حدیث و روایات

برخی احادیث نقل می‌کنند که رکعت سوم نماز مغرب به شکرانهٔ ولادت حضرت فاطمه (س) توسط پیامبر اکرم (ص) به نماز مغرب اضافه شده است. با این حال، سند این احادیث ضعیف دانسته شده است. در این روایات آمده که خداوند نمازها را دو رکعتی نازل کرد و پیامبر در حضر دو رکعت به آن افزودند، اما در سفر و نماز صبح و مغرب، این قاعده تغییر کرد.

روایتی مبنی بر اینکه نصب پرچم مشکی بر در خانه در ایام عزای امام حسین (ع) باعث دعای حضرت زهرا (س) می‌شود، در منابع روایی یافت نشده است. هرچند افراشتن پرچم سوگواری، محبت حضرت زهرا (س) را در پی دارد، اما این حدیث خاص در کتب معتبر ذکر نشده است.

حدیث «حضرت فاطمه (س) برای امام، اسوه حسنه است» از نظر سندی ضعیف اما از نظر محتوایی قابل قبول است. حضرت فاطمه (س) رکن و قطب فاطمی ثقلین بودند که با رکن علوی، موجب تجلی حقایق ثقلین شدند و مفسر حقایق پنهان ولایت مولا امیرالمؤمنین (ع) بودند.

حدیث شریف «فاطمة ع صدیقة شهیدة و إن بنات الأنبیاء لا یطمثن» که در کتاب کافی نقل شده است، از حیث سند و متن موثق بوده و به صراحت بر شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) اشاره دارد. این حدیث نشان می‌دهد که دختران پیامبران، برخلاف دیگران، به شهادت می‌رسند.

مراد از حدیث «مردم از ذکر علی و فاطمه (ع) بیزارند»، اهل نواصب است، نه عموم اهل سنت که بسیاری محب اهل بیت (ع) هستند. ذکر اهل بیت (ع) از زیباترین عبادات و تبلیغ آن واجب است و تعطیلی آن به هر بهانه‌ای، تعطیلی قرآن و دین است.

عذاب آویزان شدن از مو و سایر عذاب‌های ذکر شده برای زنانی که موی خود را به نامحرم نشان می‌دهند، مستقیما در قرآن نیامده و منبع آن روایات است. این عذاب‌ها نتیجهٔ اعمالی چون بی‌توجهی به حجاب، آزار شوهر، عدم رعایت پاکیزگی و غسل، سبک شمردن نماز، زنا، خودنمایی، سخن‌چینی و دروغگویی است. در مقابل، رضایت شوهر برای زن بسیار ارزشمند است.

نقل مذکور دربارهٔ حکمت تعداد اذکار تسبیحات حضرت زهرا (۳۴ الله اکبر، ۳۳ الحمدلله، ۳۳ سبحان الله) و داستان ازدواج ایشان با حضرت علی و نزول ستاره زهره، در منابع معتبر یافت نشد. تسبیحات هدیه‌ای از سوی پیامبر به حضرت زهرا بوده و تعداد آن شبیه عمارت ذکری است که بنای اعظمش جز به این ترتیب خاص تحقق نمی‌یابد.

نقل مذکور دربارهٔ حکمت تعداد اذکار تسبیحات حضرت زهرا (۳۴ الله اکبر، ۳۳ الحمدلله، ۳۳ سبحان الله) و داستان ازدواج ایشان با حضرت علی و نزول ستاره زهره، در منابع معتبر یافت نشد. نظر قوی‌تر این است که این تسبیحات هدیه‌ای از سوی پیامبر به حضرت زهرا بوده است.

قبله قرار دادن زنان در آخرالزمان، تحت هیچ شرایطی مقبول و مشروع نیست و مذموم است. زن مؤمنه یار و مددکار شوهر در اطاعت خداست، نه اینکه مانع او شود. این وضعیت نشان‌دهندهٔ انحطاط ایمان و اسلام است که در آن شکم‌ها، دین و زنان، قبلهٔ افراد می‌شوند.

شهادت حضرت زهرا (س) و واقعهٔ احراق باب، عظیم‌تر و دردناکتر از مصیبت عاشورا است، چرا که این واقعه اصل روز عذاب و سختی‌ها بوده است. حضرت زهرا (س) سومین نور اعظم عالم هستی و خزینهٔ امامان (ع) هستند.

