آیا گوش ندادن به صوت قرآن قاریان اهل سنت ،ارادت به مولا امیرالمومنین علیه السلام ب حساب می آید؟

سوال1814 :
سلام علیکم استاد بزرگوار آیا گوش ندادن به صوت قرآن قاریان اهل سنت ،ارادت به مولا امیرالمومنین علیه السلام ب حساب می آید؟
🌸🔆❄️بسم الله الرحمن الرحیم❄️🔆🌸
#پاسخ1814
🍀🔅🌟سلام علیکم🌟🔅🍀
🌻🍀🌱🌱🍀🌻
🔆🔅🌱اهل سنت نسبت به اهل بیت علیهم السلام دارای رتبه های گوناگونی هستند! گروهی اهل بیت علیهم السلام را دوست دارند اما منکر امامت آنها هستند! گروهی دیگر دوستشان نمیدارند و به دشمنی بر علیه حضرات قیام میکنند، مثل ناصبیان(وهابیان و داعشیان و …)
🔆🔅🌱خلاصه آنکه قرآن بدون عترت معنایی ندارد، چرا که زمانی بالای نیزه ها پرچم نفاق و ریائی میشود برای مقابله با مولا علی علیه السلام و زمانی دیگر و در عصری دیگر ورد زبان داعشیان میگردد و با نام قرآن حدود الهی شکسته میگردد، لذا بدون ضرورت استماع کلام الهی از ناحیه غافلان و جاهلان و دشمنان خدا جایز نخواهد بود، چرا که علاوه بر بی روح بودن چنین قرآئت هایی ابزار فریبی میشود در دستان معاندان و باعث پنهان ماندن باطن خبیث دشنان اهل بیت علیهم السلام میشود، کلام الهی در میان این گروه همچون حجابی است که چهره ی منافق در پشت آن پنهان بماند!
🔆🔅🌱قرآن بدون ولایت علی علیه السلام قرآن بدون قرآن است! حنجره اش حنجره ی نفاق است هر چند صوت خزین و به ظاهر لطیف و دلربایی داشته باشد!
🔆🔅🌱قاری بدون مهر و ولایت اهل بیت علیهم السلام
🌻🔅🌱الإسراء : 82 وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنينَ وَ لا يَزيدُ الظَّالِمينَ إِلاَّ خَساراً
🌷و از قرآن، آنچه شفا و رحمت است براى مؤمنان، نازل مى‏كنيم و ستمگران را جز خسران (و زيان) نمى‏افزايد.
🔆🔅🌱قاری معاند اهل بیت علیهم السلام قاری فرو رفته در شرک و شک است!
🌸🔅🌱و سَمِعَ ع رَجُلًا مِنَ الْحَرُورِيَّةِ يَتَهَجَّدُ وَ يَقْرَأُ فَقَالَ نَوْمٌ عَلَى يَقِينٍ خَيْرٌ مِنْ صَلَاةٍ [عَلَى‏] فِي شَك‏
نهج البلاغة (للصبحي صالح)، ص: 485
🌷امام علی(علیه السلام )شنید، مردی از خوارج «حَروُریّه» (منسوب به حروراء نزدیک نهروان) نماز شب خوانده و قرآن تلاوت می کند، فرمود: خواب همراه یقین بهتر از نماز با شک است».
🌸🔅🌱 و قَالَ ص: رُبَّ تَالٍ لِلْقُرْآنِ وَ الْقُرْآنُ يَلْعَنُه‏
مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏4، ص: 249
🌷چه قاریان قرآنی که قرآن آنها را لعنت میکند!
