معرفت‌شناسی

حقیقت آدمی با عناوین مختلفی چون «نفس، من، خود خودش، ماهیت، کینونت، ذات» نامیده می‌شود. این حقیقت، نور، روح، ارواح، قلب، عقل، جسم و اعضا و جوارح را داراست و به عنوان شاهنشاه بدن شناخته می‌شود.

خداوند مراقب کسانی است که او را یاد می‌کنند و خود را به او می‌سپارند. او از کسانی که عمرشان به سر نیامده مراقبت می‌کند و مرگ افراد به معنای پایان عمرشان است. این بدان معنا نیست که بلاها از مؤمنان دور می‌شود، بلکه در چارچوب حکمت الهی و پایان یافتن عمر رخ می‌دهد.

بهشت جای بدی نیست، بلکه مکانی است که تنها افراد خوب می‌توانند وارد آن شوند. بهشت پدر کسی را نمی‌گیرد؛ وقتی عمر کسی به پایان می‌رسد، اگر انسان خوبی باشد وارد بهشت می‌شود و اگر بد باشد وارد جهنم می‌گردد. پایان عمر باعث جدایی از دنیا می‌شود، نه خود بهشت.

در عالم هستی هیچ اتفاقی بدون حساب و کتاب خاصی تحقق نمی‌یابد و هر حادثهٔ کوچک و بزرگی از مجرای علم، مشیت، اراده، تقدیر و قضای الهی می‌گذرد. هرچه به انسان می‌رسد، چه خیر و چه شر، از جانب خداوند است و از خط امضای او گذر کرده است.

کار "بندچی" شبیه ماساژ و نوعی ورزش دادن پوستی، عروقی و عضلانی است. ترس و نظر می‌توانند بر اعضا و جوارح تاثیر گذاشته و آنها را سست کنند. افراد مجرب می‌توانند نسبت به تقویت آنها از تجارب خود بهره ببرند، اما از میزان مهارت بندچی‌های تبریز اطلاعی در دست نیست.

انسان‌های عادی می‌توانند گناه نکنند، زیرا خداوند هیچ‌کس را جز به اندازهٔ توانایی‌اش تکلیف نمی‌کند و قدرت مقاومت در برابر گناه را به انسان‌ها بخشیده است. هر انسانی می‌تواند با بندگی واقعی خدا، از هر گناهی دوری گزیند و این توانایی در او قرار داده شده است.

اگر از سلامتی جسم و روح خود اطمینان دارید، بار حافظه خود را از مسائل دنیوی و لهوی سبک کنید. سپس با تزکیه، معجون قرآن و عترت را به دل خود بچشانید تا حافظه زمینی و آسمانی شما تقویت شود.

نمی‌توان به طور دقیق درباره قد انسان اولیه سخن گفت، اما با توجه به انبساط فضا، تغییر جاذبه و سرعت، تغییراتی در اندام‌ها رخ داده و ممکن است قد انسان‌ها درازتر شده باشد. همچنین، نژاد انسان قبل از آدم ابوالبشر با انسان امروزی متفاوت بوده و قد و قواره آن‌ها نیز فرق داشته است.