اهل‌بیت و تاریخ اسلام

خداوند قادر متعال برای شفا نیازی به هیچ واسطه‌ای ندارد و دارو تنها با اذن او اثر می‌کند. ائمه اطهار (ع) شفیع شفای الهی هستند و خودشان اسماء حسنای الهی و مجرای رحمت و شفای او محسوب می‌شوند که اذن شفا را از خداوند دریافت می‌کنند.

روح امام پس از فوت، توانایی شنیدن سخن زائران را دارد و نیازی به واسطهٔ فرشتگان نیست. همانطور که شهدا طبق آیهٔ «و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله أمواتا بل أحیاء عند ربهم یرزقون» زنده هستند و از حال مؤمنان باخبرند، امام نیز چنین است و سلام زائر را حضوری دریافت می‌کند.

امام علی (ع) در شهر کوفه و در مسجد کوفه هدف ضربت شمشیر ابن ملجم قرار گرفتند. به دلیل کینه بنی امیه و خوارج، محل دفن ایشان مخفی ماند. طبق وصیت خود حضرت، ایشان در مکانی که نوح نبی (ع) برایشان مهیا کرده بود، دفن شدند که امروزه به عنوان نجف شناخته می‌شود.

نقل مذکور دربارهٔ حکمت تعداد اذکار تسبیحات حضرت زهرا (۳۴ الله اکبر، ۳۳ الحمدلله، ۳۳ سبحان الله) و داستان ازدواج ایشان با حضرت علی و نزول ستاره زهره، در منابع معتبر یافت نشد. نظر قوی‌تر این است که این تسبیحات هدیه‌ای از سوی پیامبر به حضرت زهرا بوده است.

غضب و خشنودی خداوند منحصر به حضرت فاطمه زهرا (س) نیست، بلکه شامل همهٔ معصومین (ع) و حتی شیعیان خالص آنها نیز می‌شود. تعبیر «خداوند با غضب فاطمه (س) غضب می‌کند و با خشنودی او خشنود می‌شود» برای اتمام حجت بر منافقان زمانه و اهل هر زمانه است.

با عنایت به اینکه علی و فاطمه (سلام الله علیهما) دو شاخه گل هم وزن و هم کفو شجرهٔ بی بدیل محمدی (صلی الله علیه و آله و سلم) هستند، زیبایی خلقت با زن و مرد با رنگ و لعاب خاصی جلوه‌گری می‌کند. پس بعید نیست که دو روح همسان، یکی هیبت مردانه و دیگری به شکوه زنانه خودنمایی کند.

علامه طباطبایی فرمودند حاضر بودند تمام تفسیر المیزان خود را بدهند و یک بیت شعر ایرج میرزا درباره حضرت علی اکبر (ع) را بگیرند. این نقل قول، اگرچه ممکن است صحت داشته باشد، اما احتمالا ناشی از احساسات شدید ایشان در آن لحظه بوده و نباید با وجود هجویات و رکیک‌گویی‌های فراوان ایرج میرزا، او را الگوی واقعی دانست.

حضرت سلیمان (ع) جن و دیو را در تسخیر داشت، اما علم الکتاب که جزئی از آن نزد آصف برخیا بود، قدرتی برتر است. علم الکتاب نزد ائمه اطهار (ع) است و دستیابی به آن نیازمند تهذیب نفس و تمسک به قرآن و عترت است، علمی که کل کائنات را رام انسان می‌نماید.

نهج‌البلاغه، کتاب زندگی دنیا و آخرت است و حاوی قوانین مربوط به سیاست، حکومت، مدیریت و رهبری می‌باشد. از نصایح کارگزاران و امت گرفته تا خطبه شقشقیه و عهدنامه مالک اشتر، همه مباحث سیاسی را در بر می‌گیرند. سخنان حضرت نه تنها برای عصر خویش، بلکه برای عصر حاضر و آیندگان نیز کتاب کامل قانون و سیاست است.

