آیا ملاک دوست داشتن طرفین باید تقوا باشد؟ منشاء دوستی باید خدا باشد وگرنه دوستی نیست؟

سوال968:
سوال اعتقادی آیا ملاک دوست داشتن طرفین باید تقوا باشد؟ منشاء دوستی باید خدا باشد وگرنه دوستی نیست؟
🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ968
🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
🔆🔅🌱محبت آیت و اسباب توجه بسوی خداست ولی اگر عامل غفلت شود ، نعمت تبدیل به نقمت خواهد شد!
🔆🔅🌱توجه نماییم که محبت زیباترین راه بسوی خداست نه آنکه سبیل دوری از خدا باشد!
🔆🔅🌱محبت، نمک الهی است که نبایستی با غفلت از خدا نمکدان شکسته شود!
🌸🔅🌱قالَ الصَّادِقُ ع الْمُحِبُّ فِي اللَّهِ مُحِبُّ اللَّهِ وَ الْمَحْبُوبُ فِي اللَّهِ حَبِيبُ اللَّهِ لِأَنَّهُمَا لَا يَتَحَابَّانِ إِلَّا فِي اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ فَمَنْ أَحَبَّ عَبْداً فِي اللَّهِ فَإِنَّمَا أَحَبَّ اللَّهَ تَعَالَى وَ لَا يُحِبُّ اللَّهَ تَعَالَى إِلَّا مَنْ أَحَبَّهُ اللَّهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَفْضَلُ النَّاسِ بَعْدَ النَّبِيِّينَ ص فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ الْمُحِبُّونَ لِلَّهِ الْمُتَحَابُّونَ فِيهِ وَ كُلُّ حُبٍّ مَعْلُولٍ يُورِثُ فِيهِ عَدَاوَةً إِلَّا هَذَيْنِ وَ هُمَا مِنْ عَيْنٍ وَاحِدَةٍ يَزِيدَانِ أَبَداً وَ لَا يَنْقُصَانِ أَبَداً
قَالَ اللَّهُ تَعَالَى- الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ لِأَنَّ أَصْلَ الْحُبِّ التَّبَرِّي عَنْ سِوَى الْمَحْبُوبِ وَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع إِنَّ أَطْيَبَ شَيْ‏ءٍ فِي الْجَنَّةِ وَ أَلَذَّهُ حُبُّ اللَّهِ وَ الْحُبُّ فِي اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ- وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ وَ ذَلِكَ أَنَّهُمْ إِذَا عَايَنُوا مَا فِي الْجَنَّةِ مِنَ النَّعِيمِ هَاجَتِ الْمَحَبَّةُ فِي قُلُوبِهِمْ فَيُنَادُونَ عِنْدَ ذَلِكَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ‏
مصباح الشريعة، ص: 194
☀️ حضرت صادق (ع) فرمود: كسى كه در راه خدا محبت پيدا مى‏كند، محب خداست و شخصى كه در اين مورد طرف اين گونه محبت قرار مى‏گيرد، محبوب و حبيب خدا مى‏شود، زيرا محبت كه در اين ميان جريان پيدا مى‏كند، در راه خداست.
رسول اكرم (ص) فرموده است: هر مردى با كسى كه با آن علاقه‏مند است محشور است، پس كسى كه دوست بدارد بنده‏اى را در راه خدا، خدا را دوست داشته است، و خدا را دوست نمى‏دارد مگر آنكه خدا او را دوست داشته باشد.
پيغمبر خدا (ص) فرموده است: برترين مردم بعد از انبياى الهى، در دنيا و آخرت آنانى هستند كه خدا را دوست داشته، و همديگر را در راه خدا دوست مى‏دارند. و هر محبتى كه سالم نبوده و براى خدا نيست: در نتيجه موجب دورى از محبوب و بلكه بغض و عداوت مى‏شود، و فقط حب به خداوند و محبت در راه خداست كه آنها از يك سر چشمه جريان پيدا كرده، و پيوسته در افزونى و زيادتى هستند، و هرگز ضعف و نقصانى در آنها پيدا نخواهد شد. خداوند متعال مى‏فرمايد: دوستان در روز قيامت دشمن همديگر مى‏شوند مگر آنان كه از گروه پرهيزكاران باشند. زيرا أصل محبت و ريشه آن از تبرى كردن و دور شدن از غير محبوب و يا نديدن كوچكترين نقطه ضعف براى محبوب صورت مى‏گيرد.
و أمير المؤمنين فرموده است: پاكيزه‏ترين و لذيذترين چيزى كه در بهشت مورد استفاده قرار مى‏گيرد، محبت بر خدا، و محبت در راه خدا و ستايش كردن و حمد پروردگار متعال است- خداوند متعال مى‏فرمايد: و آخرين اظهار و دعاى آنان حمد و ستايش خداوند عزيز است. آرى اهل بهشت چون نعمت‏هاى بهشتى و لذائذ و خوشى‏هاى فراوان جنت را مشاهده نمودند: محبت الهى در دل آنان به هيجان و جوش آمده، و در اين جاست كه به ستايش و حمد پروردگار متعال مشغول مى‏شوند.
مصباح الشريعة / ترجمه مصطفوى، متن، ص: 441