اهل‌بیت و تاریخ اسلام

عدم توجه امام علی (ع) به کشیدن تیر از پایش در نماز، ناشی از انطباق مقام بندگی و عبودیت ایشان با خالق یکتا و تفویض کامل وجودشان به اوست. این انطباق در سه محور ارتباط با خالق، ارتباط با خویشتن و ارتباط با خلق نمود پیدا می‌کند و نشان‌دهنده غرق شدن ایشان در حضور حق است.

علم غیب معصومین به معنای دخالت در وقوع حوادث نیست، بلکه پذیرش مشیت الهی و انجام وظیفه در چارچوب آن است. امام حسین (ع) نیز با علم به شهادت علی اصغر (ع)، برای احیای دین الهی و تثبیت حقیقت بندگی، زیباترین قربانی را به قربانگاه بردند و با خدا معامله نمودند.

مرگ تنها درد درمان‌ناپذیر است و هیچ طبیبی نمی‌تواند اجل الهی را به تاخیر بیندازد. حضرت زهرا (س) با رضایت به قضای الهی دعوت حق را لبیک گفتند. اگر زمان اجابت دعوت حق نرسیده بود، خودشان یا مولا طبابت می‌فرمودند. رسول خدا (ص) فرمودند: مداوا کنید، زیرا خدا هر دردی را نازل کرده، دوای آن را نیز نازل کرده است، مگر مرگ را.