محبت به اهل بیت به خاطر دنیا چگونه است؟

حب انواع و اصنافی دارد که میتواند شامل حب تاجرانه و حب عارفانه شود. حب مؤثر با آثار و با توقف در آثار حبی ناقص و غیر حقیقی است. حب اثر باید ما را به حب مؤثر برساند و جب مؤثر تحصیل نمیشود مگر با معرفت مؤثر، آثار راههای رسیدن به معرفت و محبت مؤثر میباشد.
کسی که با جمال شخصی عاشق او شود حب اش حب آثار است او عاشق صاحب جمال نیست بلکه عاشق همان جمال است. زیبایی، راهی به سوی محبوب است توقف در زیبایی پرستش آثار است. زیبایی و لذت حجابی است که از وراء آن، جذبات محبوب به سوی محب ارسال میشود و عاشق واقعی کسی است که در مدار جذب به سوی محبوب جذب گردد بی هیچ توقف در آیات و ظواهر و حجب.
معصومین علیهم السلام صراط مستقیم و قریب عشق الهی هستند آیات و اذکار حب الهی اند. تنها زمانی حب حضرات، حب الله محسوب میشود که محب به غایت این حب که عشق الهی است دست یابد و یا در تلاش رسیدن به آن باشد. یعنی از صراط و میقات عشق به لقاء الله برسد.
در محدوده حب صراط نیز اهداف مختلفی نهفته است، کسی که مقصد این راه را لذت و خوشی و تحصیل آرزو نیت نماید حب و عشق اش الهی نخواهد بود.
اگر نیت ما در عشق ائمه بهشت برین هم باشد این عشق، للهی(خدایی) نخواهد بود.

و قال ع: من أحب أن یکمل إیمانه فلیکن حبه لله و بغضه و رضاه « » و سخطه لله « (4)»:
و قال ع: من أعطى فی الله و منع فی الله و أحب فی الله [و أبغض فی الله‏] « (5)» فقد استکمل الإیمان‏
مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏12، ص: 228
قال: و قال أبو عبد الله علیه السلام:
«من أحبنا لله نفعه الله بذلک و لو کان أسیرا فی ید الدیلم، و من أحبنا لغیر الله فإن الله یفعل به ما یشاء. إن حبنا- أهل البیت- لیحط الذنوب عن العباد کما تحط الریح الشدیده الورق عن الشجر»
قرب الإسناد (ط - الحدیثه)، متن، ص: 39
عن الحسین بن علی (علیه السلام)، قال: من أحبنا لله وردنا نحن و هو على نبینا (صلى الله علیه و آله) هکذا- و ضم إصبعیه- و من أحبنا للدنیا فإن الدنیا تسع البر و الفاجر.
الأمالی (للطوسی)، النص، ص: 253