معرفت‌شناسی

تحقیق درباره زمان در مباحث توحیدی، درک ما را از عظمت پروردگار متعال افزایش می‌دهد و مانع از آن می‌شود که ذات حق را در قید زمان مقید سازیم. همچنین، فهم زمان به درک بهتر اسماء حسنای الهی و آیاتی چون «و ان یوما عند ربک کالف سنه» کمک می‌کند.

عقل زمانی حجت است که به معنای حقیقی آن باشد، نه هر شعوری. عقل محبوب‌ترین آفریده خداست و هدایت‌گر فکر و مکارم اخلاقی است. اطاعت از امام، عین اطاعت از خداست و سرپیچی عقل از آن، خلاف مرام عقل است؛ زیرا عقل به قدرت الهی یقین دارد و هیچ امر الهی را محال نمی‌شمارد.

برای مشکلات شرعی و مسائلی که در عوالم غیرمادی پیش می‌آید و در رساله‌های عملیه نیست، راهکار وجود دارد. دسترسی به احکام این عوالم، مانند علوم مادی، به صورت فطری و تعلیمی ممکن است و حتی دسترسی به حجت خدا در آن عوالم آسان‌تر است. با این حال، ممکن است خاطره این عوالم در گذر به دنیا فراموش شود.

خداوند می‌تواند بدون هیچ واسطه و اسبابی معرفت بیافریند، اما اگر اراده کند که با اسباب خلق معرفت کند، همانطور می‌شود که اراده فرموده است. هدایت به راه خدا تنها از طریق شناخت حجت خدا میسر است و لاغیر، زیرا اقتضای حکمت الهی هرچه باشد، همان می‌شود.

قلب سلیم، قلبی است که خالی از هرگونه شرک جلی و خفی بوده و تنها یاد خدا در آن تجلی دارد. این قلب حرم الهی است و محل انتشار نور و محبت الهی می‌شود. رجوع به قلب سلیم، به معنای پیوند یافتن با امام زمان (عج) است که قلب پاک و سالم عالم هستی است و محبت الهی را منتشر می‌کند.

شناخت ما از وجود خودمان و شناخت ما از امام زمان (عج) رابطه‌ای تنگاتنگ دارند. هرچه بیشتر خود را بشناسیم، به شناخت ذراتی از قامت والای ایشان دست می‌یابیم و این شناخت متقابل است.