قرآن و تفسیر

برای بهره‌مندی از خزائن الهی و علوم غیبی، باید به تداوم پاکی جسم و جان، مراقبات رحمانی، تمسک خالصانه به قرآن و عترت، تجهیز کامل به عقل و جنودش، و استفاده از راههای میانبر مانند یقین، حکمت، طلب رضا، تقویت ایمان و تقوا پرداخت. دعاهایی مانند دعای بیستم صحیفه سجادیه و دعای سمات نیز راهگشا هستند.

ذات خداوند با چشم سر یا چشم دل قابل رویت نیست، زیرا رویت به معنای احاطه است و خداوند محیط بر همه چیز است. چشم سر آثار مادی و چشم دل آثار ملکوتی را مشاهده می‌کند. نور الهی که در دل مؤمنان تجلی می‌یابد، همان ائمه اطهار (ع) هستند که دل‌ها را منور می‌سازند.