حدیث و روایات

روایتی از امام صادق (ع) نقل شده که «آه» یکی از نام‌های خداوند است و آه کشیدن، نوعی استغاثه به خدا محسوب می‌شود. این مفهوم با یافته‌های علمی جدید که آه کشیدن را آرامش‌بخش و مفید برای دستگاه تنفسی می‌دانند، همسو است. همچنین روایتی دیگر به ناله کودکان و استغفار آن‌ها اشاره دارد.

احتمال جعلی بودن حدیثی که درباره بخشش گناهکاران شیعه و شفاعت امام صادق (ع) در هنگام جان دادن و برزخ است، زیاد است. این حدیث در بحارالانوار جلد ۹۳ صفحه ۳۷۳ یافت نشد و با نصوص قرآنی و حدیثی سازگاری ندارد. در مقابل، حدیثی مفصل در فضیلت شیعه ذکر شده است.

خواندن سوره انفطار هنگام نزول باران مستحب است و طبق روایتی از امام صادق (ع)، خداوند به اندازه هر قطره باران، خواننده را می‌بخشد. همچنین قرائت این سوره برای تقویت بینایی و رفع مشکلات چشمی مؤثر است. توصیه شده است که قبل از هر عمل خیری، استغفار و توبه صورت گیرد.

جمله "من طلبنی وجدنی و من وجدنی عرفنی و من عرفنی عشقنی و من عشقنی عشفته و......" حدیث نیست و جعلی است. این عبارت در هیچ یک از منابع معتبر اسلامی وجود ندارد.

گوش ندادن به صوت قرآن قاریان اهل سنت، به خودی خود ارادت به امام علی (ع) محسوب نمی‌شود. قرآن بدون عترت معنایی ندارد و قاریانی که ولایت اهل بیت (ع) را ندارند، ممکن است قرآن را ابزاری برای فریب و پنهان کردن باطن خود سازند. لذا استماع قرآن از آنان بدون ضرورت جایز نیست.

قبله قرار دادن زنان در آخرالزمان، تحت هیچ شرایطی مقبول و مشروع نیست و مذموم است. زن مؤمنه یار و مددکار شوهر در اطاعت خداست، نه اینکه مانع او شود. این وضعیت نشان‌دهندهٔ انحطاط ایمان و اسلام است که در آن شکم‌ها، دین و زنان، قبلهٔ افراد می‌شوند.

سوال قبر و نکیر و منکر، مخصوص کسانی است که ایمان خالص یا کفر خالص دارند و عاقبتشان در لحظه مرگ کاملا مشخص است. این سوال صرفا به منزله‌ی امضا بر ختم کارنامه‌ی دنیای آن‌هاست. اما دیگران تا روز قیامت از این سوال معاف هستند و در قیامت پاسخگو خواهند بود.

لقب «کشتی نجات» برای امام حسین (ع) به معنای ابزار امنی است که سینهٔ آب را می‌شکافد و همراهان را از خطرات نابودی حفظ کرده و به مقصد نهایی می‌رساند. ایشان هم کشتی و هم دریا هستند و با آغوش مهر، راهروان را به لقاء الله می‌رسانند و تمام ارواح عالم را در غرفه‌های بهشت جای می‌دهند.

آیه «حق آمد و باطل نابود شد» به ظهور امر الهی برای تحقق وعده الهی و پاکسازی عالم اشاره دارد، نه مصاحبت حق و باطل. حق مانند نور ظاهر شده و بنیان ظلمت را در هم می‌شکند. دلی که حرم خداست، اگر شیطان در آن داخل شود ملکوتیان از آن رحلت می‌کنند؛ اما اگر خوی زشت را از دل بیرون کنیم، فرشتگان در آن فرود می‌آیند.

حدیثی مرسل وارد شده که بر اساس آن، قرار دادن دست راست بر ناف زن هنگام جماع و خواندن هفت مرتبه سوره قدر، می‌تواند در تعیین جنسیت فرزند مؤثر باشد. هرچند اجابت این خواسته در نهایت به خواست الهی بستگی دارد، اما عمل به آن به صورت رجاء اشکالی ندارد.

