لطفا این حدیث را توضیح بفرمایید:
امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «إن لله عز و جل عبادا فی الأرض من خالص عباده ما ینزل من السماء تحفه إلى الأرض إلا صرفها عنهم إلى غیرهم و لا بلیه إلا صرفها إلیهم،
برای خدای عز و جل بندگانی در زمین هست از بندگان خالص که خدا تحفه ای از آسمان نمی فرستد مگر اینکه آن تحفه را از آن بندگان بر می گرداند به سوی دیگران؛ و بلایی نازل نمی شود مگر اینکه آن را متوجه اینان می کند.» (الکافی، ج2، ص253 )