، سپس آن را افكندم، و اينچنين (هواى) نفس من اين كار را در نظرم جلوه داد!»
از آثار الهی باید در جهت تعالی استفاده نمود نه اینکه با سوء بهرهبرداری زمینه انحطاط را فراهم نمود. کل جهان هستی و اجزاء آن آثار و آیات خدایند، که بایستی عاقلانه و با ایمان و تقوا از آن را باید بهرهمند شد.
آثار خدا زمین و آسمان را پر ساخته است، آیا در جهان، جز اثر و آیه او میتوان یافت؟!
چگونگی اخذ آثار الهی و نحوه بهرهمندی از آن آثار حائز اهمیت است!
❇️مزرعه دنیا و مزرعه ایمان
✨🔆الفتح : 29 مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سيماهُمْ في وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظيماً
🔆محمّد (ص) فرستاده خداست؛ و كسانى كه با او هستند در برابر كفّار سرسخت و شديد، و در ميان خود مهربانند؛ پيوسته آنها را در حال ركوع و سجود مىبينى در حالى كه همواره فضل خدا و رضاى او را مىطلبند؛ نشانه آنها در صورتشان از اثر سجده نمايان است؛ اين توصيف آنان در تورات و توصيف آنان در انجيل است، همانند زراعتى كه جوانههاى خود را خارج ساخته، سپس به تقويت آن پرداخته تا محكم شده و بر پاى خود ايستاده است و بقدرى نموّ و رشد كرده كه زارعان را به شگفتى وامىدارد؛ اين براى آن است كه كافران را به خشم آورد (ولى) كسانى از آنها را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادهاند، خداوند وعده آمرزش و اجر عظيمى داده است.
زمین پاک با آثار رشد شگفتآور خود کشاورزان را به اعجاب میاندازند! و زمین جان مومن و آثار و شگفتیهای عظیم وجودشان کفار را به اعجاب وامیدارد و انگشت به دهان نگهشان میدارد!
مومن با آثار و آیات الهی، زمین و آسمان را عرصه شگفتیهای خود قرار میدهد!
❇️آثار بندگی خدا از ظاهر و باطن آدمی جلوهگر است
آثار عبادات در همین عالم دنیا نیز بر عالمیان مشهود است!
💫🔆وَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَيَزْهَرُ نُورُهُ لِأَهْلِ السَّمَاءِ كَمَا تَزْهَرُ نُجُومُ السَّمَاءِ لِأَهْلِ الْأَرْضِ وَ قَالَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ وَلِيُّ اللَّهِ يُعِينُهُ وَ يَصْنَعُ لَهُ وَ لَا يَقُولُ عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَ وَ لَا يَخَافُ غَيْرَهُ وَ قَالَ إِنَّ الْمُؤْمِنَيْنِ لَيَلْتَقِيَانِ فَيَتَصَافَحَانِ فَلَا يَزَالُ اللَّهُ عَلَيْهِمَا مُقْبِلًا بِوَجْهِهِ وَ الذُّنُوبُ تَتَحَاتُّ عَنْ وُجُوهِهِمَا حَتَّى يَفْتَرِقَا [يَتَفَرَّقَا[3]
🔆 از امام صادق (ع) روایت شده که فرمود:
«همانا نورِ مؤمن، برای اهلِ آسمان میدرخشد، چنانکه ستارگانِ آسمان برای اهلِ زمین میدرخشند.»
و فرمود: «همانا مؤمن، ولیِّ خداست؛ او را یاری میکند و برایش تدبیر مینماید، و جز حق بر خداوند نمیگوید و از غیرِ او نمیترسد.»
و فرمود: «دو مؤمن چون به هم رسند و دست دهند (مصافحه کنند)، خداوند همواره با رویِ خود به آنان روی میآورد و گناهان از چهرههایشان فرو میریزد، تا زمانی که از یکدیگر جدا شوند.»
روزی آثار عظیم عبادت و بندگی خدا به نحو اعلی در روز قیامت از جمال آدمی طلوع خواهد نمود.
❇️پدافند و آفند در برابر آثار شیطانی آثار رحمانی است
✨🔆المائدة : 35 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ وَ جاهِدُوا في سَبيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
🔆اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد! و وسيلهاى براى تقرب به او بجوئيد! و در راه او جهاد كنيد، باشد كه رستگار شويد!
❇️معرفت به وسیله
معرفت به وسیله علم به فناوری وسیله و علم به بهرهمندی متعالی از آن است.
عدم معرفت به وسیله و یا استفاده ابزاری از وسیله تاثیر معکوس از آن عاید خواهد شد.
وسیله «الی الله» است؛ نه «عن الله»، غالیان پیشه «عن الله» را دارند و محکومند!
❇️آثار تکثیر و تحکیم میشوند!
از جمله حذف آسان شیطان و دشمنان شیطان صفت، حذف آثار شیطانی است!
آثار شیطانی، ریه شیطانی است، تنفسگاه شیطانی است!
رشد و تکثیر دشمنی و شیطنت با آثارش است! آثارش مثل دانه رشد و تکثیر مییابد.
چه بسا انسان ناخواسته تبدیل به کشتزار شیطان می شود، کافیست بذری شیطانی یا اثری از شیطان به جان آدمی بیفتد! که تولید جهل و جهالت و ضلالت خواهد نمود.
هر گونه آثار با رشد و تکثیر همراه است، چه تکثیر مکاره چه مکارم!
تحمل آثار شیطانی «خود نابودگری» است، امکان مسخ شدن و تغییر ساختار و مُهر شدن قلوب است!
سلاح مؤثر در برابر آثار شیطانی و آثار رحمانی است.
❇️فعالسازی تدبیر الهی
تا قوهی مدبره الهی فعال نشود تدبیری رخ نخواهد داد!
وقتی این قوه فعال شود انسان بر انجام هر امری توانا خواهد بود،
قوه ی مدبره فعال نخواهد شد مگر اینکه انسان در راستای فطرت قرار بگیرد!
تاج فطرت، فطرت توحیدی است!
فطرت خاموش یعنی انسان خودش دشمن خداست و باید بر علیه خود تدبیر کند!
❇️پیشاوسیله الی الله
پیشا وسیله الی الله التوحید است.
💫🔆«وَ وَسِيلَتِي إِلَيْكَ التَّوْحِيدُ، وَ ذَرِيعَتِي أَنِّي لَمْ أُشْرِكْ بِكَ شَيْئاً، وَ لَمْ أَتَّخِذْ مَعَكَ إِلَهاً، وَ قَدْ فَرَرْتُ إِلَيْكَ بِنَفْسِي، وَ إِلَيْكَ مَفَرُّ الْمُسيءِ، وَ مَفْزَعُ الْمُضَيِّعِ لِحَظِّ نَفْسِهِ الْمُلْتَجِئِ.» [4]
💫 «و وسیلهی من به سوی تو، توحید است، و دستآویز من این است که چیزی را شریک تو نگرداندهام و معبودی با تو برنگزیدهام. و بهراستی که با تمام وجودم به سوی تو گریختهام، و به سوی توست پناهگاهِ گناهکاران، و پناهگاهِ کسی که بهرهی خود را تباه کرده و پناهآورنده است.»