روایاتی که در آنها به ناسزاگویی یا نفرین از سوی پیامبر (ص) اشاره شده، یا ضعیف هستند و یا باید به گونه‌ای دیگر تفسیر شوند. قرآن کریم در وصف پیامبر می‌فرماید: «فبما رحمه من الله لنت لهم و لو کنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من حولک» (آل عمران: ۱۵۹)، که نشان‌دهندهٔ رحمت و نرم‌خویی ایشان است و هرگونه نسبت ناروا به ایشان، تهمت و افتراست.

خداوند متعال نامی را آفرید که بی‌صدا و بی‌حروف بود. طبق روایات، اسم خدا غیر از اوست و هر چیزی که نامی بر آن واقع شود، مخلوق است، جز خداوند که خالق اشیاء است. خداوند با اسمایش شناخته می‌شود اما غیر از آنهاست و هر کس او را با غیر او بشناسد، مشرک است.

حدیث «لکل شیء سبب» از امام علی (ع) به این معناست که هر چیزی علتی، راه و دانش رسیدن به مقصود دارد. معنای لغوی سبب، طناب و ریسمان است و در واقع سبب، امکان و راه وصول به هدف است. از جمله اسباب الهی، اهل بیت عصمت و طهارت هستند که سبب آفرینش و عبادت مخلوقاتند.

شیعیان واقعی اهل ورع، اجتهاد، وفاداری، امانت‌داری، زهد و عبادت هستند و روزانه ۵۱ رکعت نماز می‌خوانند. این مقدار شامل ۱۷ رکعت نماز واجب و ۳۴ رکعت نوافل یومیه (نافله صبح، ظهر، عصر، مغرب، عشاء) و نماز شب است.

حدیث «اقبال و ادبار» که به معنای روی آوری و روی برگرداندن عقل است، هیچ ارتباطی با مفهوم شانس ندارد. این حدیث در باب جنود عقل و جهل معانی ویژه و خاصی دارد و به مخلوق اشاره دارد نه به تقدیرات بی‌اساس.

زن مانند گل ریحان، زیبا، پاک، خوشبو و آرامش‌بخش است و نیازمند مراقبت و تامین نیازهاست. رها کردن او به مسائل اقتصادی و اجتماعی، لطافت و عطرش را از بین می‌برد و او را به خار تبدیل می‌کند. مرد باید با استحصال شهد وجود زن، شیرینی و عسل در خانواده تولید کند و زن را از سختی‌های اقتصادی و اجتماعی دور نگه دارد.

حدیث «ان الله یحب العبد و یبغض عمله» با حدیث «فاعل الخیر خیر منه» در تناقض نیستند. عمل نیک در بستر ایمان، حیات‌بخش و نتیجه‌بخش است، اما عمل نیک فرد فاقد ایمان، مانند دانه در زمین کویر است. ایمان، شرط اساسی تأثیرگذاری و خیر بودن عمل است.

خروج روح از بدن هنگام مرگ به معنای ایجاد و سپس قطع ارتباط و علاقه روح با بدن است. این مفهوم مانند ورود شب به روز یا خروج زنده از مرده است که به معنای تغییر و تحول است، نه جابجایی فیزیکی. بدن با روح نمو می‌کند و با قطع این رابطه، حرکات جسم متوقف می‌شود.

آیه ۱۴ سوره قصص بیان می‌کند که پیامبر (ص) در زمان وحی به موسی در جانب غربی طور حضور جسمانی نداشته‌اند. حدیث امام صادق (ع) شجره مبارکه را نمادی از ایشان می‌داند. این دو با هم تضاد ندارند، زیرا حضور روحانی و علمی پیامبر (ص) با حضور جسمانی متفاوت است و ایشان همواره حضور علمی و عقلانی داشته‌اند.

شکرگزاری از مخلوق با یاد خدا منافاتی ندارد و حتی می‌تواند عین شکر الهی باشد. زمانی که در حق مخلوقی تشکر می‌کنیم و از خدا برای او طلب فضل و احسان نماییم، این امر عین یاد خداست و از بهترین عبادات محسوب می‌شود. صلوات بر محمد و آل محمد (ص) نمونه‌ای از این تشکر است که ذکر الهی محسوب می‌شود.