پیامبر (ص) در شب معراج چگونه با خداوند دیدار نمودند؟

تشخیص نوع و کیفیت لقاء سخت و دشوار است، اما به حتم از نوع بصری نیست! و مراد از رویت، دیدار آیات کبرای الهی است. رویت حکایت از احاطه میکند چه از نوع بصری باشد و یا فؤادی و عقلی و تنها اوست که بر هر چیزی احاطه دارد. و از طرف دیگر برای او بی نیاز از رویت شدن است.
به یقین لقاء رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در شب معراج ماورای لقاء جلالی و جمالی است، تصور لقاء حضرت از فهم و درک ما خارج است! چرا که شاهنشاه اسماء حسنای الهی به لقاء حضرت الله نائل میگردد، به عبارتی «جلال الله کمال الله نور الله جمال الله عبده و عبدالله و ...» به دیدار خدا میرود وجودی که شاهنشاه اسم مبارک بصیر است! چرا که رتبه علم برتر از بصیرت و حضرت مدینه علم را دارا هستند، به واقع مدینه علم، دار حکمت به دیدار خدا میرود. و بیشک معنای این دیدار و لقاء از سقف عقل و اندیشه ما فراتر است و شکی نیست که لقاء به دیدار ذات حق بر نمیگردد چرا که ذات مقدس الهی فراتر از آن است که وجودی به لقاء و دیدارش برسد. همچنین بی نیاز از دیدار شدن.
رسول اکرم ص نادیدنی ها را دیدار کردند.
یقین داریم که حضرت آیات کبرای الهی را دید اما این آیات چه بودند سر الاسرار است، آیا حقیقت آیات کبرای علوی بود؟؟؟ الله یعلم!!!
النجم : 11 ما کذب الفؤاد ما رأى‏
قلب (پاک او) در آنچه دید هرگز دروغ نگفت.
النجم : 18 لقد رأى‏ من آیات ربه الکبرى‏
به یقین از نشانه‏هاى بسیار بزرگ پروردگار خود مشاهده کرد.
عن ابى العالیه قال: سئل رسول الله صلى الله علیه و آله هل رأیت ربک لیله المعراج؟
قال: رأیت نهرا و رأیت وراء النهر حجابا، و رأیت وراء الحجاب نورا لم أر غیر ذلک.
تفسیر نور الثقلین، ج‏5، ص: 153

یقول: و لقد رآه نزله أخرى‏ فقال أبو الحسن علیه السلام ان بعد هذه الایه ما یدل على ما راى حیث قال: «ما کذب الفؤاد ما رأى‏» یقول: ما کذب فؤاد محمد ما رأت عیناه ثم أخبره بما راى فقال: لقد راى من آیات الکبرى فآیات الله غیر الله.

عن علی بن موسى الرضا ع قال قال یا أحمد ما الخلاف بینکم و بین أصحاب هشام بن الحکم فی التوحید- فقلت جعلت فداک قلنا نحن بالصوره- للحدیث الذی روی أن رسول الله ص رأى ربه فی صوره شاب- و قال هشام بن الحکم بالنفی للجسم- فقال یا أحمد إن رسول الله ص لما أسری به إلى السماء- و بلغ عند سدره المنتهى خرق له فی الحجب مثل سم لإبره- فرأى من نور العظمه ما شاء الله أن یرى- و أردتم أنتم التشبیه دع هذا یا أحمد لا ینفتح علیک هذا أمر عظیم‏
تفسیر القمی، ج‏1، ص: 21
عن علی بن أبی حمزه قال: سأل أبو بصیر أبا عبد الله ع و أنا حاضر فقال جعلت فداک کم عرج برسول الله ص فقال مرتین فأوقفه جبرئیل موقفا فقال له مکانک یا محمد فلقد وقفت موقفا ما وقفه ملک قط و لا نبی إن ربک یصلی فقال یا جبرئیل و کیف یصلی قال یقول سبوح قدوس أنا رب الملائکه و الروح سبقت رحمتی غضبی فقال اللهم عفوک عفوک قال و کان کما قال الله قاب قوسین أو أدنى‏ فقال له أبو بصیر جعلت فداک ما قاب قوسین أو أدنى‏ قال ما بین سیتها «1» إلى رأسها فقال کان بینهما حجاب یتلألأ یخفق «2» و لا أعلمه إلا و قد قال زبرجد فنظر فی مثل سم الإبره «3» إلى ما شاء الله من نور العظمه فقال الله تبارک و تعالى یا محمد قال لبیک ربی قال من لأمتک من بعدک قال الله أعلم قال علی بن أبی طالب أمیر المؤمنین و سید المسلمین و قائد الغر المحجلین «4» قال ثم قال أبو عبد الله ع- لأبی بصیر یا أبا محمد و الله ما جاءت ولایه علی ع من الأرض و لکن جاءت من السماء مشافهه.
الکافی (ط - الإسلامیه)، ج‏1، ص: 443
على بن ابى حمزه گوید: ابو بصیر از امام صادق علیه السلام پرسید و من حاضر بودم عرضکرد:
قربانت، پیغمبر صلى الله علیه و آله را چند مرتبه بمعراج بردند؟ فرمود: دو مرتبه، و جبرئیل او را در مقامى نگه داشت و گفت: در جایت بایست اى محمد! زیرا در جایى ایستاده‏ئى که هرگز هیچ فرشته و پیغمبرى در آنجا نایستاده است، همانا پروردگارت در نماز است، فرمود: اى جبرئیل! چگونه نمازى؟
گفت: میفرماید: سبوح، قدوس، منم پروردگار ملائکه و روح که رحمتم بر غضبم پیشى دارد، پیغمبر (ص)
فرمود: بار خدایا در گذشتت را خواهم، در گذشتت را خواهم، امام فرمود: و همچنان بود که خدا فرماید پیغمبر بمقام «قاب قوسین أو أدنى‏» رسید- 9 سوره 53-.
ابو بصیر بحضرت عرضکرد: قربانت، قاب قوسین أو أدنى‏ چیست؟ فرمود: بمقدار فاصله میان هلالى کمان تا سرش، سپس فرمود: و در میان آن دو حجابى میدرخشید و خاموش میشد و بگمانم فرمود: زبر جدى بود، پس پیغمبر نور عظمت را از اندازه سوراخ سوزن تا آنچه خدا خواهد (از کمترین درجه تا بالاترین مرتبه) مشاهده فرمود: و خداى تبارک و تعالى فرمود: اى محمد! عرضکرد: لبیک پروردگارم؛ فرمود کیست براى امتت بعد از تو؟ (رهبرشان کیست؟) عرضکرد: خدا داناتر است، فرمود: على بن ابى طالب است، امیر مؤمنان و سرور مسلمانان و پیشواى روسفیدان، دست و پا درخشانان، سپس امام صادق علیه السلام به ابو بصیر فرمود: اى ابا محمد! بخدا ولایت على علیه السلام از زمین نیامده، بلکه شفاها از آسمان رسیده است.
أصول الکافی / ترجمه مصطفوى، ج‏2، ص: 330
عن أبی الحسن الرضا ع فی قوله «عم یتساءلون ... إلخ» قال قال أمیر المؤمنین ع ما لله نبأ أعظم منی- و ما لله آیه أکبر منی، و قد عرض فضلی على الأمم الماضیه على اختلاف ألسنتها- فلم تقر بفضلی‏
تفسیر القمی، ج‏2، ص: 401