❇️وسیله و ذریعه
فوق وسیله موسّل الوسیله حضرت الله تبارک و تعالی است، پیشا وسیله الی الله نیز توحید اوست با او او را و کتاب و رسول و حجتش را می شناسیم(اللهم عرفنی نفسک…)
عرفنی نفسک همان «عرفنی توحیدک» است، با الله به شناخت پیشاوسیله و تمام وسائل او نائل میشویم(عرفنی رسولک…عرفنی حجتک…)بعد از شناخت وسیله بندگی و عبادت و شناخت ما متحول میگردد، سیر الی الله سرعت مییابد!
«ذَریعَة» (جمع: ذرائع)
از ریشه «ذَرَعَ» به معنای سبب، پیشدست، دستآویز و هر چیزى که انسان را به مقصود مىرساند است.
در قرآن آمده: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسِیلَةَ» – و «ذریعه» نیز در معناى «سبب و راه» به کار مىرود، ولى با اندک تفاوتى.
«وَسِيلَتِي إِلَيْكَ التَّوْحِيدُ، وَ ذَرِيعَتِي أَنِّي لَمْ أُشْرِكْ بِكَ شَيْئاً»
«وَسیلَة» = راهِ رسیدن به خدا که «توحید» (باور به یگانگى خدا) است. توحید، خودِ هدف نهایى نیست؛ بلکه وسیلهاى است که انسان را به خدا نزدیک مىکند و قرب الهى را برایش فراهم مىآورد.
«ذَریعَة» = دستآویز یا پیشدستى که انسان را از شرک و گمراهى بازمىدارد. در اینجا «شرک نورزیدن» و «معبودى دیگر برنگزیدن» به عنوان ذریعه (پیشدست و دافعِ شرک) معرفى شده است.
پس در این دعا:
توحید، وسیله رسیدن به خداست (نگاه ایجابى).
پرهیز از شرک، ذریعه ایمنى از گمراهى است (نگاه دفاعى و پیشگیرانه).
۴. جمعبندى نهایى
| واژه | معناى محورى | کاربرد اصلى |
| وسیله | نزدیکى و قرب | ایجابى (تحصیل خیر) |
| ذریعه | سبب و پیشدست | دفاعى (دفع شر و خطر) |
بنابراین، در این دعاى شریف، بنده با توحید (وسیله) به خدا نزدیک مىشود، و با ترک شرک (ذریعه) خود را از انحراف و هلاکت حفظ مىکند. هر دو، راهِ رسیدن به خدایند؛ اما یکى براى «رسیدن» و دیگرى براى «نرسیدن به گمراهى».
❇️مقام وسیله به شرط توحید است
امکان تفکیک امام از وسیله(توحید) امکانپذیر نیست، توحید جان حجت خداست! حجت خدا قلعه توحید، کلمه توحید، حقیقت توحید است!
❇️توحید سابق وسیله است
توحید مقدم بر وسیله الی الله است، حجت خدا با توحید «وسیله الی الله» است. روی آوری به «وسیله» رغبت به توحید است!
وقتی توحید برای حجت خدا که خودش «وسیله الی الله» است، «وسیله» باشد، پس «توحید» بر «وسیله» پیشی دارد!
رمز ارتباط و اتصال و بهرهمندی ما از «وسیله» توحید الهی است!
اگر توسل ما عطر توحیدی داشته باشد توسل ما صحیح و به صدق و راستی است و گرنه توسل ما جز وهم نخواهد بود!
❇️احسن تدبیر توحید است!
«توحید» وسیلهی اتصال ما به یدالله، خیرالله، قدرة الله است!
تمسک به ثقلین تنها با توحید میسر است!
اعتصام به حبل الله تنها با توحید ممکن است!
❇️وسیله حکم دین خدا را داراست!
💫🔆 اللَّهُمَّ مُثَبِّتَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ وَ اجْعَلْ وَسِيلَتِي إِلَيْكَ وَ رَغْبَتِي فِيمَا عِنْدَكَ وَ اجْعَلْ ثَوَابَ عَمَلِي رِضَاكَ وَ أَعْطِ نَفْسِي سُؤْلَهَا وَ مُنَاهَا وَ زَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا وَ أَنْتَ وَلِيُّهَا وَ مَوْلَاهَا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد[5]
🔆«بارخدایا، ای استوارکننده دلها، دلم را بر دینت استوار دار، و وسیلهام را به سوی خودت، و رغبتم را به آنچه نزد توست، قرار ده، و پاداشِ عملم را خشنودیِ خودت گردان، و به نفسِ من، خواسته و آرزویش را عطا کن، و آن را پاکیزه دار که تو بهترینِ پاککنندهای و تو سرپرست و مولایِ آنی. بارخدایا، بر محمد و آل محمد درود فرست.»
❇️خداست پذیرای وسیله
بدون خدا به وسیله خدا ره نتوانیم یافت! خدای متعال وسیله را برای ما هبه داد تا بسویش سرعت گیریم! هر که با وسیله بندگی خدا را فراموش کند، در واقع وسیله را نیافته است، به خیال خام که با وسیله پیوند دارد!
💫🔆اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ أَهْلِ بَيْتِ الْوَحْيِ وَ أَعْطِنِي فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ أُمْنِيَّتِي وَ تَقَبَّلْ وَسِيلَتِي
فَإِنِّي بِمُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ أَوْصِيَائِهِمَا إِلَيْكَ أَتَوَسَّلُ وَ عَلَيْكَ أَتَوَكَّلُ وَ لَكَ أَسْأَلُ يَا مُجِيبَ الْمُضْطَرِّينَ يَا مَلْجَأَ الْهَارِبِينَ وَ مُنْتَهَى رَغْبَةِ الرَّاغِبِينَ وَ نَيْلِ الطَّالِبِين[6]
🔆«بارخدایا، بر محمد و آل محمد درود فرست، آن درختِ نبوت، و جایگاهِ رسالت، و محلِّ آمد و شدِ فرشتگان، و معدنِ علم، و خاندانِ وحی. و در این شب، آرزویم را به من عطا کن و وسیلهام را بپذیر.
زیرا من به محمد و علی و اوصیایِ آن دو، به سوی تو توسّل میجویم و بر تو توکل میکنم و از تو درخواست میکنم، ای اجابتکننده درماندگان، ای پناهگاهِ گریزانها، و نهایتِ آرزویِ آرزومندان، و کامِ جویندگان.»
✳️تذکرات(استدراک)
✅«نقشِ عقلِ جمعی و مشورت» در تدبیر جایگاه خاصی دارد،
البته انسان مدبر کسی است که حتی با دشمن خویش نیز مشورت میگیرد تا به عکس آن عمل کند، همچنین مشورت با شخص ترسو تا با قدرت عمل کند، همچنین مشورت با هر قشر که به تناسب بتواند تصمیمات مقتضی را بگیرد،
عالیترین سطح مشورت با مومنین و اهل تقواست و فراتر از همه اینها مشورت با خداست که در قالب دعا و مناجات و استخاره و مساهمه و در ردیف آن انجام میپذیرد!
✅دشمن شیطانی محض
«مرزِ میان تشخیصِ دشمنِ قابلِ اصلاح و غیر قابل اصلاح» فطرت است که به عنوانِ ملاک تصمیمگیریهای مقتضی است. تشخیص انسان فطیر در همان جنبههائی است که تمام انسانها علیرغم اختلاف مذاهب و عقیده به آن پایبند و یا آن را نیک میپندارند و یا از آن گریزانند!
