احکام فقهی

گفتن «یا علی علیه السلام» در پایان محاورات، اگر به عنوان جایگزین ذکر خدا و به قصد فراموشی او باشد، شرک محسوب می‌شود. اما اگر به عنوان وسیله‌ای برای یاد خدا و ابراز محبت به آن حضرت باشد، صحیح است. معصومین علیهم السلام بهترین وسیله برای تقرب به خداوند هستند و نباید آن‌ها را مقصد نهایی قرار داد یا از نامشان سوء استفاده کرد.

استخاره به معنای واقعی، یعنی طلب خیر از خداوند، همیشه مقبول و مطلوب است و نوعی دعا برای ختم به خیر شدن کارهاست که در انجام هر کار ریز و درشت لازم است. استخاره در کار خیر زمانی معنی دارد که قصد انتخاب احسن باشد و گرنه بی‌معناست. بهترین راه استخاره استفاده از دعاهای ماثور اهل بیت (ع) است.

حدیثی مرسل وارد شده که بر اساس آن، قرار دادن دست راست بر ناف زن هنگام جماع و خواندن هفت مرتبه سوره قدر، می‌تواند در تعیین جنسیت فرزند مؤثر باشد. هرچند اجابت این خواسته در نهایت به خواست الهی بستگی دارد، اما عمل به آن به صورت رجاء اشکالی ندارد.

وظیفهٔ شما این است که از مواضع و میادین گناه و معصیت فرار کنید. هیچ چیز عزیزتر از ایمان نیست و برای حفظ آن باید همه چیز فدا شود. خداوند روزی‌رسان است و هر کس رزق را به خاطر رضایت او رها کند، خداوند خیرات و برکات را بر سرش نازل خواهد نمود.

شیعیان واقعی اهل ورع، اجتهاد، وفاداری، امانت‌داری، زهد و عبادت هستند و روزانه ۵۱ رکعت نماز می‌خوانند. این مقدار شامل ۱۷ رکعت نماز واجب و ۳۴ رکعت نوافل یومیه (نافله صبح، ظهر، عصر، مغرب، عشاء) و نماز شب است.

امور شخصی زن که در آن صاحب اختیار است، شامل امور مشروع و مباحی می‌شود که مستقیما به خود او مربوط است. صاحب اختیار بودن به معنای امکان تصمیم‌گیری مستقل در این حوزه است. در سایر امور، به‌ویژه تامین معاش و امور کلی‌تر خانواده، وظیفه مرد است که زن را به رنج نیندازد و از او انتظار نقش قهرمانی یا وکالت نداشته باشد.

توسل به فرشتگان برای تقرب به خدا زمانی صحیح است که با معرفت به مقام و احترام آنها نزد خداوند باشد و این احترام به عنوان ابزار تقرب قرار گیرد. استعانت از فرشتگان نیز اگر در حد طلب یاری معمولی و بدون تلقی استقلال برای آنها باشد، اشکالی ندارد. اما اگر استعانت به عنوان عبادت تلقی شود یا فرشتگان را بالاتر از مقام بندگی بدانند، شرک محسوب می‌شود.

الگوی حکومتی در زمان غیبت ولی معصوم، همان قوانین مدون در قرآن، روایات و سیرهٔ عترت است. عصر غیبت، زمان آزمون عملی خلایق در نحوهٔ بهره‌برداری از این منابع و معارف عالیهٔ دینی می‌باشد.

در مورد وجوب یا استحباب غسل جمعه میان فقها اختلاف نظر وجود دارد؛ عده‌ای به وجوب آن قائلند و عده‌ای دیگر به استحباب مؤکد آن اعتقاد دارند. امام صادق (ع) در حدیثی فرموده‌اند که غسل جمعه در سفر و حضر واجب است، مگر برای زنان در سفر به دلیل کمی آب. بهتر است به نظر مرجع تقلید خود مراجعه فرمایید.

لعن افراد مشهور به فساد جایز است، اما افشای نام آنها باید فایده‌ای داشته باشد، مانند آگاهی‌بخشی. گاهی افشای نام موجب مفسده، شهرت فرد فاسد، تحریک کنجکاوی و تصویرسازی ذهنی می‌شود که خود راهی به سوی مفاسد است. لعن توأم با ترک ذکر فرد فاسد مؤثرتر است.

