مهدویت

زمان طلوع حضرت زینب کبری (س) در عصر ظهور حضرت بقیة الله الاعظم (عج) خواهد بود تا عالمیان از محضرشان بهره‌مند گردند. دعا برای بهره‌مندی از محضر ایشان، از خداوند درخواست می‌شود.

امام زمان (عج) که الگوی دیانت و عبادت هستند و احکام الهی از ایشان اخذ می‌شود، نماز را در اوقات شرعی هر منطقه جغرافیایی اقامه می‌فرمایند. ایشان عامل شرع و شریعت هستند و به زمان نماز در مناطق مختلف آگاهند.

اشاره به زمان ظهور در ماه‌های رجب، رمضان و محرم به معنای تعیین وقت قطعی نیست، بلکه دعایی برای تعجیل ظهور و درخواست از خدا برای تغییر در قضای الهی است. خداوند در لوح محفوظ هرچه بخواهد محو و اثبات می‌کند، لذا باید همواره منتظر ظهور بود.

ادعاهای احمدالحسن (یمانی دروغین) آنقدر واضح و آشکار است که هرگونه نقد او، نوعی تبلیغ برای او محسوب می‌شود. بهترین عکس‌العمل در برابر چنین فردی، ترک ذکر اوست؛ زیرا عظمت امام زمان (عج) و یاران حقیقی او، نیازی به اثبات ندارد و خود به خود قلوب را جذب می‌کند.

چنین روایتی مبنی بر مسلمان شدن مردم آمریکا در آخرالزمان و زودتر از بقیه ملت‌ها، وارد نشده است. قبل از ظهور امام زمان (عج)، بسیاری از ظالمان عالم از بین خواهند رفت و بسیاری از پیروان ادیان مختلف با ظهور ایشان، در برابر شکوه و علم ایشان تسلیم خواهند شد.

امام زمان (عج) از انجام کارهای خوب ما به گونه‌ای خوشحال می‌شوند که گویی تشنه‌ای آب خنک نوشیده، گرسنه‌ای غذای گوارا خورده، یا کسی به آرزوی خود رسیده است. این تشبیه نشان‌دهندهٔ عمق رضایت و شادی ایشان است.

بهترین کار برای خوشحال کردن امام زمان (عج)، انجام هر عمل نیک با خلوص نیت است. همچنین، تمسک به قرآن و عترت، تفکر در آیات الهی و محاسبه اعمال روزانه و شبانه، موجب رضایت ایشان می‌شود. در نهایت، هر عملی که خدا بپسندد، امام زمان را شاد می‌کند.

فرشتگان خاص الهی، نام مؤمنان و اعمالشان را به حضور امام زمان (عج) می‌برند. این امر به دلیل جایگاه ایشان به عنوان حجت خدا بر روی زمین صورت می‌گیرد.

برخی افراد به دلیل کر شدن گوش دل، بیماری قلبی، فرو رفتن در خواب غفلت و آلودگی به گناه، به سخنان امام زمان (عج) گوش نمی‌دهند. هدایت الهی برای این افراد طلب می‌شود.

اگر از کار خود شرمنده شوید، به سوی خدا توبه کنید و بر عدم تکرار خطا تصمیم بگیرید، امام زمان را مهربان‌تر از پیش خواهید یافت و مورد توجه حضرت قرار خواهید گرفت. ایشان همواره ناظر اعمال ما هستند و با توبه و پشیمانی، باب رحمت ایشان به روی ما گشوده می‌شود.

در عصر ظهور، حق ولایت امام زمان (عج) بر تمام حقوق دیگران اولویت دارد و خود ایشان مشخص خواهند کرد که آیا کسب اجازه از همسر برای یاری رساندن به ایشان واجب است یا خیر. هیچ سند قوی مبنی بر طلاق حضرت زینب (س) برای همراهی امام حسین (ع) در سفر کربلا وجود ندارد.

در دوران ظهور حضرت مهدی، نظام اقتصاد اسلامی بر پایه عدل و عدالت استوار خواهد بود و فقر و نیاز معنایی نخواهد داشت. تلاش و عمل، انعکاس کامل علم خواهد بود. نظام خمس، زکات و صدقات نیز خزینه عظیم حکومت دینی را تشکیل خواهد داد.

محبت به امام زمان (ع) زیباست، زیرا او محبوب خداست و دوست داشتن کسی که خدا دوستش دارد، پسندیده است. این ابراز علاقه اشکالی ندارد و نشان‌دهندهٔ عشق شما به خوبی‌ها و حجت خداست.

با ظهور امام زمان (ع)، مانند بهار، خوبی‌ها ظاهر می‌شود، محبت و مهربانی رشد می‌کند، فقر و ظلم ریشه‌کن می‌شود، عبادت خدا جان می‌گیرد و دل‌ها برای بندگی و انجام کارهای نیک آباد می‌شود. علم توسعه می‌یابد و عظمت خدا آشکار می‌گردد.

مجلس گناه دل امام زمان (ع) را ناراحت می‌کند. این تصور که چون گناهان زیادی در جامعه هست، پس گناه کردن ما مهم نیست، جاهلانه است. هر کس تاوان عمل خود را می‌پردازد و اگر یک گناه هم کم شود، خوب است. شرکت در مجالس گناه، مانند وارد کردن جراحتی به امام زمان (ع) است.

بر اساس نصوص قرآنی، روایی و بشارت‌های انبیاء، حجت خدا در روی زمین و آسمان‌ها، آقا بقیة الله الاعظم حضرت مهدی، حجت بن الحسن العسکری (عج) هستند. ایشان خاتم الوصیاء و نور اعظم الهی می‌باشند.

حضرت مهدی (عج) برای هدایت تمام مومنان دعا می‌کنند و اگر دعای ایشان نبود، همه هلاک می‌شدند. این دعا شامل کسانی هم می‌شود که کارهای بد انجام می‌دهند، تا به سمت خوبی هدایت شوند.

امام زمان (عج) با ناراحتی هر یک از محبان و شیعیان خود، محزون می‌شوند. ایشان به کودکان عطوفت ویژه‌ای دارند و از ناراحتی آن‌ها بیشتر اندوهگین می‌گردند.

برای اینکه بفهمید امام زمان (ع) از شما راضی هستند، به کارهای خوبتان توجه کنید. اگر خدا را عبادت می‌کنید، پدر و مادر و اطرافیانتان از شما راضی هستند و امر به معروف و نهی از منکر انجام می‌دهید، بدانید که امام زمان (ع) از شما خشنودند.

قربانی کردن گوسفند برای سلامتی امام زمان (ع) و تقسیم آن بین فقرا، عملی چند اجر دارد: عبادت بودن قربانی، تقسیم تحفه الهی، نیکویی فقیرنوازی و متنعم شدن فقرا از غذای خوب. این عمل مقبول درگاه الهی است و رسیدگی به فقرا در حد توان، مهم است.