در چه شرایطی یک شخص به چیزی معرفت دارد؟

سوال1458 :
سلام خدمت استاد گرامی در چه شرایطی یک شخص به چیزی معرفت دارد؟
🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ1458
🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
🌻🍀🌱🌱🍀🌻
🍀بعضی از شاخصه ها:
🔆🔅🌱انتشار علوم و معارف از دل و زبان و عمل شخص عارف
🌸🔅🌱و الْعِلْمُ شُعَاعُ الْمَعْرِفَة
🔆🔅🌱خوش نیت بودن
🌸🔅🌱 النِّيَّةُ تَبْدُو مِنَ الْقَلْبِ عَلَى قَدْرِ صَفَاءِ الْمَعْرِفَة
🔆🔅🌱ملبس شدن به لباس ایمان و تقوا و تجلّی حیات تقوایی و دگرگون شدن ادراک و حواس و تمایلات و آمال
🌸🔅🌱 و التَّقْوَى مَاءٌ يَنْفَجِرُ مِنْ عَيْنِ الْمَعْرِفَةِ بِاللَّهِ تَعَالَى‏
🔆🔅🌱تقویت عشق و محبت
🌸🔅🌱 و إِذَا تَجَلَّى ضِيَاءُ الْمَعْرِفَةِ فِي الْفُؤَادِ هَاجَ رِيحُ الْمَحَبَّة
🔆🔅🌱صلابت اخلاق و کنترل شهوت و غضب و مدیریت نفس
🌸🔅🌱 و لَا يَكُونُ حَلِيماً إِلَّا الْمُؤَيَّدُ بِأَنْوَارِ الْمَعْرِفَةِ وَ التَّوْحِيدِ
🔆🔅🌱رضا به قضای الهی و محکم در برابر مصائب و مشکلات
🌸🔅🌱 و الرِّضَا شُعَاعُ نُورِ الْمَعْرِفَة
🔆🔅🌱ثبات ذکر و یاد الهی
🌸🔅🌱الْعَارِفُ شَخْصُهُ مَعَ الْخَلْقِ وَ قَلْبُهُ مَعَ اللَّهِ
🔆🔅🌱حکیم بودن
🔆🔅🌱 الْحِكْمَةُ ضِيَاءُ الْمَعْرِفَة
🍀
🌸🔅🌱قالَ الصَّادِقُ ع الْعَارِفُ شَخْصُهُ مَعَ الْخَلْقِ وَ قَلْبُهُ مَعَ اللَّهِ لَوْ سَهَا قَلْبُهُ عَنِ اللَّهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ لَمَاتَ شَوْقاً إِلَيْهِ وَ الْعَارِفُ أَمِينُ وَدَائِعِ اللَّهِ وَ كَنْزُ أَسْرَارِهِ وَ مَعْدِنُ أَنْوَارِهِ وَ دَلِيلُ رَحْمَتِهِ عَلَى خَلْقِهِ وَ مَطِيَّةُ عُلُومِهِ وَ مِيزَانُ فَضْلِهِ وَ عَدْلِهِ قَدْ غَنِيَ عَنِ الْخَلْقِ وَ الْمُرَادِ وَ الدُّنْيَا وَ لَا مُونِسَ لَهُ سِوَى اللَّهِ وَ لَا نُطْقَ وَ لَا إِشَارَةَ وَ لَا نَفَسَ إِلَّا بِاللَّهِ وَ لِلَّهِ وَ مِنَ اللَّهِ وَ مَعَ اللَّهِ فَهُوَ فِي رِيَاضِ قُدْسِهِ مُتَرَدِّدٌ وَ مِنْ لَطَائِفِ فَضْلِهِ مُتَزَوِّدٌ وَ الْمَعْرِفَةُ أَصْلٌ فَرْعُهُ الْإِيمَانُ‏
مصباح الشريعة، ص: 191
☀️ حضرت صادق (ع) فرمود: عارف از لحاظ تشخص ظاهرى و بدن با مردم است، ولى قلب او هميشه با خداست، و هر گاه، قلب او از خداوند متعال يك آنى غفلت كند: هر آينه مى‏ميرد از جهت اشتياق پيدا كردن به سوى او.
و عارف امين است براى ودايع الهى، و خزينه است براى اسرار او و معدن است براى انوار او و راهنماى رحمت اوست براى خلق، و مركب علوم اوست، و ميزان فضل و عدل او مى‏باشد. او بى‏نياز است از مردم و از مقاصد و مطلوبهاى دنيوى و از دنيا، و مونسى براى او به جز پروردگار متعال نيست.
و نطق و اشاره و نفس كشيدن او به سبب او و براى او و از او و با او مى‏باشد.
پس او در روضه‏ها و محيط قد است و پاك پروردگار قدوس حركت و آمد و رفت مى‏كند، و پيوسته از لطائف فضل و كرم او توشه گرفته و استفاده مى‏نمايد.
و معرفت ريشه و پايه است براى ايمان، و ايمان فرع و شاخه‏اى است از او.
مصباح الشريعة / ترجمه مصطفوى، متن، ص: 433