سوال مطرح شده در خصوص لزوم توضیح دادن تمام مسائل به فرد امانتدار، مبهم است و نیاز به اصلاح دارد. لطفا سوال خود را واضح‌تر بیان کنید تا بتوان پاسخ مناسبی ارائه داد.

تحصیل یا تدریس در حوزه یا دانشگاه در صورتی که ضروری دینی باشد و فرد آن را لازمه بندگی خدا بداند، می‌تواند بدون اذن والدین انجام شود. این امر مشروط به عدم سلب حق والدین، نداشتن قصد بی‌احترامی، نبودن راه دیگر و بی‌مورد بودن مخالفت والدین است. در موارد شک، استفتاء از مرجع تقلید لازم است.

احادیث منقول در تفسیر البرهان در خصوص نوشتن سوره های قرآنی بر پوست حیوانات مرسل بوده و به تنهایی مبنای استنباط حکم شرعی نیستند. استفاده از پوست غزال ذبح شده پاک است و منعی ندارد، اما دباغی پوست حیوانات میته و حرام گوشت کراهت استفاده را از بین نمی‌برد و استفاده از آن در نماز ممنوع است. کلمه «نمر» معانی مختلفی دارد و ممکن است به پوست گوسفند نیز اطلاق شود.

گفتن «عجل فرجهم» بعد از صلوات، اگر به عنوان دعای مستقل تلقی شود، نه تنها صلوات را مخدوش نمی‌کند بلکه آن را زینت می‌بخشد. در رکوع و سجود نیز می‌توان به عنوان دعا از آن استفاده کرد، زیرا پیامبر (ص) فرمودند در سجود زیاد دعا کنید که سزاوار است مستجاب شود.

بلا برای ظالم عذاب، برای مؤمن امتحان، برای انبیاء درجه و برای اولیاء کرامت است. اگر مؤمنان عامل به فریضهٔ امر به معروف و نهی از منکر نباشند، همراه اهل معصیت به بلا گرفتار خواهند شد. اما اگر مؤمنان عامل به تمام فرائض باشند و علی‌رغم آن به مصیبتی گرفتار شوند، گرفتاری آن‌ها از نوع امتحان برای ارتقاء درجات و تطهیر سیئات خواهد بود.

نذورات و خیراتی که در مناسبت‌های خاص مانند ماه محرم یا برای درگذشتگان داده می‌شود، باید از مال حلال باشند. اگر کسی به پاکیزه و حلال بودن آن اطمینان نداشته باشد، باید از خوردن آن پرهیز کند، زیرا خداوند تنها پاکیزه‌ها را می‌پذیرد.

آیه ۳ سوره نور به تحریم ازدواج زن مؤمنه با مرد زانی و مشرک و همچنین ازدواج مرد مؤمن با زن زانیه و مشرکه اشاره دارد. مصداق دیگری که در پرسش مطرح شده، یعنی تناسب همسران بر اساس حفظ چشم، در مرتبهٔ کراهت قرار می‌گیرد. این آیه بیان می‌کند که پاکان برای پاکان و ناپاکان برای ناپاکان هستند.

اگر کسی به لطف خدا از انحرافات ذکر شده در آیه ۳ سوره نور (زنا و شرک در ازدواج) پاک باشد و همچنین از ظن، تجسس و غیبت که در آیه ۱۲ سوره حجرات نهی شده، دوری کند، بازخواست معنایی نخواهد داشت. اما اگر کسی به این گناهان مبتلا شود و آن‌ها را جبران نکند، مدیون خواهد بود.

نماز توسل به حضرت عباس (ع) در منابع معتبر روایی یافت نشده است. اگرچه در فضاهای مجازی نمازهای توسل خاصی برای ایشان ذکر شده، اما این موارد فاقد مرجع روایی مستند هستند.

تربت متبرک کربلا هرچه به جان و شهد خلقت نزدیک‌تر باشد، به قوت مغناطیس خلقت نزدیک‌تر است. اعتماد به تربت بستگی به صیاد آن دارد؛ اگر خود طالب باشد یا اولیائی از خدا، اطمینان بیشتری حاصل می‌شود. در نهایت، این دل است که سر تربت را می‌گشاید.