انتقل إلى المحتوى

notifications_active جلسة مشكاة النور الأسبوعية: كل يوم خميس عند الساعة ٢٠:٣٠ في مسجد الحاج رضا

languageAR
login تسجيل الدخول
task_alt جمع‌بندی شده

آیا پیامبر اکرم (ص) در ایستادگی در برابر ظلم با مردم مشورت می‌کرد؟ (بررسی عصمت و ولایت)

علی جوانی عضو مشکات نور
calendar_today 27 مارس 2025 forum ۸ دیدگاه علمی

🎥 ویدئوی زمینهٔ بحث و ادعای مطرح‌شده:

کپشن گزارش بازتاب سخنان:
🎥 سخنان عجیب روحانی درباره جنگ؛ رفراندوم برگزار کنیم!
🔹 این سخنان با واکنش‌های زیادی از سوی نخبگان سیاسی روبرو شده و محوری‌ترین انتقاد، نادیده گرفتن تهاجم خارجی به کشور، به شهادت رساندن رهبر انقلاب و چند هزار غیرنظامی و ۱۶۸ کودک مینابی و ده‌ها فرمانده و هموطن از سوی وی است.
(منبع: رسانه خبری نظامی‌نیوز @NEZAMI_NEWS_IR)

پیامبر خدا کجا در برابر ایستادگی در برابر ظلم با مردم مشورت میکرد ؟!!!
به پیامبر خدا دروغ میبنده ….

forum دیدگاه‌های علمی (۸)

  1. علی جوانی verified عضو مشکات نور
    27 مارس 2025 · آفلاین

    به پیامبر خدا دروغ میبنده .

  2. محمدرضا جباريان verified عضو مشکات نور
    27 مارس 2025 · آفلاین

    جنگ احد

  3. محمدرضا جباريان verified عضو مشکات نور
    27 مارس 2025 · آفلاین

    جنگ بدر
    محل استقرار و تاکتیک جنگی
    جنگ احد
    خروج از مدینه یا دفاع از داخل
    جنگ خندق
    روش دفاع در برابر احزاب
    منظورم اینه حضرت خودش مشورت میکرده
    اما منظور روحانی برداشت متفاوت از بحث است

  4. استاد و مدرس معارف استاد علی ساعی verified حکمت و کلام شیعی
    27 مارس 2025 · آخرین حضور: 4 days پیش

    سلام علیکم
    پیامبر اسلام با هیچ کس غیر خدا مشورت نمی‌گرفته
    تنها در امورات آنها برای تعلیم مشورت را آموزش می‌داده
    مشورت نشانه نیاز است!
    طرف مشورت رسول الله ص الله تبارک و تعالی است!
    توجه فرمایید در آیه شریفه 159 آل عمران شاورهم بعد از استغفار آمده همانطوریکه استغفار از خداست استشاره نیز از خداست!
    هر کس باید با عاقل‌تر از خود مشورت بگیرد، این درسی است که همه باید از عاقل‌تر از خود و از قرآن و عترت مشورت بگیرند و عترت تنها از خدا!

    آل‌عمران : 159 فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَليظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلينَ

    به (بركت) رحمت الهى، در برابر آنان [مردم‌] نرم (و مهربان) شدى! و اگر خشن و سنگدل بودى، از اطراف تو، پراكنده مى‌شدند. پس آنها را ببخش و براى آنها آمرزش بطلب! و در كارها، با آنان مشورت كن! اما هنگامى كه تصميم گرفتى، (قاطع باش! و) بر خدا توكل كن! زيرا خداوند متوكلان را دوست دارد.
    فِي تَفْسِيرِ الْعَيَّاشِيِّ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَهْزِيَارَ قَالَ: كَتَبَ إِلَيَّ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ أَنْ سَلْ فُلَاناً أَنْ يُشِيرَ عَلَيَّ وَ يَتَخَيَّرَ لِنَفْسِهِ فَهُوَ يَعْلَمُ مَا يَجُوزُ فِي بَلَدِهِ وَ كَيْفَ يُعَامِلُ السَّلَاطِينَ، فَإِنَّ الْمَشُورَةَ مُبَارَكَةٌ، قَالَ اللَّهُ لِنَبِيِّهِ فِي مُحْكَمِ كِتَابِهِ:
    فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ فَإِنْ كَانَ مَا يَقُولُ: مِمَّا يَجُوزُ كُنْتُ أُصَوِّبُ رَأْيَهُ، وَ إِنْ كَانَ غَيْرُ ذَلِكَ رَجَوْتُ أَنْ أَضَعَهُ عَلَى الطَّرِيقِ الْوَاضِحِ إِنْشَاءَ اللَّهُ «وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ» قَالَ:
    يَعْنِي الِاسْتِخَارَةَ.
    تفسير نور الثقلين، ج‌1، ص: 405

