معرفت‌شناسی

برخی که عمر خود را صرف قرآن و حدیث می‌کنند، دچار انحراف می‌شوند زیرا تابع حقیقی فرامین آن‌ها نیستند و خود را از کشتی هدایت الهی جدا می‌کنند. جهل نهفته در وجودشان باعث افراط و تفریط می‌شود و ایمان استقراری ندارند، در نتیجه به جای نزدیک شدن به خدا، به بیراهه می‌روند.

قلب سلیم، قلبی است که خالی از هرگونه شرک جلی و خفی بوده و تنها یاد خدا در آن تجلی دارد. این قلب حرم الهی است و محل انتشار نور و محبت الهی می‌شود. رجوع به قلب سلیم، به معنای پیوند یافتن با امام زمان (عج) است که قلب پاک و سالم عالم هستی است و محبت الهی را منتشر می‌کند.

انسان در دل خود زندگی می‌کند و دل با نور ایمان شخصیت و هویت می‌یابد. اگر روح الایمان حیات‌بخش جان و عقل روشنی‌بخش دل باشد، انسان در عالم بالا جولانگاه خواهد داشت. اما اگر تابع هوای نفس باشد، در تنگنای نفس اماره گرفتار و محبوس خواهد بود.

نگاه به علم باید به سوی علم تقوا و یقین باشد که معرفت نفس و در نهایت معرفت پروردگار را به همراه دارد. ارزش زمان نیز در عمل به دانسته هاست، زیرا اندکی علم نیازمند عمل بسیار است و علم بدون عمل زیانبار است.