احکام فقهی

مستی خواب (سکر النوم) به معنای غلبه خواب بر حواس است که باعث از دست دادن هوش و هذیان‌گویی می‌شود، اما با مستی شراب متفاوت است. در این حالت، مؤمن سلامتی دلش محفوظ می‌ماند و نباید با وجود چنین حالتی مشغول نماز شد تا از هذیان‌گویی جلوگیری شود.

بر اساس روایات متعدد، شطرنج هم‌ردیف قمار و از مصادیق رجس و لهویات شمرده شده و موجب قساوت قلب و بازدارنده از کارهای مهم است. برخی روایات آن را از اختراعات شیطان و موجب سحرزدگی و جذب اجنه دانسته‌اند. تقلب در آن نیز گناهی بزرگ شمرده شده است.

گناهان کبیره در قرآن شامل شرک به خدا، یأس از رحمت او، ایمنی از مکرش، عقوق والدین، قتل نفس، نسبت ناروا به پاکدامن دادن، خوردن مال یتیم، فرار از جهاد، خیانت در بیت‌المال، نپرداختن زکات، شهادت دروغ، میگساری، ترک نماز و پیمان‌شکنی است. گناه صغیره یا لمم، به معنای قصد گناه بدون انجام آن است.

اشتغال به فعالیت‌های جانبی و هنری که صرفا جنبهٔ دنیایی دارند، تا زمانی که اسباب فراموشی و غفلت از یاد خدا نشوند و به تقویت ذکر الهی کمک کنند، عملی عبادی محسوب می‌شود. هدف و نیت در این فعالیت‌ها نقش مهمی دارد.

اقامت در کربلا به قصد زیارت و با شور و حال حسینی، حسن خاص خود را دارد و دارای اجر و مزد ویژه‌ای است. آنچه مورد نکوهش است، وطن گرفتن کربلا به گونه‌ای است که شور و سوز حسینی تضعیف شود و آن مکان شریف به استراحتگاه زائر تبدیل گردد؛ چرا که در این صورت، زیارت حضرت شبیه مسافرت‌های معمولی خواهد شد.

سابقه سحر به زمان تمرد شیطان و شاید قبل از خلقت آدم برمی‌گردد و در زمان حضرت سلیمان نیز سحر وجود داشته است، چنانکه قرآن در سوره بقره به آن اشاره کرده است. طلسمات کدهای ویژه و حساسی هستند که با سامانه جسم و جان راه اندازی شده و بسیار خطرناک هستند و ذکر و یاد الهی راه خلاصی از آن‌هاست. در عصر حاضر نیز قرآن و مناجات‌های خاص ابزار مؤثری برای ابطال سحر می‌باشند.

حرمت شراب در قرآن کریم به صورت تدریجی نازل شده است. ابتدا در سوره نحل به عنوان یکی از مواهب الهی که ممکن است مورد سوء استفاده قرار گیرد معرفی شده، سپس در سوره بقره گناه و زیان آن بیشتر از منافعش دانسته شده و در نهایت در سوره مائده به عنوان عملی پلید و شیطانی که باید از آن دوری کرد، معرفی شده است.