🍀🔅🌱 إرْشَادُ الْقُلُوبِ، خَرَجَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنْ مَسْجِدِ الْكُوفَةِ مُتَوَجِّهاً إِلَى دَارِهِ وَ قَدْ مَضَى رُبْعٌ مِنَ اللَّيْلِ وَ مَعَهُ كُمَيْلُ بْنُ زِيَادٍ وَ كَانَ مِنْ خِيَارِ شِيعَتِهِ وَ مُحِبِّيهِ فَوَصَلَ فِي الطَّرِيقِ إِلَى بَابِ رَجُلٍ يَتْلُو الْقُرْآنَ فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ وَ يَقْرَأُ قَوْلَهُ تَعَالَى أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ‏
بِصَوْتٍ شَجِيٍّ حَزِينٍ فَاسْتَحْسَنَ كُمَيْلٌ ذَلِكَ فِي بَاطِنِهِ وَ أَعْجَبَهُ حَالُ الرَّجُلِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَقُولَ شَيْئاً فَالْتَفَتَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِلَيْهِ وَ قَالَ يَا كُمَيْلُ لَا تُعْجِبْكَ طَنْطَنَةُ الرَّجُلِ إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَ سَأُنَبِّئُكَ فِيمَا بَعْدُ فَتَحَيَّرَ كُمَيْلٌ لِمُكَاشَفَتِهِ لَهُ عَلَى مَا فِي بَاطِنِهِ وَ لِشَهَادَتِهِ بِدُخُولِ النَّارِ مَعَ كَوْنِهِ فِي هَذَا الْأَمْرِ وَ تِلْكَ الْحَالَةِ الْحَسَنَةِ وَ مَضَى مُدَّةٌ مُتَطَاوِلَةٌ إِلَى أَنْ آلَ حَالُ الْخَوَارِجِ إِلَى مَا آلَ وَ قَاتَلَهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع وَ كَانُوا يَحْفَظُونَ الْقُرْآنَ كَمَا أُنْزِلَ فَالْتَفَتَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع إِلَى كُمَيْلِ بْنِ زِيَادٍ وَ هُوَ وَاقِفٌ بَيْنَ يَدَيْهِ وَ السَّيْفُ فِي يَدِهِ يَقْطُرُ دَماً وَ رُءُوسُ أُولَئِكَ الْكَفَرَةِ الْفَجَرَةِ مُحَلَّقَةٌ عَلَى الْأَرْضِ فَوَضَعَ رَأْسَ السَّيْفِ عَلَى رَأْسٍ مِنْ تِلْكَ الرُّءُوسِ وَ قَالَ يَا كُمَيْلُ أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً
أَيْ هُوَ ذَلِكَ الشَّخْصُ الَّذِي كَانَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ فَأَعْجَبَكَ حَالُهُ فَقَبَّلَ كُمَيْلٌ قَدَمَيْهِ وَ اسْتَغْفَرَ اللَّهَ وَ صَلَّى عَلَى مَجْهُولِ الْقَدْرِ.
بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج‏33، ص: 400
🌷امیرالمومنین علیه السلام شبى از مسجد كوفه بطرف خانه‏اش بيرون شد و يك چهارم شب گذشته بود كميل بن زياد كه از بزرگان و نيكان شيعه و از دوستان آن حضرت بود همراه او روان شد در راه بدر خانه‏ى مردى رسيد كه در آن وقت شب قرآن ميخواند و گفته‏ى خداى تعالى را كه در قرآنست ميخواند:

«أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ» «1» با آوازى غمگين و دلنشين كميل بن زياد در باطن او را ستايش كرد و نيكو شمرد، حال آن مرد كميل را بشگفت آورد امّا بدون اينكه چيزى بگويد.
حضرت امام على عليه السّلام متوجه كميل شد و فرمود: اى كميل بشگفت نياورد ترا صداى دلنشين اين مرد همانا اين مرد اهل آتش است و بزودى بعد از اين ترا از حال او خبر خواهم داد. كميل متحير و سرگردان شد از اينكه على عليه السّلام از باطن او آگاه شد و گواهى داد كه آن مرد اهل آتش خواهد بود با وجود اينكه سرگرم عبادت بود و درين حالت خوب (كه راز و نياز بود) قرار گرفته بود آنهم در اين وقت از شب.
كميل خاموش گرديد، امّا در حالت شگفت و انديشه و فكر درين امر. زمانى طولانى و دراز از داستان گذشت تا اينكه حال خوارج نهروان برگشت به عاقبت كارشان و با امير المؤمنين جنگيدند و آن جماعت حافظ قرآن بودند بهمان طورى كه بر پيامبر نازل شده بود امير المؤمنين در صحنه‏ى پيكار توجهى به كميل كرد و حال آنكه كميل در پيش روى على عليه السّلام ايستاده بود و شمشير على در دستش بود و از آن شمشير خون مى‏چكيد و سرهاى آن كافران و فاجران روى زمين را پر كرده بود.
