حدیث و روایات

برنامه روزانه یک بنده موحد و مخلص باید شامل طلب یقین و عافیت از خداوند باشد. خطبه متقین و نامه امام علی (ع) به امام حسن (ع) در نهج البلاغه بهترین دستورالعمل‌ها برای وظایف بندگی در طول شبانه‌روز است. کسی که به مقام یقین برسد مغبوط است و مغبون نیست.

فراست مؤمن با نور خداوند است و بر اساس رتبهٔ ایمان و استبصارش، کاشف مجهولات می‌باشد. اهل توسم در درجهٔ اول محمد و آل محمد (ع) هستند و در رتبهٔ بعدی مؤمنان حقیقی. خداوند ائمه (ع) را با فراست کامل یاری می‌کند و مؤمنان را نیز بر قدر ایمانشان از این موهبت بهره‌مند می‌سازد.

منظور از «کلمه لا اله الا الله» در حدیث، صرف گفتن آن نیست، بلکه به معنای ثبات مرام توحیدی و کمال یقین به وحدانیت پروردگار است. عذاب الهی نیز می‌تواند شامل عذاب فراق، حجاب، طرد و موارد دیگر باشد. امام هر عصر، شرط امنیت از این عذاب‌هاست و در زمان حاضر، وجود مقدس امام زمان (عج) این شرط را دارا هستند.

سوال قبر و نکیر و منکر، مخصوص کسانی است که ایمان خالص یا کفر خالص دارند و عاقبتشان در لحظه مرگ کاملا مشخص است. این سوال صرفا به منزله‌ی امضا بر ختم کارنامه‌ی دنیای آن‌هاست. اما دیگران تا روز قیامت از این سوال معاف هستند و در قیامت پاسخگو خواهند بود.

درخواست حضرت موسی (ع) از خداوند برای دیدن او (ارنی)، نه از روی ندانستن امکان‌پذیری آن، بلکه برای اثبات سخن گفتن خداوند با او به قومش بود. پس از آنکه قوم موسی (ع) اصرار بر دیدن خدا داشتند، خداوند کوه طور را تجلی داد و آن را متلاشی کرد و موسی (ع) بیهوش شد. پس از به هوش آمدن، موسی (ع) توبه کرد و اقرار نمود که خداوند دیده نمی‌شود.