حدیث و روایات

عذاب آویزان شدن از مو و سایر عذاب‌های ذکر شده برای زنانی که موی خود را به نامحرم نشان می‌دهند، مستقیما در قرآن نیامده و منبع آن روایات است. این عذاب‌ها نتیجهٔ اعمالی چون بی‌توجهی به حجاب، آزار شوهر، عدم رعایت پاکیزگی و غسل، سبک شمردن نماز، زنا، خودنمایی، سخن‌چینی و دروغگویی است. در مقابل، رضایت شوهر برای زن بسیار ارزشمند است.

سند حدیثی که در آن امام علی (ع) به امام حسن (ع) می‌فرمایند: «گوش خود را از شنیدن غیبت پاک دار، زیرا شنوندهٔ غیبت، شریک غیبت‌کننده است» مرسل و ضعیف است. حتی با فرض صحت، امام حسن (ع) مرکز موعظه بوده‌اند، نه شنوندهٔ غیبت.

سازگاری با مردم نصف ایمان و نرمی با آنها نصف زندگی است. منظور از آمیزش با نیکان باطنا و با بدکاران ظاهرا، تحمل رنج‌ها و پرهیز از حمله به آنهاست، نه بی‌تفاوتی یا نفاق. این حدیث به سیاست‌های زندگی اجتماعی و رفتار سنجیده در برابر ناهنجاران اشاره دارد.

یکی از کارهای بسیار شرافتمندانه مردم بزرگ و ارجمند این است که از آنچه می‌دانند خود را به غفلت می‌زنند و نادیده می‌گیرند و چشم بر هم می‌گذارند و می‌گذرند. این به معنای پوشاندن عیوب دیگران و گذشت از خطاهایشان است، حتی اگر از آن‌ها آگاه باشند.

حدیثی از پیامبر (ص) نقل شده که زن را به استخوان کج تشبیه می‌کند: اگر او را به همان حال رها کنی، از او بهره خواهی برد و اگر تلاش کنی کژی او را برطرف کنی، او را درهم خواهی شکست. زیبایی زن در انحنای خلقت اوست و نباید انحنای طبیعی را با کجی اخلاقی اشتباه گرفت. زیبایی چشم و اندام انسان نیز در انحنای خاص آن‌هاست.