منظور از ذکر باطن در حدیث مطرح شده چیست؟

سوال740 :
🌹امام باقر عليه السلام : 🍃ذكرُ اللِّسانِ الحَمدُ وَالثَّناءُ وَ ذِكرُ النَّفسِ الجَهدُ وَالعَناءُ وَذِكرُ الرّوحِ الخَوفُ وَالرَّجاءُ وَذِكرُ القَلبِ الصِّدقُ وَالصَّفاءُ وَذِكرُ العَقلِ التَّعظيمُ وَالحَياءُ وَذِكرُ المَعرِفَةِ التَّسليمُ وَالرِّضا وَذِكرُ السِّرِّ الرُّؤيَةُ وَاللِّقاءُ؛ 🍃ذكر زبان حمد و ثناء، ذكر نفس سختكوشى و تحمل رنج، ذكر روح بيم و اميد، ذكر دل صدق و صفا، ذكر عقل تعظيم و شرم، ذكر معرفت تسليم و رضا و ذكر باطن مشاهده و لقا است. 📗(مشكاة الانوار، ص 113)
سلام سوال 740درحدیث بالا ذکر باطن را قسمت اخر را توضیح بفرمائید تا کامل یاد بگیرم
🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ740
🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
🔆🌸🔅روِيَ عَنْ بَعْضِ الصَّادِقِينَ أَنَّهُ قَالَ الذِّكْرُ مَقْسُومٌ عَلَى سَبْعَةِ أَعْضَاءٍ- اللِّسَانِ وَ الرُّوحِ وَ النَّفْسِ وَ الْعَقْلِ وَ الْمَعْرِفَةِ وَ السِّرِّ وَ الْقَلْبِ وَ كُلُّ وَاحِدٍ يَحْتَاجُ إِلَى اسْتِقَامَةٍ فَاسْتِقَامَةُ اللِّسَانِ صِدْقُ الْإِقْرَارِ وَ اسْتِقَامَةُ الرُّوحِ صِدْقُ الِاحْتِضَارِ وَ اسْتِقَامَةُ النَّفْسِ صِدْقُ الِاسْتِغْفَارِ وَ اسْتِقَامَةُ الْقَلْبِ صِدْقُ الِاعْتِذَارِ وَ اسْتِقَامَةُ الْعَقْلِ صِدْقُ الِاعْتِبَارِ وَ اسْتِقَامَةُ الْمَعْرِفَةِ صِدْقُ الِافْتِخَارِ وَ اسْتِقَامَةُ السِّرِّ السُّرُورُ بِعَالَمِ الْأَسْرَارِ وَ ذِكْرُ اللِّسَانِ الْحَمْدُ وَ الثَّنَاءُ وَ ذِكْرُ النَّفْسِ الْجُهْدُ وَ الْعَنَاءُ وَ ذِكْرُ الرُّوحِ الْخَوْفُ وَ الرَّجَاءُ- وَ ذِكْرُ الْقَلْبِ الصِّدْقُ وَ الصَّفَاءُ وَ ذِكْرُ الْعَقْلِ التَّعْظِيمُ وَ الْحَيَاءُ وَ ذِكْرُ الْمَعْرِفَةِ التَّسْلِيمُ وَ الرِّضَا وَ ذِكْرُ السِّرِّ الرُّؤْيَةُ وَ اللِّقَاءُ
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار، النص، ص: 55
❄️🔅❄️ذكر حقّ بين هفت عضو از اعضاى انسان تقسيم شده: زبان، روح و جان، عقل، معرفت، سر و قلب، و هر يك از آنها نياز به استقامت دارند. استقامت زبان به راستى در گفتار است، و استقامت روح به درستى ذهن و حضور آن است، و استقامت جان به درستى در توبه كردن است، و استقامت قلب به درستى در عذر خواهى، و استقامت عقل به درستى در پند گرفتن است، و استقامت شناخت به درستى در سرافرازى، و استقامت سر متوجه بودن به عالم اسرار است. پس ذكر زبان حمد و ثناست، و ذكر نفس كوشش و تلاش، و ذكر روح ترس و اميد، و ذكر قلب راستى و صميميت، و ذكر عقل تعظيم و حيا، و ذكر معرفت تسليم و رضا، و ذكر سرّ مقام شهود حق و لقاء اللَّه است.
🔆🔅🌱ذکر آغازی دارد و انجامی! سرآغازش از زبان بوده که بمنزله دعوت از معبود برای دیدار است، که تحقق این دیدار با سویدا و سرّ تحصیل میشود، در واقع ذکر سرّ آدمی حاصل و نتیجه ذکر میباشد.
🔆🔅🌱ذکر ابزاری برای جلب توجه مذکور(معبود) است، که با دیدار اهداف ذکر، عملی میگردد. یعنی دیدار حاصل و ثمر و نتیجه ذکر است.
🔆🔅🌱دیدار درواقع همان ذکر صدر در صدی است که با ابتدا و انتهای وجود آدمی انجام می پذیرد، دیدار همان ذکر سرّ عسلی است که با شهد ذکر ابعاد شش گانه انجام میپذیرد.