مصداق حدیث «خداوند دوست دارد اثر نعمت خود را در بنده ببیند» چیست؟

در مسیر حلال نعمات الهی بایستی آثارش در وجود آدمی ظهور داشته باشد. بعنوان مثال ملبوسات و زینت آلات به دور از حرام و در جاده حلال باید مورد استفاده انسان قرار گیرد.
از جمله عظیم ترین نعمات الهی قرآن و عترت میباشد که میبایست آثار ظاهری و باطنی آنها از افکار و آمال و اعمال و رفتار آدمی ظهور و بروز داشته باشد و گرنه در حکم تکذیب و ضایع کننده آنها خواهد بود.
زیبایی های نعمات الهی بایستی مثل خورشید درخشان از جانب انسان بدرخشد.
نعمات الهی بایستی بر رونق بندگی الهی بیفزاید و بر ایمان و تقوایش فزونی بخشد.
شکر و حمد خاص و کثیر بر نعمات الهی جزء سیره بندگان خدا باشد.
الأعراف : 32 قل من حرم زینه الله التی‏ أخرج لعباده و الطیبات من الرزق قل هی للذین آمنوا فی الحیاه الدنیا خالصه یوم القیامه کذلک نفصل الآیات لقوم یعلمون
بگو: «چه کسى زینتهاى الهى را که براى بندگان خود آفریده، و روزیهاى پاکیزه را حرام کرده است؟!» بگو: «اینها در زندگى دنیا، براى کسانى است که ایمان آورده‏اند (اگر چه دیگران نیز با آنها مشارکت دارند ولى) در قیامت، خالص (براى مؤمنان) خواهد بود.» این گونه آیات (خود) را براى کسانى که آگاهند، شرح مى‏دهیم!
کان الحسن بن علی علیهما السلام إذا قام إلى الصلاه لبس أجود ثیابه فقیل له: بم تلبس أجود ثیابک؟ فقال: إن الله جمیل یحب الجمال، فأتجمل لربی و هو یقول خذوا زینتکم عند کل مسجد «6»، فأحب أن ألبس أجود ثیابی و قد مر استحباب الحلی للمرأه فی الصلاه.
هدایه الأمه إلى أحکام الأئمه علیهم السلام، ج-2، ص: 96
از خیثمه نقل شده است که امام حسن ع وقتی برای نماز ایستاد بهترین لباسش را پوشید . گفته شد ای پسر رسول خدا برای چه بهترین لباست را پوشیدی ؟ حضرت فرمود خداوند متعال زیباست و زیبایی را دوست دارد پس من هم برای پروردگارم خود را زینت کردم چرا که خداوند می فرماید اى فرزندان آدم! به هنگام عبادت لباسهاى شایسته به خود برگیرید پس منم دوست دارم بهترین لباسم را بپوشم.
ألبس و أتجمل، فإن الله جمیل یحب الجمال- و لیکن من حلال‏
، إن الله لم یحرم طعاما و لا شرابا من‏ حلال، و إنما حرم الحرام قل أو کثر،
تفسیر العیاشی، ج‏2، ص: 16
قال أمیر المؤمنین ع إن الله جمیل یحب الجمال و یحب أن یرى أثر النعمه على عبده.
امام على «ع»: خدا زیباست و زیبایى را دوست مى‏دارد؛ و دوست مى‏دارد که آثار نعمت را بر بنده خویش ببیند.
عن أبی عبد الله ع قال: إذا أنعم الله على عبده بنعمه فظهرت علیه سمی حبیب الله محدثا بنعمه الله و إذا أنعم الله على عبد بنعمه فلم تظهر علیه سمی بغیض الله مکذبا بنعمه الله.
هر گاه خدا بر بنده‏اش نعمتی عطا کند و این نعمت بر او ظاهر شود، وی حبیب خدا و گوینده نعمت او نامیده می‏شود و هر گاه نعمتی بر بنده‏ای ارزانی دارد ولی بر او آشکار نشود، او دشمن خدا و تکذیب‏کننده نعمت او شمرده می‏شود.

عن برید بن معاویه قال: قال أبو عبد الله ع لعبید بن زیاد إظهار النعمه أحب إلى الله من صیانتها فإیاک أن تتزین إلا فی أحسن زی قومک قال فما رئی عبید إلا فی أحسن زی قومه حتى مات.
امام صادق «ع»- از سخنان وى به عبید بن زیاد: آشکار کردن نعمت را خدا بیش از (پنهان) نگاه داشتن آن دوست مى‏دارد، پس جز این مباد که با بهترین شکل آرایش مرسوم قوم خویش خود را بیارایى. (راوى حدیث) مى‏گوید: عبید، از آن پس تا زمان مرگ خود جز با بهترین شکل و لباس در میان قوم خویش ظاهر نشد.
الکافی (ط - الإسلامیه)، ج‏6، از ص: 438 تا 440

الإمام الصادق «ع»: إن الله یحب الجمال و التجمل، و یبغض البؤس و التباؤس، فإن الله إذا أنعم على عبده بنعمه أحب أن یرى علیه أثرها. قیل:
کیف ذلک؟ قال: ینظف ثوبه، و یطیب ریحه، و یجصص دراه، و یکنس أفنیته، حتى أن السراج قبل مغیب الشمس ینفی الفقر و یزید فی الرزق.
الحیاه / ترجمه احمد آرام، ج‏5، ص: 90
امام صادق «ع»: خداوند زیبایى و آراستگى را دوست مى‏دارد، و ژولیدگى و فقیرنمایى را نمى‏پسندد؛ چون نعمتى به بنده خویش عطا کند، دوست دارد اثر آن را بر وى ببیند. پرسیدند: چگونه؟ فرمود: «با نظیف‏پوشى، استفاده از عطر، گچکارى خانه (و آراستن محل سکونت)، و جاروب کردن (و تمیز نگاهداشتن) حیاط؛ حتى اینکه روشن کردن چراغ- پیش از غروب خورشید- فقر را مى‏زداید و بر روزى مى‏افزاید».