على عليه السّلام سر شمشيرش را بر يكى از آن سرها فرو كرد و فرمود اى كميل أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً
يعنى اى كميل اين سر همان كسى است كه اين آيه را در آن شب با صدائى حزين ميخواند و ترا حال او بشگفت آورد. سپس كميل پاهاى امير المؤمنين را بوسيد و طلب آمرزش از خدا كرد، سپس درود خدا بر محمّد و آل محمّد و على كه قدرش در اجتماع مجهول و پنهان مانده بود فرستاد.
إرشاد القلوب / ترجمه رضايى، ج‏2، ص: 38
🌸🔅🌱عنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ قُرَّاءُ الْقُرْآنِ ثَلَاثَةٌ رَجُلٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَاتَّخَذَهُ بِضَاعَةً وَ اسْتَأْجَرَ بِهِ الْمُلُوكَ وَ اسْتَطَالَ عَلَى النَّاسِ وَ رَجُلٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَحَفِظَ حُرُوفَهُ وَ ضَيَّعَ حُدُودَهُ وَ رَجُلٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَوَضَعَ دَوَاءَ الْقُرْآنِ عَلَى دَاءِ قَلْبِهِ فَأَسْهَرَ بِهِ لَيْلَهُ وَ أَظْمَأَ بِهِ نَهَارَهُ وَ قَامَ بِهِ فِي مَسَاجِدِهِ وَ تَجَافَى بِهِ عَنْ فِرَاشِهِ فَبِأُولَئِكَ يَدْفَعُ اللَّهُ الْبَلَاءَ وَ يُزِيلُ الْأَعْدَاءَ وَ بِأُولَئِكَ يُنَزِّلُ اللَّهُ الْغَيْثَ مِنَ السَّمَاءِ وَ بِأُولَئِكَ يرد [يُدِيلُ‏] اللَّهُ مِنَ الْأَعْدَاءِ وَ اللَّهِ لَهَؤُلَاءِ فِي قُرَّاءِ الْقُرْآنِ أَعَزُّ مِنَ الْكِبْرِيتِ الْأَحْمَر
جامع الأخبار(للشعيري)، ص: 48

🌸🔅🌱 از امام محمد باقر (ع) فرمود خوانندگان قرآن سه‏اند مرديكه بخواند قرآن را پس فرا گيرد آن را سرمايه و بكشد بآن بخود پادشان را و بزرگى كند بر مردمان و مرديكه بخواند قرآن را پس حفظ كند حروف آن را و ضايع گرداند حكمهاى آن را و مرديكه بخواند قرآن را پس بگذارد دواء قرآن را بر درد دل خود پس بيدار گرداند بآن شب خود را و تشنه دارد بآن روز خود را و ايستاده بآن در مسجدهاى خود خالى سازد بآن پهلوهاى خود را از فراش‏ خود پس بسبب اينها دفع ميكند خدا بلا را و باينها فرو ميفرستد خدا باران از اسمان و باينها غالب ميگرداند خدا بر دشمنان و بخدا سوگند كه اينها در خواندن قران عزيزتراند از كبريت احمر و فرمود پيغمبر (ص) كه بسا قرآن خوان كه قرآن لعنت كند او را و فرمود پيغمبر (ص) كه هر كه تعليم كند فرزند خود را قرآن چنان باشد كه حج خانه خدا كرده ده هزار حج و عمره كرده است ده هزار عمره را آزاد كرده است ده هزار بنده از فرزندان اسماعيل (ع) و جهاد كرده است ده هزار جهاد و طعام داده هزار درويش مسلمان گرسنه را و چنان باشد كه پوشيده است ده هزار برهنه مسلمان را و نوشته شود از براى او بهر حرفى ده ثواب و محو شود از وى ده گناه و باشد با وى در قبر وى تا آنكه برخيزد و سنگين باشد ترازوى عمل او و بگذرد بر صراط چون برق جهنده و مفارقت نكند از وى قرآن تا فرود آورد او را بمنزل كرامت فاضلترين آنچه او آرزو دارد و از حضرت امام جعفر صادق (ع) فرمود هر كه تفسير كند قرآن را براى خود پس راست تفسير كند اجر داده نشود و اگر خطا كند هست گناه آن بر وى‏
كاشف الأستار- ترجمه جامع الأخبار، ص: 199