نقد شبهات

تعبیر "انا الحق" حتی در معنای مجازی نیز اشکال دارد، زیرا "الحق" از اسماء حسنای الهی است و اختصاص به خداوند دارد. انتساب این اسم به خود، الحاد و کفر است. تعمیم آن به اسم "الله" نیز غلو و کفرگویی است. مخلوق باید عبدالحق باشد نه اینکه خود را حق بداند و کمال او در تواضع است.

نقد جملات عرفانی مانند "لاتاخذنی..." و "سبحانی ما..." به دلیل تغییر ضمایر قرآنی و نسبت دادن آن به خود، مصادره کلام الهی، تنظیم توحیدی به صورت مشرکانه، هماوردی با ذات خدا، خودنمایی و جاهل پنداری مخاطبان است. مجازگویی خطای عظیم را نمی‌پوشاند و رعایت ادب بندگی در هر شرایطی ضروری است.