در روایت امده که سخترین عبادت ورع است؟ ایا میتوان گفت که همان اشاره هست به مراقبه روزانه که همان ترک محرمات هست لطفا توضیحاتی بفرمائید در این زمینه

سوال1651 :
در روایت امده که سخترین عبادت ورع است؟ ایا میتوان گفت که همان اشاره هست به مراقبه روزانه که همان ترک محرمات هست لطفا توضیحاتی بفرمائید در این زمینه
🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ1651
🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
🌻🍀🌱🌱🍀🌻
🔆🔅🌱ورع در واقع عزمی است روحانی برای حفظ دل و جان از هر گونه آلودگی که مهمترین آن فرار از گناه و میادین آن است!
🔆🔅🌱ورع به واقع مدیریت دل و جان و مراقبت جدی از آنها برای در امان ماندن از چرک گناه و مکروهات میباشد!
🌸🔅🌱قالَ الصَّادِقُ علیه السلام: أَغْلِقْ أَبْوَابَ جَوَارِحِكَ عَمَّا يَقَعُ ضَرَرُهُ إِلَى قَلْبِكَ وَ يَذْهَبُ بِوَجَاهَتِكَ عِنْدَ اللَّهِ تَعَالَى وَ يُعْقِبُ الْحَسْرَةَ وَ النَّدَامَةَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ الْحَيَاءَ عَمَّا اجْتَرَحْتَ مِنَ السَّيِّئَاتِ وَ الْمُتَوَرِّعُ يَحْتَاجُ إِلَى ثَلَاثَةِ أُصُولٍ الصَّفْحِ عَنْ عَثَرَاتِ الْخَلْقِ أَجْمَعَ وَ تَرْكِ خَطِيئَتِهِ فِيهِمْ وَ اسْتِوَاءِ الْمَدْحِ وَ الذَّمِّ وَ أَصْلُ الْوَرَعِ دَوَامُ مُحَاسَبَةِ النَّفْسِ وَ صِدْقُ الْمُقَاوَلَةِ وَ صَفَاءُ الْمُعَامَلَةِ وَ الْخُرُوجُ مِنْ كُلِّ شُبْهَةٍ وَ رَفْضُ كُلِّ عَيْبَةٍ وَ رِيبَةٍ- وَ مُفَارَقَةُ جَمِيعِ مَا لَا يَعْنِيهِ وَ تَرْكُ فَتْحِ أَبْوَابٍ لَا يَدْرِي كَيْفَ يُغْلِقُهَا وَ لَا يُجَالِسُ مَنْ يُشْكِلُ عَلَيْهِ الْوَاضِحُ وَ لَا يُصَاحِبُ مُسْتَخِفَّ الدِّينِ وَ لَا يُعَارِضُ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَا يَحْتَمِلُ قَلْبُهُ وَ لَا يَتَفَهَّمُهُ مِنْ قَائِلِهِ وَ يَقْطَعُهُ عَمَّنْ يَقْطَعُهُ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ تَعَالَى شَأْنُهُ‏
مصباح الشريعة، ص: 40
🌷🔅🌱حضرت صادق (ع) فرمود: ببند دريچه اعمال جوارح را از چيزهائى كه به قلب تو ضرر مى‏زند، و خوبى و احترام تو را كه نزد پروردگار هست زائل مى‏كند، و حسرت و پشيمانى را در روز قيامت باقى گذارد، و در نتيجه در مقابل معاصى و اعمال زشت خود شرمنده خواهى شد. و شخص با ورع (پرهيزكار) محتاج به سه اصل است:
1- چشم پوشى از لغزشها و خطاهاى مردم.
2- ترك كردن خطا و خلاف در مقابل مردم
3- برابر بودن ثناگويى و بدگويى مردم در باره تو، كه از هيچ كدام مسرور يا ناراحت و متأثر نگردى.
و ورع روى پايه‏هاى زير برقرار مى‏شود:
1- پيوسته در همه رفتار و كردار خود حساب داشته باشى تا متضرر نشوى.
2- همه گفتگوهاى تو از روى صدق و صفا و درستى باشد.
3- همه معاملات تو با خدا و با مردم روى نيت پاك و صاف باشد.
4- از موارد مشتبه و اعمالى كه روشن نيست دورى كن.
5- از هر گونه امورى كه سوء نظر در آنها هست و پاك نيست پرهيز و دورى كن.
6- آنچه را كه بر خلاف مقصود و بى‏فائده است ترك كن.
7- موضوعاتى كه بيرون رفتن و استخلاص از آنها نامعلوم و مبهم است نبايد وارد شده و داخل آن قسمتها گرديد.
8- با اشخاصى كه در موضوعات روشن و معلوم اشكال‏تراشى مى‏كنند مصاحبت نكن.
9- با افرادى كه نسبت به دين احترام و اهتمام و تعظيم نمى‏كنند مجالست نكن.
10- با آن علوم و معارفى كه نمى‏توانى آنها را تحمل كنى معارضه نكن.
11- از اشخاصى كه با خداوند متعال ارتباط و علاقه ندارند قطع رابطه كن.
مصباح الشريعة / ترجمه مصطفوى، متن، ص: 141