زیارت امام حسین (ع) به معنای زیارت مادرش حضرت زهرا (س) نیز هست، زیرا ایشان در کنار فرزندشان به زائران تحیت می‌فرستند. زیارت امام حسین، دروازه تقرب به خدا و اهل بیت است و نشان از قبر حضرت زهرا در کربلا ندارد.

بسیاری از جملاتی که به امام علی (ع) نسبت داده می‌شود، دروغ، تقطیع شده یا با سوءاستفاده از ظاهر کلام بیان شده است. برای درک نظر ایشان درباره زنان، باید به سخنان محکم‌تر و سیره عملی ایشان، مانند سوگنامه بر مرقد همسرشان، توجه کرد.

عظمت و شکوه تسبیحات حضرت زهرا (س) فراتر از بیان است، اما با جستجو در روایات، حدیثی که بیان کند نماز بدون تسبیحات ایشان قبول نمی‌شود، یافت نشده است. این تسبیحات جایگاه ویژه‌ای دارد اما شرط قبولی نماز نیست.

نماز مغرب در اصل دو رکعت بوده و یک رکعت به آن اضافه شده است. علت این اضافه شدن در روایات، زمان توبه حضرت آدم و استجابت دعا در آن وقت ذکر شده است. روایتی مبنی بر اینکه این اضافه شدن به خاطر ولادت حضرت زهرا بوده، یافت نشده است. اصل نماز یک رکعت بوده که برای تکمیل به دو رکعت و سپس به دلیل عدم ادای کامل، به نمازهای ظهر، عصر و عشا دو رکعت اضافه شده است.

حدیث «حبب الی من دنیاکم ثلاث: تلاوة کتاب الله، والنظر فی وجه رسول الله، والإنفاق فی سبیل الله» که منسوب به حضرت فاطمه زهرا (س) است، در منابع حدیثی یافت می‌شود. از جمله این منابع می‌توان به کتاب «فضائل القرآن الکریم وخواص سوره وآیاته» اثر عبدالله الصالحی النجف آبادی و «صحیفه الزهراء» جمع‌آوری شده توسط جواد القیومی اشاره کرد.

سن شیعیان از سن فرشتگان بالاتر است، زیرا شیعیان واقعی به مبدأ خلقت نزدیک‌ترند و حتی قبل از خلقت فرشتگان وجود داشته‌اند. حضرات معصومین (ع) استادان دانشگاه ذکر و تسبیح بودند و ملائک دانشجویان آن دانشگاه اعظم محسوب می‌شوند.

دعای صد صلوات و دعای چهل کلید در هیچ منبع مستندی یافت نشده‌اند و انتساب آن‌ها به حضرت زهرا (س) تهمت محسوب می‌شود. خواندن دعای چهل کلید به دلیل دستورالعمل‌گونه بودن آن خوب نیست. کتب شیخ بونی نیز به هیچ وجه توصیه نمی‌شود و بهتر است از آن‌ها حذر کرد.

برخی روایات، از جمله روایتی در فضائل الشیعه، به وجود فرشتگانی اشاره دارند که در محو جمال الهی غرق شده‌اند. در این روایت، پنج تن آل عبا (ع) پیش از خلقت آدم، در محضر عرش الهی تسبیح‌گوی خدا بوده‌اند و فرشتگان نیز با تسبیح آنان، خدا را تسبیح می‌گفته‌اند. همچنین در برخی ادعیه به روحانیونی اشاره شده که در نور جلال الهی فرو رفته‌اند و از وجود خود بی‌خبر مانده‌اند.

حدیث «لولا فاطمة لما خلقتکما» در کتاب «کشف اللآلی» اثر صالح بن عبد الوهاب العرندس نقل شده است. سند این حدیث به پیامبر اکرم (ص) می‌رسد که از خداوند نقل می‌کند: «ای احمد! اگر تو نبودی، افلاک را خلق نمی‌کردم؛ و اگر علی نبود، تو را خلق نمی‌کردم؛ و اگر فاطمه نبود، شما دو نفر را خلق نمی‌کردم.» منابع رسمی دیگر یافت نشد و برای تحقیق بیشتر به فایل ضمیمه مراجعه شود.