✅«مدارا» و «سکوتِ استراتژیک»
مدارا زمانی معنا می یابد که امید به اصلاح طرف مقابل وجود دارد و یا هر گونه برخورد را به وخیم شدن شرایط درک میکند!
در مواردی برای برخورد جدی و کاری با دشمن شیطانی نیاز به برنامهریزیهای جدی و راهبردی است که هر گونه شتاب ممکن است به تشدید اوضاع مبدل شود، مثل زخمی که عفونی است و هرگونه جراحی ممکن است به تکثیر عفونت منجر شود!
✅ «آثارِ شیطانی» به عنوانِ «ریهی شیطان» و «تنفسگاهِ شیطان»
هر گونه مکاره اخلاقی، خلاف فطری، فکری و رفتاری، در حیطه فردی و اجتماعی و گرایشات غیر انسانی و خلاف آزادگی و … را شامل است!
در حدیث جنود عقل و جهل فهرست کاملی از آنها آمده است!
✅خطرِ «جبرگراییِ تفسیری» در آثار
جملهی «آیات الهی هم عاملِ هدایتاند و هم برایِ اصحابِ جهل، عاملِ ضلالت»،
در فضای تاریک هویت و ذات اشیاء مخفی است با روشنائی حقیقت اشیاء آشکار میشود نه اینکه اشیاء با روشنائی هویت یابند!
این اثر با آب نیز آشکار میشود رایحه عطر را آشکار و به تبع آن بوی متفن خبائث را نیز آشکار میکند!
همچنین هر گونه آزمونی رتبه علمی افراد را به ظهور می رساند!
ارسال رسل و کتب از طرف پروردگار متعال ذات افراد را در پذیرش حق آشکار نمود!
همچنین حوادثات خاص تاریخی مثل واقعه غدیر خم و سقیفه منشأ ظهور و بروز بواطن افراد گشت!
همچنین صدور فرمانهای خاص مثل فرمان نماز و زکات و روزه و جهاد و … منشا هویدا شدن بواطن افراد گشت که همه آنها رونمائی حقیقت افراد است نه هویت بخشی به آنها!
آیات الهی برای هدایت نازل می شوند، اما کسی که پشت به نور خدا میکند و یا دیدگان خود را میبندد، خود مسیر ضلالت را برمیگزیند، یا مثل کسی که بجای حرکت با کشتی در دل اقیانوس خود را در آن غرق میکند!
✅ «نقشِ ارادهی الهی» در کنارِ «آثار»
هر اثر تجلی اراده خداست! هیچ اثری بدون مؤثر نیست و هر اثری نشان آشکار اراده مؤثر است.
وسیله نیز از عالیترین نشان اراده مرضی الهی است!
اراده الهی در جهان هستی ظهور و بروزهای متعددی دارد!
هیچ وسیلهای بدون ثبوت اراده الهی بر دوام آن تداوم نمییابد! و هر فعلی در جهان هستی بدون اراده او محقق نمیشود!
✅ «وسیلۀ الی الله» و «وسیلۀ عندالله»
هر ابزاری که انسان را به خدا نزدیک سازد حکم وسیله الی الله را دارد، اما بعضی از وسایل در حکم کلید دیگر وسائل الی الله هستند، که قرآن و عترت از جمله آنهاست، ذات حضرت حق که صانع هر وسیلهای بر هر چیزی مقدم است!
و توحید او در حکم شاهکلید تمام وسائل است، و خود او هم کلیدساز است و هم سازنده تمام اسباب و اقفال!
✅«آسیبشناسیِ عرفانِ افراطی»
«عرفانِ افراطی» در واقع عرفان نیستند بلکه شبه عرفانند! و مزاحم مسیر معرفتند، درواقع بدلی از معرفت می باشند، مثل طلا در برابر بدل آن! در کل هر شبه عرفانی از مسیر قرآن و عترت به دور است!
✅«و احیاناً نور در حکم ظلمت است»= کسی که پذیرای حقیقت نیستند و از پردازش پرتوهای نوری حذر میکند کور میگردد، هر آن کسی که در برابر حقیقت واکنش معکوسی نشان میدهد و معاندانه عمل میکند برای او نور و حقیقت در حکم ظلمت خواهد بود و او را در باتلاق باطل گرفتار خواهد نمود!
کسی که از نور فرار کند کور میگردد و هر که از آب بگریزد از تشنگی جان میدهد!
✅«و چه بسا نورِ خدا برایِ اهلِ خبائث، به ظلمتِ گمراهی تبدیل شود»= علی امیرالمومنین علیه السلام نور ناطق خدا بر اهل زمین و آسمان بودند، اما حسودان به ستیز با نور پرداختند خود و دیگران را کور ساختند و از مسیر هدایت گریختند و ضلالت در پیش گرفتند!
✅«سامریِ تاریخی» و «سامریِ نمادین»
فضاهای مسموم مجازی در عصر حاضر همچنین رسانههای دروغپراکن تسویلگر با جواذب نفسانی، سیاستمداران ناپاک فریبکار سلطهجو و دانشمندانانی که از کشفیات علمی برای غلبه بر افراد غیر مطلع بهره میجویند، و یا افرادی که در برابر دین الهی فرقههائی را میتراشند از جمله مصادیق سامریان نمادین هستند!
✅«آثارِ تکوینی» (نشانههایِ هستی)، «آثارِ تشریعی» (احکام)، و «آثارِ اخلاقی» (رفتارها)، آیات قرآنی آثار صامت الهی، عترت، آثار ناطق الهی، هر شخص اثر مستقر خدا بر همان شخص است، آثار الهی از شماره خارج و غیر قابل احصائند!
💎 🍃
🌟 ۱. مشورت؛ از عالیترین سطحِ تدبیر
مشورت، نه فقط با دوستان و مؤمنان، که حتی با دشمنان نیز ممکن است؛ چرا که گاهی، دشمن، راهِ خطایِ خود را بیآنکه بداند، به تو نشان میدهد.
انسانِ مدبّر، با «ترسو» مشورت میکند تا از خطرها آگاه شود، و با «شجاع» مشورت میکند تا قدرتِ عمل بیابد.
اما عالیترینِ مشورت، «مشورت با خداست»؛ در قالبِ دعا، مناجات، استخاره، و مسألهی قلبی.
پس تدبیر، بدونِ مشورت با خدا و اولیاءِ او، ناقص است؛ و مشورت، کلیدِ گشایشِ درهایِ حکمت است.
🌸 ۲. فطرت؛ مرزِ تشخیصِ دشمنِ قابلِ اصلاح
«فطرت»، همان «وجدانِ مشترکِ انسانی» است که همهی انسانها، علیرغمِ اختلافِ مذاهب و عقاید، آن را نیک میپندارند و از آن گریزانند.
هر که از این «مرزِ فطری» عبور کند و به «ظلم، دروغ، تجاوز، و فساد» روی آورد، دیگر «قابلِ اصلاح» نیست؛ چرا که با «خودِ حقیقیِ خود» (فطرت) جنگیده است.
