قدرت از افعال الهی محسوب میشود، به عبارتی صفت فعلی الهی است! ذات خدا براتر از آن است که با قدرت به وصف آید یعنی از قدرت برتر است!
عن ابن أبی عمیر عن ابن أذینه عن أبی عبد الله ع فی قوله تعالى ما یکون من نجوى ثلاثه إلا هو رابعهم و لا خمسه إلا هو سادسهم- فقال هو واحد واحدی الذات بائن من خلقه و بذاک وصف نفسه و هو بکل شیء محیط بالإشراف و الإحاطه و القدره- لا یعزب عنه مثقال ذره فی السماوات و لا فی الأرض و لا أصغر من ذلک و لا أکبر بالإحاطه و العلم لا بالذات لأن الأماکن محدوده تحویها حدود أربعه فإذا کان بالذات لزمها الحوایه.
الکافی (ط - الإسلامیه)، ج1، ص: 127
تمام صفات به نوعی صفات فعل خداست، در واقع هر وصفی که هست وصف ذات الهی نیست چرا که ذات الهی وصف ناپذیر است پس آنچه وصف میشود وصف فهل الهی است.
البته به تسامح میتوان بعضی از اسماء را صفات ذات در نظر بگیریم که در واقع آن صفات «نفی الصفات» از ذات است، مثل سبحان الله و الله الکبر.
اما به تسامح و از روی «لاتعطیل و لا تشبیه» میتوانیم صفت احدیت را صفات ذات بگیریم و این صفت به واقع صفات را از ذات نفی و ذاتت را منزه از وابستگی به صفت و بالاتر از آن معرفی میکند!
در واقع احدیت و امثال آن صفاتی هستند که نفی صفات میکنند و هر چه صفات متعالی است بعنوان املاک و دارایی و آثار و آیات الهی معرفی میکنند.
سوره توحید احدیت را با صمدیت و صمدیت را با لم یلد و لم یولد و آن را با و لم یکن له کفوا احد تفسیر میکند! پس احدیت نفی کفویت از ذات است.
پس:
با عنایت به تفسیر صمد از حکمت امام حسین علیه السلام، احد به معنای صمد و صمد اثبات عدم صدور صفات از ذات و ذات از صفات و در آخر نفی مطلق کفو از ذات میکند.
لم یلد و لم یولد. و لم یکن له کفوا أحد لم یلد لم یخرج منه شیء ... تعالى أن یخرج منه شیء و أن یتولد منه شیء کثیف أو لطیف- و لم یولد لم یتولد من شیء و لم یخرج من شیء
او توصیفگر و بی نیاز از صفت است و فراتر از وصف و صفت و هر موصوفی است.
, [24.01.23 16:33]