علم و دین

سفر در زمان با سفینه اراده الهی به هر شکل و در تمام ابعادش، به گذشته، حال، آینده، روح و زوایای پنهان و آشکارش امکان‌پذیر است. زمان مانند کلیدی است که با اراده الهی حاضر و غایب می‌شود و هر لحظه آن اگر شکار نشود، دیگر صید نخواهد شد.

به کارگیری عبارت «طب اسلامی» صحیح است، زیرا این اصطلاح به تلاش محقق برای استنباط روش‌های درمانی از منابع دینی اشاره دارد، همان‌طور که فقه اسلامی نیز بیانگر استنباط احکام از قرآن و سنت است. این به معنای وحیانی بودن طب اسلامی نیست، بلکه نشان‌دهنده تلاش برای بهره‌گیری از آموزه‌های دینی در حوزه درمان است.

نظریه فرگشت مبتنی بر نظریه داروین از دیدگاه اسلام باطل است. تکامل موجودات بر اساس انتخاب، اختیار و بندگی تعیین شده و می‌تواند به انحطاط یا تعالی منجر شود. مسخ موجودات و جهش ساختار باطنی نیز از همین سنخ است.

طب اسلامی دامنهٔ گسترده‌ای دارد و نباید آن را با طب جدید مقایسه کرد؛ زیرا طب اسلامی اصل و ریشهٔ طبابت است. شفا از آن خداست و قرآن و سنت بر اهمیت درمان تأکید دارند. کلمهٔ طب اسلامی را امامان به کار نبرده‌اند، اما خدا خود از دارو و درمان سخن گفته است.

خداوند به آب حیات می‌بخشد و مولکول‌ها از این قاعده مستثنی نیستند. H۲O تنها آدرسی برای آب حقیقی است و ممکن است پوشش‌های مختلفی داشته باشد؛ مهم محتواست، نه ظاهر. همانطور که انسانیت می‌تواند در قالب‌های مختلف ظاهر شود، آب نیز می‌تواند قالب‌های گوناگونی داشته باشد.

نظریات علمی دانشمندان به دلیل آمیختگی با جهل و مدیریت علم توسط شیاطین، متزلزل هستند. در عصر حاضر، شتاب جهل‌اندوزی از علم‌اندوزی بیشتر شده و جهل جایگزین علم گشته است. قوانین الهی ثابت و استوارند، اما علوم بشری در این زمانه با جهل همراه است.

برای توحیدی کردن ریشه علوم غیردینی مانند ریاضی و فیزیک، باید به انقلاب و جهاد علمی دست زد. این رویکرد به تهذیب علوم رایج کمک می‌کند و آن‌ها را در مسیر توحید قرار می‌دهد.

ریشهٔ تمام علوم از خداست، اما یافته‌های علمی بشر در حوزه‌های مختلف به دلیل گستردگی و تنوع، لزوما به یک نقطهٔ مشترک ختم نمی‌شوند. با این حال، همهٔ علوم در نهایت به خدا که منشأ اصلی آن‌هاست، بازمی‌گردند.

علم یک نور واحد است که شعبات مختلفی دارد و همه هماهنگ و یکپارچه هستند. پراکندگی علوم زمانی رخ می‌دهد که مدیریت آن از ناحیه عقل صورت نگیرد و با جهلیات مخلوط شود. علوم امروزی غالبا جهلیاتی با لعاب علم هستند که راه بندگی را تنگ می‌کنند و وحدت خود را از دست داده‌اند.

علم، چه منابع آن غربی باشد یا نباشد، اگر تحت مدیریت عقل و در مدار الهی قرار گیرد، می‌تواند چراغ راه هدایت، پیشرفت و سعادت باشد. اما علومی که سرمنشأشان مراکز کفر و الحاد است، بدون تطهیر و قرار گرفتن در مدار عقل، انسان را به سوی گمراهی و شیطنت سوق می‌دهد و بهره‌های متعالی از آن اخذ نخواهد شد. عقل، رهنما و کلید کار انسان است و دانش را کامل می‌کند.

حرکات کرات آسمانی لزوما گرد نیستند و مقصد به مبدأ منتهی شدن، به معنای گرد بودن نیست. مراد از آیهٔ «إنا لله و إنا إلیه راجعون» اقرار به مالکیت خدا بر وجود و سیر و سلوک انسان و منتهی شدن آن بسوی جزای الهی است. آیهٔ سوره نحل به حالات انسان در دنیا اشاره دارد و نه لزوما بازگشت به دوران کودکی.

آب (H۲O) تنها یکی از پیراهن‌هایی است که بر جان آب پوشش یافته است. آب می‌تواند البسهٔ دیگری داشته باشد که از حیث عناصر و ساختار متفاوت باشند، بنابراین نمی‌توان گفت تمام عناصر دیگر صرفا از اکسیژن و هیدروژن خلق شده‌اند.

منظور از دانش بدن‌ها در سخن پیامبر (ص) که در کنار دانش دین‌ها قرار گرفته، می‌تواند علومی چون طب، انسان‌شناسی، معرفت نفس و سایر علومی باشد که به شناخت جسم و روح انسان و نحوهٔ ادارهٔ آن می‌پردازد.

نظریه تکامل با نادیده گرفتن نقش خالق در خلقت و بقای هستی، مسموم‌ترین بخش خود را به نمایش می‌گذارد. خلقت در تمام مراحل نیازمند مطلق خداوند است و آیات قرآن کذب این نظریه را اثبات می‌کنند. برخی داروینیست‌ها نیز به چگونگی پیدایش اولین ماده نمی‌پردازند و این نظریه را صرفا برای توضیح تنوع حیوانی به کار می‌برند.

قانون بقای جرم و انرژی صحیح نیست، زیرا خداوند هر لحظه آفرینش نو به پا می‌کند و بر خلقتش می‌افزاید یا آن را می‌میراند. ذات ذرات و مواد می‌تواند منقلب شود و خلقتی جدید برای آن‌ها تقدیر گردد. اگر قانون بقا صحیح بود، عالم در همان ابتدایش می‌ماند، در حالی که معماری خلقت در حال نو شدن است.

صوت امواج اطلاعاتی هستند که توسط گوش دریافت و پردازش شده و شنوایی حاصل می‌شود. شنوایی در واقع نوری باطنی است که پرده از حقایق برمی‌دارد و صدا، صوت باطنی آدمی است. این نور صوتی باطنی، بخش خاصی از حقایق را آشکار می‌کند.

نور یکی از عناصر خلقت در کنار ظلمت است و تعریف آن سخت است زیرا نور تعریف‌گر هر چیزی است. نور روشنگر و حیات‌بخش است و آسمان‌ها و زمین از تنزیلات اصل نور آفریده شده‌اند. اولین نور ریشه و مادر تمام انوار عالم است و نور تفسیر و تاویل دارد.