    در تفسیر عیاشی، از احمد بن محمد، از علی بن مهزیار روایت شده که گفت:
    امام جواد (ع) به من نوشت: «از فلان کس بخواه که برایم نظر دهد و برای خود، بهترین را برگزیند؛ زیرا او می‌داند که در شهرِ خود، چه چیزی رواست و چگونه با سلاطین، معامله کند. همانا مشورت، مبارک است.»

    سپس امام (ع) به این آیه استناد کرد که خداوند به پیامبرش در کتابِ محکمِ خود فرمود:
    «فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ» (آل عمران: ۱۵۹)
    – «پس از آنان درگذر و برایشان آمرزش بخواه و در کار، با آنان مشورت کن؛ و چون تصمیم گرفتی، بر خداوند توکل کن؛ زیرا خداوند، توکل‌کنندگان را دوست دارد.»

    «وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ» – امام (ع) فرمود:
    «یعنی استخاره (طلبِ خیر از خداوند).»

    الأحزاب : 36 وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً مُبيناً
    هيچ مرد و زن با ايمانى حق ندارد هنگامى كه خدا و پيامبرش امرى را لازم بدانند، اختيارى (در برابر فرمان خدا) داشته باشد؛ و هر كس نافرمانى خدا و رسولش را كند، به گمراهى آشكارى گرفتار شده است!

  5. علی جوانی verified عضو مشکات نور
    27 مارس 2025 · آفلاین

    ممنون استاد

  6. محمدرضا جباريان verified عضو مشکات نور
    27 مارس 2025 · آفلاین

    علیکم السلام.

    اصل اینکه تصمیم نهایی پیامبر(ص) تابع رأی مردم نبوده، مورد بحث نیست؛ اما از این مطلب نمی‌شود نتیجه گرفت که پیامبر اصلاً با مردم مشورت نمی‌کرد.

    اتفاقاً روایتی که خودتان از امام جواد(ع) نقل کردید، برخلاف این ادعاست. امام می‌فرماید:

    «أَنْ سَلْ فُلَاناً أَنْ يُشِيرَ عَلَيَّ ... فَإِنَّ الْمَشُورَةَ مُبَارَكَةٌ»

    یعنی «از فلانی بخواه که به من نظر و مشورت بدهد؛ زیرا مشورت مبارک است.»

    پس امام معصوم صریحاً از یک انسان می‌خواهد که به ایشان «اشاره و نظر» بدهد. علت هم این نیست که آن شخص از امام عالم‌تر است؛ بلکه می‌فرماید او نسبت به شرایط شهر خودش و نحوه تعامل با سلاطین آگاه‌تر است.

    حتی امیرالمؤمنین(ع) به ابن‌عباس می‌فرماید:

    «عَلَيْكَ أَنْ تُشِيرَ عَلَيَّ، فَإِذَا خَالَفْتُكَ فَأَطِعْنِي»

    یعنی: «به من مشورت بده؛ اگر با نظر تو مخالفت کردم، از من اطاعت کن.»

    پس «مشورت کردن» مساوی «نیاز علمی به طرف مشورت» نیست. ممکن است معصوم از نظر علم و حجیت برتر باشد، اما برای شناخت یک موضوع خارجی یا مصلحت اجرایی از شخصی نظر بگیرد.

