مهدویت

دابة الارض که از نشانه های خروج است، همان امیرالمؤمنین علی (ع) هستند. ایشان در آخرالزمان رجعت فرموده و ماموریت‌های ویژه الهی را به سرانجام می‌رسانند و با مردم تکلم می‌کنند، چنانکه در آیه ۸۲ سوره نمل آمده است.

شرید» به معنای آواره و رانده شده است که حقش نادیده گرفته شده و جانش در خطر است. «طرید» به معنای طرد شده است که مظلومیت تک تک امامان در وجود او جمع شده است. «خائف» به معنای ترسان است، زیرا حضرت دشمنان زیادی دارد و جان مبارکش از کید دشمنان در امان نیست.

حدیث صحیح است و بیان می‌کند که هیچ‌کس جز خود امام زمان (عج) نمی‌تواند نقش او را در قبال نابودی کفر و شرک در جهان انجام دهد. این حدیث منافاتی با تشکیل دولت و حکومت اسلامی در سرزمین‌های اسلامی، فریضه امر به معروف و نهی از منکر، یا دفاع از سرزمین‌های اسلامی ندارد.

بردن نام و کنیهٔ اصلی امام زمان (عج) تا زمان ظهور ایشان بر اساس روایات معتبر منع شده است. بسیاری از علما این امر را حرام دانسته‌اند، اما برخی دیگر مانند خواجه نصیر طوسی آن را جایز شمرده‌اند و از زمان شیخ بهایی به بعد اختلاف نظر وجود دارد.

غلبه اسلام بر تمام ادیان وعده الهی است و همه به رسالت حضرت محمد (ص) اقرار خواهند نمود. همزمان با حضرت مهدی (عج)، حضرت مسیح (ع) نیز ظهور خواهند کرد و کسی که از فرمان حضرت مسیح (ع) سرپیچی کند و تابع حضرت مهدی (عج) نشود کافر خواهد بود، نه اینکه مسیحی یا یهودی باقی بماند.