پس ملاکِ تشخیص، همان «فطرتِ مشترک» است؛ و هر که با آن در تقابل باشد، دشمنی است که تنها با «برخوردِ قاطع» میتوان او را مهار کرد.
🌺 ۳. مدارا و سکوتِ استراتژیک؛ تدبیرِ زمانشناسانه
«مدارا»، زمانی معنا مییابد که «امیدِ اصلاح» وجود داشته باشد، یا «هر گونه برخوردِ شتابزده»، اوضاع را وخیمتر کند.
گاهی، سکوتِ استراتژیک، خودْ «تدبیری عاقلانه» است؛ مانندِ جراحیِ عفونتزدهای که شتابِ در آن، عفونت را تکثیر میکند.
پس «مدارا» و «سکوت» در جایِ خود، حکمت است؛ نه اینکه به معنایِ «تسلیم در برابرِ ظلم» باشد.
🌻 ۴. آثارِ شیطانی؛ تنفسگاهِ شیطان
«آثارِ شیطانی»، همهی «مکارههایِ اخلاقی» را در بر میگیرد؛ از «خلافِ فطری» گرفته تا «گرایشاتِ غیرانسانی و خلافِ آزادگی».
در حدیثِ «جنودِ عقل و جهل»، فهرستِ کاملی از این آثار آمده است: «کبر، حسد، حرص، ریا، عُجب، غضب، شهوت، و …»
پس پاکسازیِ وجود از این «آثارِ شیطانی»، یعنی «بریدنِ ریشههایِ تنفسِ شیطان» در جانِ انسان.
🌷 ۵. آیات، روشنگرِ هویت، نه هویتبخش
آیاتِ الهی، «هویتِ اشیاء» را نمیسازند؛ بلکه «هویتِ پنهانِ آنان را آشکار میکنند».
همانگونه که نور، رنگِ اشیاء را نمیسازد، بلکه آن را نشان میدهد، آیاتِ الهی نیز «حقیقتِ افراد» را هویدا میسازند.
ارسالِ رسل و کتب، واقعهی غدیر و سقیفه، و فرمانهایِ الهی مانندِ نماز و جهاد، همه «رونماییِ بواطن» هستند، نه «هویتبخشی».
پس آیات، برایِ هدایت نازل میشوند؛ اما کسی که «پشت به نور» میکند، خود مسیرِ ضلالت را برمیگزیند.
🌹 ۶. ارادهی الهی؛ مؤثرِ حقیقیِ هر اثر
هر اثری، «تجلیِ ارادهی خدا» است؛ و هیچ اثری بدونِ «مؤثّرِ حقیقی» (خداوند) وجود ندارد.
وسیله نیز، از عالیترین نشانههای «ارادهی مرضیِّ الهی» است؛ و بدونِ ثبوتِ ارادهی او، هیچ وسیلهای دوام نمییابد.
پس هر فعلی در جهان، به ارادهی اوست؛ و هر وسیلهای، در سایهی «ارادهی او» معجزه میکند.
🌼 ۷. وسیلۀ الی الله و وسیلۀ عندالله؛ تفاوت در کارکرد
هر ابزاری که انسان را به خدا نزدیک کند، «وسیلهی الی الله» است؛ اما برخی وسایل، «کلیدِ دیگر وسائل» هستند.
قرآن و عترت، از جملهی این «کلیدهایِ اصلی» هستند؛ و «توحید»، «شاهکلیدِ تمامِ وسائل» است.
خداوند، هم «کلیدساز» است و هم «سازندهی تمامِ اسباب و اقفال».
پس وسیله، بدونِ توحید، نه تنها راه نمینماید، که گمراهکننده است.
🌿 ۸. شبهعرفان؛ بدلی در برابرِ حقیقت
«عرفانِ افراطی» در واقع، عرفان نیست؛ بلکه «شبهعرفان» است که در مسیرِ معرفت، مزاحمت ایجاد میکند.
همانگونه که «طلا» در برابر «بدلِ آن» قرار میگیرد، «عرفانِ ناب» نیز در برابر «شبهعرفان» است.
هر شبهعرفانی، از مسیرِ «قرآن و عترت» به دور است؛ و هر که از این دو، جدا شود، به «بدلی» از حقیقت، گرفتار میشود.
🌾 ۹. نور در حکمِ ظلمت؛ برایِ اهلِ خبائث
کسی که پذیرایِ حقیقت نیست و از «پردازشِ پرتوهایِ نوری» حذر میکند، کور میشود.
هر که در برابرِ حقیقت، «واکنشِ معکوس» نشان دهد و عناد ورزد، «نور» برایِ او در حکمِ «ظلمت» خواهد بود و او را در «باتلاقِ باطل»، گرفتار میسازد.
علی (ع)، «نورِ ناطقِ خدا» بر اهلِ زمین و آسمان بود؛ اما حسودان، با ستیز با نور، خود و دیگران را کور ساختند و به ضلالت، گرویدند.
🌺 ۱۰. سامریانِ نمادین در عصرِ حاضر
فضاهایِ مسمومِ مجازی، رسانههایِ دروغپراکن، سیاستمدارانِ فریبکار، و دانشمندانی که از کشفیاتِ علمی برایِ سلطهجویی بهره میجویند، همه «سامریانِ نمادین» در عصرِ حاضرند.
افرادی که در برابرِ دینِ الهی، فرقههایی میتراشند و از «اثرِ رسول» (حقایقِ دینی) برایِ گمراهیِ مردم استفاده میکنند، مصداقِ کاملِ «سامریِ نمادین» هستند.
🌻 ۱۱. آثارِ الهی؛ نامحدود و بیشمار
آثارِ الهی، از شماره خارج و غیرقابلِ احصاء هستند:
«آثارِ تکوینی»: نشانههایِ هستی (آیاتِ افقی و عمودی)
«آثارِ تشریعی»: احکام و دستوراتِ دینی
«آثارِ اخلاقی»: رفتارها و ملکاتِ انسانی
«آیاتِ قرآنی»: آثارِ صامتِ الهی
«عترت»: آثارِ ناطقِ الهی
«هر شخص»: اثرِ مستقرِ خدا بر خودِ او
پس تمامِ هستی، «اثرِ خدا»ست؛ و هر اثری، دریچهای به سویِ «مؤثّرِ حقیقی» (خداوند) میگشاید.
💫 در یک عبارتِ حکمیِ نهایی:
«تمامیِ هستی، “اثرِ خدا”ست و هر اثری، دریچهای به سویِ “مؤثّرِ حقیقی” میگشاید. آیات، هویتِ اشیاء را نمیسازند، بلکه آن را آشکار میکنند. سامریانِ نمادین در هر عصر، از “اثرِ رسول” برایِ گمراهی بهره میجویند؛ اما مؤمنِ مدبّر، با “مشورت با خدا” و “پیروی از قرآن و عترت”، راهِ خود را از میانِ این آثار، به سویِ “توحید” باز مییابد.»