    درباره آیه «وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ» هم «فَإِذَا عَزَمْتَ» نمی‌گوید اصلاً مشورتی در کار نبوده؛ بلکه می‌گوید پس از مشورت، تصمیم نهایی با پیامبر است.

    بنابراین باید بین این دو تفکیک کرد:

    «مشورت گرفتن» ≠ «واگذار کردن تصمیم به مردم»

    و

    «تصمیم نهایی با پیامبر» ≠ «عدم مشورت پیامبر با مردم».

    ضمن اینکه اگر ادعا این است که مشورت پیامبر صرفاً آموزشی و تشریفاتی بوده، باید توضیح داده شود که در ماجرای اُحد چرا نظر اصحاب در تصمیم عملی درباره خروج از مدینه مطرح و پذیرفته شد.

  7. استاد و مدرس معارف استاد علی ساعی verified حکمت و کلام شیعی
    27 مارس 2025 · آخرین حضور: 4 days پیش

    سلام علیکم
    وقتی حجت خدا باب الله هستند وقتی به تمام اسرار آشنایند وقتی هر آنچه نمیدانند از خدا بخواهند به آنها یاد میدهد
    عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِذَا أَرَادَ الْإِمَامُ أَنْ يَعْلَمَ شَيْئاً عَلَّمَهُ اللَّهُ ذَلِكَ.

    پس استشاره امام استشاره اکرامی و ارشادی است!
    اولا با این توجه و با این استشاره به آن وجهه می‌بخشد و به نوعی آن شخص را بعنوان شخص عالم به مردم معرفی می‌کند و از طرف دیگر دیگران را مذمت می‌کند که وقتی حجت خدا مشورت می‌گیرد چرا باید دیگران که در برابر امام حکم جاهل را دارند از امام در امورات خود مشورت نمی‌گیرند!
    در این مشورت گیری علاوه بر اکرامیت و ارشادیت امام طرف مقابل را به اندیشه در امر سلاطین وا می‌دارد، دور نیست که امام با این سخن خود امر خاصی را به ایشان القاء و مخابره می‌نمایند
    ...
    در انتهای حدیث حضرت حضرت مشاوره را به استخاره تفسیر میکنند
    همانطوری که رسول الله ص برای مردم از خدای متعال طلب مغفرت میکند برای همان مردم از خدا مشورت میگیرد

  8. محمدرضا جباريان verified عضو مشکات نور
    27 مارس 2025 · آفلاین

    اینکه بگوییم مشورت پیامبر در اُحد «صرفاً آموزشی» بوده، خودش نیاز به دلیل دارد.

    طبق گزارش تاریخی، پیامبر(ص) ابتدا ماندن در مدینه را ترجیح می‌داد؛ اصحاب اصرار کردند خارج شوند و در نهایت پیامبر(ص) تصمیم عملی خود را تغییر داد.

    سؤال ساده این است: اگر نظر اصحاب هیچ نقشی نداشت و مشورت صرفاً نمایشی بود، چرا تصمیم عملی پیامبر برخلاف نظر اولیه‌اش تغییر کرد؟

    ما نمی‌گوییم رأی اصحاب حجت شرعی بود یا پیامبر به علم آنان نیاز داشت؛ می‌گوییم مشورت با انسان لزوماً به معنای رفع جهل نیست.

    اگر می‌فرمایید این مشورت فقط جنبه آموزشی داشته، لطفاً دلیل صریحی بیاورید که پیامبر یا امام فرموده باشد مشورت اُحد صرفاً آموزشی بوده است. وگرنه این فقط یک احتمال تفسیری است، نه اثبات تاریخی.

برای مشارکت در این مباحثه باید وارد حساب کاربری خود شوید.

login ورود و مشارکت
task_alt جمع‌بندی و نظر نهایی استاد
اع
استاد و مدرس معارف استاد علی ساعی
حکمت و کلام شیعی
27 مارس 2025

دلیل در آیات و روایت منقول کاملا روشن است
در این حقیقت که حضرت نبی ص و حضرت ولی ص تمام علوم خود را از ساحت قدسی پروردگار متعال می‌گیرند شکی نیست!