بیشترین عبادت سلمان، عبادتی عاشقانه و عارفانه با شور و شعور بود که با معرفت و محبت اهل بیت (ع) آمیخته بود. ابوذر نیز تفکر و عبرت گرفتن را روح و جان عبادات خود قرار داده بود و عشق ولایت را حیات آن می‌دانست.

نقل مربوط به خواستگاری حسن مثنی از دختران امام حسین (ع) و اینکه سکینه به دلیل استغراق در خدا شایسته ازدواج نبوده، در منابع معتبر یافت نشد. کتاب ارشاد، خواستگاری فاطمه را ذکر کرده و به شباهت او با حضرت زهرا (س) اشاره دارد.

بهتر است که بعد از ذکر نام هر یک از ائمه اطهار علیهم السلام صلوات فرستاده شود. این امر به ویژه در مورد نام پیامبر اکرم (ص) و امام زمان (عج) رایج است، اما توصیه می‌شود که برای سایر امامان نیز این سنت حسنه رعایت گردد.

اصحاب رقیم غیر از اصحاب کهف هستند و سه نفر بودند که با توسل به اعمال خالصانه خود از غار نجات یافتند. برخی معتقدند رقیم نام کوه، وادی یا شهری بوده که غار در آن قرار داشته است، و به همین دلیل اصحاب کهف را اصحاب رقیم نیز نامیده‌اند.

واژه «غار» اسمی عام است، در حالی که «کهف» اسمی خاص است که به غار وسیع، مستحکم و یا دست‌کاری‌شده اطلاق می‌شود. کهف همچنین به معنای ملجأ و پناهگاه است و در وصف امام علی (ع) نیز به کار رفته است. اصحاب کهف به دلیل پناه بردن به غار، به این نام خوانده شده‌اند.

قرآن به برگزیدگی شخصیت‌های مختلفی چون ابراهیم، آدم، نوح، آل عمران و مریم بر جهانیان اشاره دارد. اگرچه مستقیما در قرآن نیامده که حضرت فاطمه (س) بر زنان عالم برتری دارند، اما آیات تطهیر و مباهله و روایات فراوانی مانند حدیث محدثه بودن ایشان، مقام والای ایشان را نشان می‌دهد.

حضرت فاطمه زهرا (س) ملکه صبح صادق آل محمد (ص) است، زیرا نور وجودش آسمان‌ها را روشن می‌کرد و باعث درخشش نور الهی می‌شد. روایات بیان می‌کنند که نور او برای اهل آسمان می‌درخشید و خداوند او را از نور عظمت خود آفریده است.

نام عباس هم به معنای شیر شرزه و خشمگین است و هم به معنای عبوس و چهره گرفته. غضب و خشم حضرت علی (ع) شامل ظالمان و منافقان بود، در حالی که سیمای گشاده و پر عطوفتشان همواره برای مؤمنان مفتوح بود.

خداوند با عصمت توصیف نمی‌شود بلکه سبحان است و او عاصم است؛ عصمت مخلوق، پروردگار است و انبیاء و اولیاء در کسب مراتب عالی‌تر آزموده شده‌اند. عصمت محمد و آل محمد (ص) فوق عصمت و تمام عصمت است و قابل مقایسه با هیچ پیغمبری نیست.

سهو از جنود جهل است و به انسان بدون عقل مبتلا می‌شود، اما اهل بیت علیهم السلام حقیقت عقل و ایمان هستند و راهی به آستان عقل ندارند، لذا سهو به آن‌ها راه ندارد. رجس گریبان بی‌ایمانان را می‌گیرد و اهل بیت ریشه ایمان هستند.

پیکر پاک حضرات معصومین (ع) به تبرک آسمان‌ها و ملکوتیان خواهد بود و همچون کتابی نفیس و هنری بدیع در عرصه بندگی خداست که در هر آسمان جلوه‌ای دارد. طبق روایات، انبیا و ائمه (ع) با اجساد و ارواحشان از زمین به آسمان منتقل شده و در همان اجساد دنیوی متنعم می‌گردند.