🌟 نکات حکمتی و فلسفی از متن «معجزه آثار»
۱. هستیشناسیِ آثار (وجودشناسیِ نشانهها)
| ردیف | نکتهی حکمی–فلسفی | شرحِ مختصر |
| ۱ | همهی هستی، «اثر» و «آیه»ی خداست. | زمین، آسمان، قرآن، عترت، و حتی وجودِ خودِ انسان، همه «نشانههایِ الهی» هستند. |
| ۲ | آثارِ الهی، «نرمافزارهایی» هستند که در «سختافزارِ وجودِ انسان» معجزه میآفرینند. | تناسبِ میانِ «نرمافزارِ الهی» (آیات، احکام، اخلاق) و «سختافزارِ وجودی» (قلبِ پاک و عقلِ سلیم)، شرطِ تحقّقِ معجزه است. |
| ۳ | آبِ پاک با زمینِ پاک معجزه میکند؛ | پاکیِ ظرفِ وجود، شرطِ پذیرشِ فیضِ الهی است؛ و ناپاکی، مانعِ ظهورِ آثارِ رحمانی میشود. |
| ۴ | آثار، «هویتبخش» نیستند؛ بلکه «روشنگرِ هویتِ پنهان» هستند. | آیاتِ الهی، ذاتِ اشیاء را تغییر نمیدهند؛ بلکه حقیقتِ پنهانِ آنان را آشکار میسازند (همانندِ نوری که رنگِ اشیاء را نمایان میکند). |
| ۵ | آثارِ الهی، از شماره خارج و غیرقابلِ احصاء هستند. | «آثارِ تکوینی» (نشانههایِ هستی)، «آثارِ تشریعی» (احکام)، «آثارِ اخلاقی» (رفتارها)، و «آیاتِ قرآنی» و «عترت»، همه مصادیقِ این آثارِ بینهایتاند. |
| ۶ | هر اثری، تجلیِ «ارادهی الهی» است. | هیچ اثری بدونِ «مؤثّرِ حقیقی» (خداوند) وجود ندارد؛ و هر وسیلهای، در سایهی «ارادهی او» معجزه میکند. |
۲. معرفتشناسیِ وسیله (شناختِ راههایِ تقرب)
| ردیف | نکتهی حکمی–فلسفی | شرحِ مختصر |
| ۱ | «وسیله»، هر چیزی است که انسان را به خدا نزدیک میکند. | ایمان، تقوا، عملِ صالح، توسّل به اولیاء، و حتی تفکر در آیات، همه «وسیلهی الی الله» هستند. |
| ۲ | برخی وسایل، «کلیدِ دیگر وسائل» هستند. | قرآن و عترت، از جملهی «کلیدهایِ اصلی» هستند که دیگر وسائل را فعال میکنند. |
| ۳ | «وسیلهی الی الله» با «وسیلهی عندالله» تفاوت دارد. | «وسیلهی الی الله» = راهِ رسیدن به خدا (همانندِ توحید، ایمان، و توسّل). «وسیلهی عندالله» = مقامِ ویژهای که اولیاء نزد خدا دارند (همانندِ شفاعت). |
| ۴ | وسیله، بدونِ «معرفتِ به وسیله»، تأثیرِ معکوس دارد. | سامری، با «اثرِ رسول» (نشانهای از خدا) گوسالهسازی کرد؛ زیرا از وسیله، «معرفتِ صحیح» نداشت. |
| ۵ | توحید، «پیشاوسیله» و «شاهکلیدِ تمامِ وسائل» است. | هیچ وسیلهای، بدونِ «توحید»، به خدا نمیرساند؛ و هر توسّلی، باید «عطرِ توحیدی» داشته باشد. |
۳. انسانشناسیِ آثار و وسائل
| ردیف | نکتهی حکمی–فلسفی | شرحِ مختصر |
| ۱ | انسانِ پاک، «مزین به آثارِ پاک» است. | آثارِ رحمانی، در وجودِ انسانِ پاک، ظهور میکنند و او را به «هنرکدهی خدا» تبدیل میسازند. |
| ۲ | هر انسانی، «اثرِ مستقرِ خدا» بر خودِ خود است. | وجودِ هر شخص، «آیهای» از آیاتِ الهی است که باید آن را کشف و شکوفا کند. |
| ۳ | شبهشیعیان، مانندِ «سامری» هستند که از اسبابِ الهی، در جهتِ منافعِ شخصی بهره میگیرند. | آنان با نامِ اهلبیت (ع)، مردم را میخورند و از «آثارِ رسول» برایِ گمراهیِ دیگران استفاده میکنند. |
| ۴ | «حبِّ دنیا»، نشانِ بارزِ دشمنانِ خداست. | هر که به دنیا دل ببندد، از «حلاوتِ حبِّ الهی» محروم میشود و به دشمنیِ با خدا میگراید. |
| ۵ | «علم» در دستِ نااهل، ابزارِ ضلالت میشود. | علم، «اثرِ متعالیِ خدا» است؛ اما اگر به دستِ «سامریواران» بیفتد، مردم را گوسالهپرست میکند. |
۴. فلسفهی توحید (پیشاوسیله و شاهکلید)
| ردیف | نکتهی حکمی–فلسفی | شرحِ مختصر |
| ۱ | توحید، «پیشاوسیلهی الی الله» است. | قبل از هر وسیلهای، «توحید» قرار دارد؛ و بدونِ آن، هیچ وسیلهای به خدا نمیرساند. |
| ۲ | «وسیلهی من به سوی تو، توحید است» (فرازی از دعا). | توحید، نه فقط یک باور، که «راهِ عملیِ رسیدن به خدا» است. |
| ۳ | «ذریعه» (پیشدست)، دافعِ شرک است؛ و «وسیله»، جاذبِ قرب. | «ذریعه» انسان را از گمراهی بازمیدارد؛ و «وسیله» او را به خدا نزدیک میکند. |
| ۴ | امکانِ تفکیکِ «امام» از «وسیله» (توحید) وجود ندارد. | توحید، «جانِ حجتِ خدا» است؛ و حجتِ خدا، «قلعهی توحید» و «حقیقتِ توحید» است. |
| ۵ | تمسک به ثقلین، تنها با توحید میسّر است. | قرآن و عترت، بدونِ «نگاهِ توحیدی»، قابلِ درک و پیروی نیستند. |
| ۶ | توحید، «شاهکلیدِ تمامِ وسائل» است؛ و خداوند، هم «کلیدساز» است و هم «سازندهی تمامِ اسباب و اقفال». | هر وسیلهای، به اذنِ خداوند، مؤثر است؛ و خودِ خداوند، «مؤثّرِ حقیقی» است. |
۵. فلسفهی آثار و ضدِّ آثار (جنگِ نرمافزاری)
| ردیف | نکتهی حکمی–فلسفی | شرحِ مختصر |
| ۱ | آثارِ رحمانی، «تنفسگاهِ شیطان» را میبندند. | پاکسازیِ وجود از «آثارِ شیطانی» (کبر، حسد، ریا، …) یعنی بریدنِ ریشههایِ نفوذِ دشمن. |
| ۲ | آثارِ شیطانی، مانندِ «ریهی شیطان» عمل میکنند و رشد و تکثیر مییابند. | هر گونه «مکارهی اخلاقی»، اگر در وجودِ انسان ریشه بدواند، به «کشتزارِ شیطان» تبدیل میشود. |
| ۳ | سلاحِ مؤثر در برابرِ آثارِ شیطانی، «آثارِ رحمانی» است. | با «ذکر، تفکر و تدبیر»، آثارِ شیطانی را از بین ببر و به جایِ آن، «آثارِ رحمانی» را بنشان. |
| ۴ | هر گونه «آزمونِ الهی»، «رتبهی علمیِ افراد» را به ظهور میرساند. | ارسالِ رسل، نزولِ کتب، و حوادثی مانندِ غدیر و سقیفه، «بواطنِ افراد» را آشکار میسازند. |
۶. نکاتِ جامع و فرابخشی
| ردیف | نکتهی حکمی–فلسفی | شرحِ مختصر |
| ۱ | قرآن و عترت، «دو آینه در آغوش هم» هستند. | قرآن (کتابِ صامت) و عترت (کتابِ ناطق)، مکمل و مفسّرِ یکدیگرند. |
| ۲ | «قرآن، تبیانِ هر چیزی» است؛ و «عترت، محلِّ احصاءِ اشیاء». | قرآن، «شرحِ و تبیان» است؛ و عترت، «مجمع حقایق» |
| ۳ | «سامری» با «اثرِ رسول»، گوساله را به صدا درآورد؛ و «معاویه» با «قرآن بر نیزه»، مردم را فریب داد. | هر دو، از «آثارِ الهی» در جهتِ هوایِ نفس بهره بردند. |
| ۴ | «علم» در دستِ نااهل، «جهلافزایی» میکند، نه اینکه ذاتِ علم، چنین باشد. | حاملِ علم، اگر «متقی» نباشد، علم را به «مسلخ» میکشاند. |
| ۵ | «آیاتِ الهی» برایِ مؤمنان، «نورِ هدایت» است؛ و برایِ کافران، «حجّتِ تمامشده». | تفاوت، در «ذاتِ آیات» نیست؛ در «نوعِ مواجههی انسان» است. |
| ۶ | «مؤمن» با «آثارِ خود»، زمین و آسمان را عرصهی شگفتیهایِ خود قرار میدهد. | نورِ مؤمن، برایِ اهلِ آسمان میدرخشد؛ و آثارِ عبادتِ او، در دنیا و آخرت، مشهود است. |
🌹 جمعبندیِ نهایی (در یک عبارتِ حکمی)
«تمامیِ هستی، “اثر” و “آیه”ی خداست؛ و هر اثری، دریچهای به سویِ “مؤثّرِ حقیقی” میگشاید. وسائل، راههایی برایِ تقرّب به خدایند؛ اما هیچ وسیلهای، بدونِ “توحید”، انسان را به مقصد نمیرساند. توحید، “پیشاوسیله” و “شاهکلیدِ تمامِ وسائل” است؛ و هر توسّلی، اگر “عطرِ توحیدی” نداشته باشد، جز “وهم” چیزی نیست. سامریانِ هر عصر، از “آثارِ رسول” برایِ گمراهی بهره میجویند؛ اما مؤمنانِ پاک، با “قرآن و عترت” و “توحیدِ خالصانه”، از این آثار، پلِ تعالی میسازند.»
بسط غنائی
🌟 ۱. آثار، آیاتِ پراکنده در افقِ هستی
تمامیِ هستی، “اثر” و “آیه”ی خداست؛ از کهکشانهایِ دوردست تا قطرهای که بر برگِ گلی میغلتد.
زمین و آسمان، قرآن و عترت، و حتی وجودِ خودِ تو، همه «نشانههایِ الهی» هستند که با زبانِ خاموشِ خود، از «مؤثّرِ حقیقی» سخن میگویند.
این آثار، چون «نرمافزارهایی» هستند که در «سختافزارِ وجودِ انسان» معجزه میآفرینند؛ اما به شرطی که «سختافزار» (دل و جانِ تو) پاک و آماده باشد.
همانگونه که «آبِ پاک» با «زمینِ پاک» گلستان میآفریند، «آثارِ رحمانی» نیز در «دلِ پاک»، بهشتِ معنا را میرویاند.
🌸 ۲. وسیله؛ پلی میانِ خاک و افلاک
«وسیله»، هر چیزی است که تو را به خدا نزدیک کند؛ ایمان، تقوا، عملِ صالح، توسّل به اولیاء، و حتی نگاهِ خیرهات به آسمانِ شب.
برخی وسایل، «کلیدِ دیگر وسائل» هستند؛ قرآن و عترت، از جملهی این «کلیدهایِ اصلی»اند که درهایِ معرفت را به رویِ تو میگشایند.
اما وسیله، بدونِ «معرفتِ به وسیله»، میتواند چون «سامری» تو را گمراه کند؛ کسی که با «اثرِ رسول» (نشانهای از خدا)، گوسالهای ساخت که به صدا درآمد.
پس وسیله، هم میتواند «پلِ تعالی» باشد و هم «دامِ هلاکت»؛ تفاوت در «نگاهِ تو» به آن است.
🌺 ۳. توحید؛ پیشاوسیله و شاهکلیدِ وسائل
توحید، «پیشاوسیله» و «شاهکلیدِ تمامِ وسائل» است.
هیچ وسیلهای، بدونِ «عطرِ توحیدی»، به خدا نمیرساند؛ و هر توسّلی، اگر از «توحید» تهی باشد، جز «وهم» چیزی نیست.
همانگونه که کلید، بدونِ «دستِ بازکننده» کار نمیکند، وسیله نیز بدونِ «توحیدِ خالصانه»، گرهگشا نیست.
خداوند، هم «کلیدساز» است و هم «سازندهی تمامِ اسباب و اقفال»؛ و توحید، «دستِ بازکنندهای» است که کلیدها را به کار میاندازد.
🌷 ۴. آثارِ شیطانی؛ تنفسگاهِ دشمن
آثارِ شیطانی، چون «ریهای» هستند که دشمن از آن، نفس میکشد؛ کبر، حسد، ریا، عُجب، حرص، و همهی «مکارههایِ اخلاقی».
این آثار، اگر در وجودِ تو ریشه بدوانند، به «کشتزارِ شیطان» تبدیل میشوی که هر دم، محصولِ گمراهی میدهد.
اما سلاحِ مؤثر در برابرِ این آثار، «آثارِ رحمانی» است؛ ذکر، تفکر، تدبیر، توبه، و استغفار.
با این سلاح، «ریههایِ شیطان» را در وجودِ خود، میشکنی و تنفسگاهِ او را میبندی.
🌻 ۵. سامریانِ نمادین در هر عصر
سامری، فقط یک شخصیتِ تاریخی نیست؛ بلکه «نمادِ هر کسی» است که از «آثارِ الهی» در جهتِ هوایِ نفس بهره میگیرد.
در عصرِ حاضر، «سامریانِ نمادین» در فضایِ مجازی، در رسانهها، در سیاست، و حتی در لباسِ دین، به دنبالِ گمراهیِ مردماند.
آنان با «اثرِ رسول» (حقایقِ دینی) گوسالههایی میسازند که به صدا درمیآیند؛ گوسالههایِ «شهرت، قدرت، ثروت، و نفسپرستی».
اما مؤمنِ آگاه، این «سامریانِ نمادین» را میشناسد و از «آثارِ الهی»، برایِ «تکثیرِ مکارم» استفاده میکند، نه «تولیدِ مکاره».
🌹 ۶. علم در دستِ نااهل؛ سلاحی برایِ جهل
علم، «اثرِ متعالیِ خدا» است؛ اما اگر به دستِ «نااهل» بیفتد، به «ابزارِ ضلالت» تبدیل میشود.
همانگونه که چاقویِ جراحی، در دستِ پزشک، حیاتبخش است و در دستِ قاتل، مرگآفرین، علم نیز در دستِ «سامریواران»، مردم را «گوسالهپرست» میکند.
پس علم، بدونِ «تقوا» و «توحید»، نه تنها هدایت نمیکند، که «جهلِ مرکب» میآفریند و انسان را در باتلاقِ خودبینی، فرو میبرد.
🌼 ۷. قرآن و عترت؛ دو آینه در آغوش هم
قرآن و عترت، «دو آینهی در آغوش هم» هستند که یکدیگر را تفسیر میکنند و به هم، معنا میبخشند.
قرآن، «تبیانِ هر چیزی» است؛ و عترت، «مصداقِ عینیِ آن».
هر که از این دو، جدا شود، چون «خفاشی» در تاریکیِ جهل، سرگردان میماند و از «نورِ هدایت» محروم میشود.
پس تمسک به ثقلین، تنها با «توحید» میسّر است؛ چرا که توحید، «چشمِ بینا»یی است که این دو آینه را به درستی، مینگرد.
🌿 ۸. نور و ظلمت؛ در آینهی نگاهِ انسان
آیاتِ الهی، برایِ مؤمنان، «نورِ هدایت» است و برایِ کافران، «حجّتِ تمامشده».
تفاوت، در «ذاتِ آیات» نیست؛ در «نوعِ مواجههی انسان» است.
کسی که «پشت به نور» میکند، خود مسیرِ ضلالت را برمیگزیند؛ و کسی که «چشمِ دل» میگشاید، در پرتوِ نور، حقیقت را میبیند.
همانگونه که «آب» برایِ زمینِ پاک، حیاتبخش است و برایِ زمینِ شورهزار، شورتر از پیش، آیات نیز در دلِ پاک، ایمان میرویاند و در دلِ ناپاک، کفر را فزونی میبخشند.
🌾 ۹. مزرعهی ایمان؛ شگفتیآفرین در نظرِ کافران
مؤمن، چون مزرعهای است که با «آبِ آیات» آبیاری میشود و هر دم، جوانههایِ تازهای از «اخلاق و معرفت» میرویاند.
این مزرعه، چنان شگفتانگیز رشد میکند که «کافران» را به اعجاب وامیدارد و انگشتِ حیرت، به دهان میگیرند.
نورِ مؤمن، برایِ اهلِ آسمان میدرخشد، چنانکه ستارگان برایِ اهلِ زمین؛ و آثارِ عبادتِ او، در همین دنیا، بر چهره و رفتارش، آشکار است.
💫 سخنِ پایانیِ
ای دل، اگر میخواهی «اثر» را ببینی، به هر سویِ هستی بنگر؛ که همهچیز، نشانهای از خداست.
اگر میخواهی «وسیله» را بیابی، به قرآن و عترت تمسک جو؛ که کلیدِ همهی درهایِ معرفت، در دستِ آنان است.
اگر میخواهی «توحید» را درک کنی، از هر چه غیرِ خداست، بگسل؛ که توحید، پیشاوسیلهی تمامِ وسائل است.
اگر میخواهی از «سامریانِ نمادین» در امان باشی، با «عقلِ سلیم» و «دلِ پاک»، آثار را از مؤثّر، جدا کن.
و اگر میخواهی «مزرعهی ایمان» را به بار بنشانی، دل را با «آبِ آیات» آبیاری کن؛ تا نه تنها خود، که جهانیان، از شگفتیِ آن، به اعجاب آیند.
🌟 بخش اول: خلاصهی ضابطهمندِ «معجزهی آثار»
۱. محورِ اصلی: آثار، تجلیِ ارادهی الهی در هستی
تمامِ هستی، «اثر» و «آیه»ی خداست؛ از ذرّه تا کهکشان، از قرآن تا عترت، و از وجودِ خودِ انسان.
آثارِ الهی، «نرمافزارهایی» هستند که در «سختافزارِ وجودِ انسانِ پاک» معجزه میآفرینند.
آثار، «هویتبخش» نیستند؛ بلکه «روشنگرِ هویتِ پنهان» اشیاء و انسانها هستند.
۲. وسیله؛ راهِ تقرّب به خدا
«وسیله» هر چیزی است که انسان را به خدا نزدیک کند (ایمان، تقوا، عملِ صالح، توسّل به اولیاء).
برخی وسایل، «کلیدِ دیگر وسائل» هستند؛ مانندِ قرآن و عترت.
وسیله، بدونِ «معرفتِ صحیح»، میتواند به «ابزارِ گمراهی» تبدیل شود (همانندِ سامری که از «اثرِ رسول» گوسالهسازی کرد).
۳. توحید؛ پیشاوسیله و شاهکلید
توحید، «پیشاوسیلهی الی الله» و «شاهکلیدِ تمامِ وسائل» است.
هیچ وسیلهای، بدونِ «عطرِ توحیدی» به خدا نمیرساند.
تمسک به ثقلین (قرآن و عترت)، تنها با «نگاهِ توحیدی» میسّر است.
۴. آثارِ شیطانی و پدافندِ رحمانی
آثارِ شیطانی (کبر، حسد، ریا، حرص، و دیگر مکارههایِ اخلاقی) «تنفسگاهِ شیطان» هستند.
سلاحِ مؤثر در برابرِ آثارِ شیطانی، «آثارِ رحمانی» (ذکر، تفکر، تدبیر، توبه، و استغفار) است.
آثار، رشد و تکثیر دارند؛ چه آثارِ رحمانی (تکثیرِ مکارم) و چه آثارِ شیطانی (تکثیرِ مکاره).
۵. سامریانِ نمادین در هر عصر
سامری، نمادِ هر کسی است که از «آثارِ الهی» در جهتِ هوایِ نفس و گمراهیِ مردم بهره میگیرد.
مصادیقِ سامریانِ نمادین در عصرِ حاضر: رسانههایِ دروغپراکن، سیاستمدارانِ فریبکار، دانشمندانِ سلطهجو، و فرقهسازانِ دینی.
🌹 بخش دوم: استدراکاتِ تکمیلی (برایِ رفعِ ابهامات)
| موضوع | استدراک |
| مشورت | مشورت با همه (حتی دشمن) و عالیترین سطح، مشورت با خداست (در دعا، مناجات، و استخاره). |
| مرزِ تشخیصِ دشمن | «فطرتِ مشترکِ انسانی» ملاکِ تشخیصِ دشمنِ قابلِ اصلاح و غیرقابلِ اصلاح است. |
| مدارا و سکوت | مدارا و سکوت، در جایِ خود و با امیدِ اصلاح، حکمت است؛ نه تسلیم در برابرِ ظلم. |
| آثارِ شیطانی | همهی «مکارههایِ اخلاقی، خلافِ فطری، و گرایشاتِ غیرانسانی» را شامل میشود. |
| جبرگراییِ تفسیری | آیات، هویتبخش نیستند؛ بلکه «روشنگرِ هویتِ پنهان» هستند. |
| ارادهی الهی | هر اثری، «تجلیِ ارادهی خداست»؛ و هیچ وسیلهای بدونِ ارادهی او مؤثر نیست. |
| شبهعرفان | شبهعرفان، بدلی از حقیقت است و از مسیرِ قرآن و عترت به دور است. |
| نور در حکمِ ظلمت | برایِ اهلِ خبائث، نورِ خدا به «ظلمتِ گمراهی» تبدیل میشود؛ زیرا آنان با حقیقت، عناد میورزند. |
🌼 بخش سوم: بسطِ غنائی (با زبانِ دل و هوشِ جان)
۱. آثار، آیاتِ پراکنده در افقِ هستی
تمامیِ هستی، “اثر” و “آیه”ی خداست؛ از کهکشانهایِ دوردست تا قطرهای که بر برگِ گلی میغلتد.
زمین و آسمان، قرآن و عترت، و حتی وجودِ خودِ تو، همه «نشانههایِ الهی» هستند که با زبانِ خاموشِ خود، از «مؤثّرِ حقیقی» سخن میگویند.
این آثار، چون «نرمافزارهایی» هستند که در «سختافزارِ وجودِ انسان» معجزه میآفرینند؛ اما به شرطی که «سختافزار» (دل و جانِ تو) پاک و آماده باشد.
۲. وسیله؛ پلی میانِ خاک و افلاک
«وسیله»، هر چیزی است که تو را به خدا نزدیک کند؛ ایمان، تقوا، عملِ صالح، توسّل به اولیاء، و حتی نگاهِ خیرهات به آسمانِ شب.
برخی وسایل، «کلیدِ دیگر وسائل» هستند؛ قرآن و عترت، از جملهی این «کلیدهایِ اصلی»اند که درهایِ معرفت را به رویِ تو میگشایند.
اما وسیله، بدونِ «معرفتِ به وسیله»، میتواند چون «سامری» تو را گمراه کند؛ کسی که با «اثرِ رسول» (نشانهای از خدا)، گوسالهای ساخت که به صدا درآمد.
پس وسیله، هم میتواند «پلِ تعالی» باشد و هم «دامِ هلاکت»؛ تفاوت در «نگاهِ تو» به آن است.
۳. توحید؛ پیشاوسیله و شاهکلیدِ وسائل
توحید، «پیشاوسیله» و «شاهکلیدِ تمامِ وسائل» است.
هیچ وسیلهای، بدونِ «عطرِ توحیدی»، به خدا نمیرساند؛ و هر توسّلی، اگر از «توحید» تهی باشد، جز «وهم» چیزی نیست.
همانگونه که کلید، بدونِ «دستِ بازکننده» کار نمیکند، وسیله نیز بدونِ «توحیدِ خالصانه»، گرهگشا نیست.
خداوند، هم «کلیدساز» است و هم «سازندهی تمامِ اسباب و اقفال»؛ و توحید، «دستِ بازکنندهای» است که کلیدها را به کار میاندازد.
۴. سامریانِ نمادین در هر عصر
سامری، فقط یک شخصیتِ تاریخی نیست؛ بلکه «نمادِ هر کسی» است که از «آثارِ الهی» در جهتِ هوایِ نفس بهره میگیرد.
در عصرِ حاضر، «سامریانِ نمادین» در فضایِ مجازی، در رسانهها، در سیاست، و حتی در لباسِ دین، به دنبالِ گمراهیِ مردماند.
آنان با «اثرِ رسول» (حقایقِ دینی) گوسالههایی میسازند که به صدا درمیآیند؛ گوسالههایِ «شهرت، قدرت، ثروت، و نفسپرستی».
اما مؤمنِ آگاه، این «سامریانِ نمادین» را میشناسد و از «آثارِ الهی»، برایِ «تکثیرِ مکارم» استفاده میکند، نه «تولیدِ مکاره».
۵. نور و ظلمت؛ در آینهی نگاهِ انسان
آیاتِ الهی، برایِ مؤمنان، «نورِ هدایت» است و برایِ کافران، «حجّتِ تمامشده».
تفاوت، در «ذاتِ آیات» نیست؛ در «نوعِ مواجههی انسان» است.
کسی که «پشت به نور» میکند، خود مسیرِ ضلالت را برمیگزیند؛ و کسی که «چشمِ دل» میگشاید، در پرتوِ نور، حقیقت را میبیند.
همانگونه که «آب» برایِ زمینِ پاک، حیاتبخش است و برایِ زمینِ شورهزار، شورتر از پیش، آیات نیز در دلِ پاک، ایمان میرویاند و در دلِ ناپاک، کفر را فزونی میبخشند.
۶. مزرعهی ایمان؛ شگفتیآفرین در نظرِ کافران
مؤمن، چون مزرعهای است که با «آبِ آیات» آبیاری میشود و هر دم، جوانههایِ تازهای از «اخلاق و معرفت» میرویاند.
این مزرعه، چنان شگفتانگیز رشد میکند که «کافران» را به اعجاب وامیدارد و انگشتِ حیرت، به دهان میگیرند.
نورِ مؤمن، برایِ اهلِ آسمان میدرخشد، چنانکه ستارگان برایِ اهلِ زمین؛ و آثارِ عبادتِ او، در همین دنیا، بر چهره و رفتارش، آشکار است.
💎 جمعبندیِ نهایی (در یک عبارتِ حکمی و غنائی)
«تمامیِ هستی، “اثر” و “آیه”ی خداست؛ و هر اثری، دریچهای به سویِ “مؤثّرِ حقیقی” میگشاید. وسائل، راههایی برایِ تقرّب به خدایند؛ اما هیچ وسیلهای، بدونِ “توحید”، انسان را به مقصد نمیرساند. توحید، “پیشاوسیله” و “شاهکلیدِ تمامِ وسائل” است؛ و هر توسّلی، اگر “عطرِ توحیدی” نداشته باشد، جز “وهم” چیزی نیست. سامریانِ هر عصر، از “آثارِ رسول” برایِ گمراهی بهره میجویند؛ اما مؤمنانِ پاک، با “قرآن و عترت” و “توحیدِ خالصانه”، از این آثار، پلِ تعالی میسازند؛ و مزرعهی ایمانِ خود را چنان بارور میکنند که جهانیان، به شگفتی، انگشتِ حیرت به دهان میگیرند.»
[1] الكافي (ط – الإسلامية) ؛ ج2 ؛ ص130 كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، دار الكتب الإسلامية – تهران، چاپ: چهارم، 1407 ق.
[2] كشف الغمة في معرفة الأئمة (ط – القديمة)، ج2، ص: 132 اربلى، على بن عيسى، بنى هاشمى – تبريز، چاپ: اول، 1381ق.
[3] المؤمن ؛ ؛ ص29 كوفى اهوازى، حسين بن سعيد، مؤسسة الإمام المهدي عليه السلام – قم، ق1404.
[4] قسمتی از دعای 49 صحیفه سجادیه
[5] مصباح المتهجد و سلاح المتعبد ؛ ج2 ؛ ص477 طوسى، محمد بن الحسن، مؤسسة فقه الشيعة – بيروت، چاپ: اول، 1411 ق.
[6] مصباح المتهجد و سلاح المتعبد ؛ ج2 ؛ ص833 طوسى، محمد بن الحسن، مؤسسة فقه الشيعة – بيروت، چاپ: اول، 1411 ق.
نظرتون در مورد این پست چیه؟